به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، برخی احادیث تکان دهنده که روزگار غیبت را توصیف میکنند:
مومن در نزد آنان حقیر و بی مقدار می شود و فاسق به پیش آنها محترم و ارجمند باشد، کودکانشان پلید و گستاخ و بی ادب و زنانشان بی باک و بی شرم و بی حیا شوند، پناه بردن به آنها خواری و اعتماد به آنان ذلت و درخواست چیزی از آنها نمودن، جامه درویشی به تن کردن و مایه بیچارگی و ننگ است.
در آن هنگام خداوند، آنان را از باران به هنگام، محروم سازد و در وقت نامناسب بر آنها ببارد.
زمانی بر مردم بیاید که چهره هایشان چهره های آدمیان ولی دل هایشان دل های شیاطین باشد، بسان گرگان درنده خونریز باشند. از منکرات اجتناب نکنند، پیوسته به کارهای ناپسند خویش ادامه دهند، اگر در جمع آنها باشی به تو دروغ گویند و اگر خبری برایشان بازگویی تو را دروغگویی شناسند و چون از آنها غایب باشی غیبتت کنند. افراد بد بر آنان مسلط شود که آنان را به انواع عذاب معذب دارند، نیکانشان دعا کنند ولی اجابت نشود.
شکم هاشان خدایان آنها، و زنانشان قبله گاهشان و پولشان دینشان.
در جایی دیگر رسول خدا فرمود: زمانی میاید کالاهای دنیوی را مایه شرف و اعتبار و ارزش خویش دانند. از ایمان جز نامی و از اسلام جز آثاری و از قرآن جز درس نماند. ساختمان های مسجدهایشان آباد باشد ولی دلهایشان از جهت هدایت خدا خراب شود.
به چهار بلا مبتلا شوند:
در آن روزگار است که خداوند، آنها را به چهار بلا مبتلا سازد. نخست: تجاوز به ناموسشان، دوم: هتک حرمت از ناحیه زورمندان و ثروتمندانشان، سوم: خشکسالی و چهارم: ظلم و ستم از جانب زمامداران و قاضیان.
اصحاب از سخنان آن حضرت سخت به شگفت آمدند و گفتند: یا رسول الله! مگر آنها بت پرست هستند؟ پیامبر فرمود: آری هر پول و درهمی به نزد آنها بتی است که در حد پرستش به آن تعلق خاطر دارند.
از پیامبر خدا در منابع شیعه و اهل تسنن روایت شده است که در جایی دیگر فرمود: روزگاری بیاید که مردم شان آنچنان از علما بگریزند که گوسفند از گرگ گریزد. در آن هنگام، خداوند آنها را به سه بلا دچار سازد: نخست آنکه برکت از مالشان بگیرد، دوم: ستمگران را بر آنها مسلط سازد و سوم انکه بی ایمان از دنیا بروند.
یکی از اصحاب از پیامبر پرسید: یا رسول الله دین مردم شان چگونه خواهد بود؟
پیامبر فرمود: زمانی بر مردم بیاید که هر کس دین خویش را به سختی حفظ کند. دینداری شان بسان کسی ماند که آتش در دست خود نگه دارد.
در جایی دیگر در بحارالانوار جلد52ص190 پیامبر فرمود : زمانی برسد که از قرآن جز رسم الخطی و از اسلام جز نامی برای مسلمانان نماند ، آنچنانکه گروهی به دین خدا در جهان خوانده شوند در حالی که همین گروه از هرکسی از اسلام دورتر باشند. مسجدهاشان از حیث ساختمان آباد ولی از نظر هدایت، خراب باشد.
در میان مردمانشان قرآن و اهل آن در اقلیت باشند. مومنانشان در میان مردم باشند ولی در میان آنها نباشند، با مردم باشند ولی براستی با مردم نباشند، زیرا هدایت با ضلالت همراه نیست گرچه در کنار یکدیگر باشند.
به اندک نانی پیش هرکسی کرنش کنند.
در بحار ج 77ص369 آمده است پیامبر در اواخر عمر خود اصحاب را جمع کردند و فرمودند: زمانی بر مردم بیاید که اخلاق انسانی از آنان رخت بربندد چنانکه اگر نام یکی را بشنوی به از آن بود که آن را ببینی یا اگر او را ببینی به از آن است که او را بیازمایی. چون او را بیازمایی، حالاتی زشت و ناروا در او مشاهده کنی.
دینشان پول و قبله گاهشان زنانشان شود. برای رسیدن به اندک نانی پیش هرکسی کرنش کنند نه خود را در پناه اسلام دانند و نه به کیش نصرانی زندگی کنند. بازرگانان و کاسبان شان رباخوار و فریبکار، و زنانشان خود را برای نامحرمان بیارایند. در آن هنگام اشرارشان بر آنها چیره گردند و هر چه دعا کنند به اجابت نرسد.
روزگاری خواهد امد که مردمانشان به پراکندگی مصمم باشند و از هماهنگی و اتفاق نظر و اتحاد بدور شوند. آنچنان به قوانین اسلامی بی اعتنا بشوند که گویی آنان خود پیشوای قرآن بودند نه قرآن پیشوای آنها . از حق جز نامی نزد آنها نمانده باشد و از قرآن جز خط و ورقی نشناسند. بسا یکی در درس قرآن و تفسیر وارد شود، هنوز جا خوش نکرده از دین خارج شود. و چون در آخرالزمان دینتان دستخوش افکار گوناگون روایات جدید شود، کمتر کسی از شماست که دینش را حفظ کند.
هنگامی که معیشت جز با گناه تامین نگردد.
در کنزالاعمال حدیث 31008 آمده است یکی از اصحاب پرسید دین خدا چگونه خواهد شد؟
پیامبر(ص) فرمود: زمانی بر مردم بیاید که هیچ دیندار دینش برایش سالم نماند جز اینکه از قله کوهی بگریزد یا از سوراخی به سوراخ دیگر پناه برد چون روباه که با بچه هایش چنین کند، و این آخرالزمان باشد.
هنگامی که معیشت جز با گناه تامین نگردد، چون این وضع پیش آید عزب بودن و تجرد حلال شود، در آن روزگار است که مرد به دست پدر و مادرش تباه و گمراه شود و اگر پدر و مادر نداشته باشد به دست زن و فرزندش و اگر زن و فرزند نداشته باشد، چه بسا هلاکت و تباهی اش به دست خویشان و همسایگانش باشد که او را به تهیدستی و فقر سرزنش کنند و بترسانند و تکالیفی بر او نهند که وی از عهده ان بر نیاید تا گاهی که او به پرتگاه های هلاکت سقوط کند.
در آخرالزمان فریبکارانی بیایند که حدیث هایی نو و روایت هایی جدید از دین بر شما بخوانند.
و نیز از پیامبر خدا در کتاب کنزالاعمال، حدیث 290324 روایت شده است که فرمود: در آخرالزمان دغلبازان و فریبکارانی بیایند که حدیث هایی نو و روایت هایی جدید از دین بر شما بخوانند، انچنان که نه شما و نه پدرانتان چنین حدیث هایی نشنیده باشید. پس دوری گزینید از آنها. مبادا به دام تزویر و فریب شان بیافتید.
از علی بن ابی طالب(ع) درباه آخرالزمان پرسیده شد: آیا در آن زمان مومنانی وجود دارند؟ فرمود: آری. باز پرسیده شد: آیا از ایمان آنان بر اثر فتنه ها چیزی کاسته می شود؟ فرمود: نه، مگر آن مقدار که قطرات باران از سنگ خارا بکاهد اما آنان در رنج بسر برند.
امیرالمونین (ع) فرمود: زمانی بر مردم بیاید که مقرب نباشد جز به سخن چینی، و جالب شمرده نشود جز فاجر بودن، و تحقیر نشوند جز افراد با انصاف، در آن زمان دستگیری مستمندان زیان بشمار آید و صله رحم لطف وبزرگواری بشمار آید. (نهج/حکمت 102)
بر شما باد که همچون بادیه نشینان و زنان دینداری کنید.
امام صادق(ع) فرمود: چون قائم ما قیام کند خداوند انچنان نیرویی به چشم و گوش پیروانش داده که به پیک و پیام اور نیازی نداشته باشند و به هرکجای جهان که باشند امام خود را ببینند و سخنش را بشنوند.( بحار ۳۶/۴۵)
پیامبر (ص) فرمود: «این دین مدام برپا خواهد ماند و گروهی از مسلمانان از آن دفاع کنند و در کنار ان بجنگند تا قیامت بپا شود.» و فرمود: «در هر عصر و زمانی گروهی از امتم مدافع احکام خدا باشند و از مخالفان باکی نداشته باشند.» (کنزالاعمال حدیث34499و34500)
در جای دیگری فرمودند: «چون در اخرالزمان دینتان دستخوش افکار گوناگون گردد، بر شما باد که همچون بادیه نشینان و زنان دینداری کنید که به دل هایشان دیندارند و دین انها از الایش به افکار مصون ماند.» بحار 52/111
فتنه چیست؟
در قدیم الایام کشاورزان گندم ها را درو می کردند بعد آنها را روی هم جمع می کردند بعد منتظر می مانندند و می گفتند خدایا فتنه بده ، فتنه چه بود ؟ باد بود. هنگام وزیدن باد آنها گندم ها را به هوا پرتاب میکردند و کاه ها و قسمت های سبک را باد به دور تر می افکند و دانه ها که سنگینتر بود به این شکل جدا می شد.
خاصیت امتحان و به خصوص فتنه هم همین است که عیار ایمان انسان ها را رو می کند و فرق حرف و عمل و نفاق و ایمان را مشخص می کند. ایشان افزودند که فتنه خوب است و فتنه های بزرگتری در راه است. و در تأیید حرف ایشان،امام صادق علیه السلام فرموداند: بخدا قسم شما شیعیان همچون شیشه شکسته میشوید، و شیشه را بعد از شکستن میتوان ذوب کرد و بصورت نخست برگرداند بخدا قسم شما مانند سفال شکسته میشوید. سفال بعد از شکسته شدن دیگر بصورت اول بر نمی گردد. بخدا قسم شما امتحان میشوید و غربال خواهید شد تا نیکان در غربال مانده و غیر نیکان بیرون بریزند چنانکه دانه تلخ از میدان گندم جدا میشود. (بحارالانوار، ج 52، ص101)
از این سه تشبیه چنین استفاده می شود که شیعیان در زمان غیبت امام زمان، جمعی سخت گمراه می شوند و سپس توبه کرده و مثل شیشه شکسته بصورت نخست بر می گردند و دسته ای وقتی منحرف گشتند مانند سفال شکسته دیگر بصورت اول در نمی آیند و گروهی غربال شده خوبان و بدان از هم جدا می شوند.
نکته ی بسیار مهم دیگر اینکه ایمان نیم بند در آخر الزمان جواب نمی دهد و نمی تواند انسان را در امان نگاه داردهمچنان که خدا در قرآن در باره ی ایمان نصفه و نیمه فرموده:
... أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتابِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَما جَزاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذلِکَ مِنْکُمْ إِلاَّ خِزْیٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ یُرَدُّونَ إِلی أَشَدِّ الْعَذابِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (85 البقره)
... آیا شما به پارهای از کتاب ایمان میآورید، و به پارهای کفر میورزید؟ پس جزای هر کس از شما که چنین کند، جز خواری در زندگی دنیا چیزی نخواهد بود، و روز رستاخیز ایشان را به سختترین عذابها باز برند، و خداوند از آنچه میکنید غافل نیست.
درست است که روی سخن خداوند در درجه اول با یهودیان است، اما این دستور، یک حکم کلی است که هر کس به پاره ای از آیات ایمان بیاورد و به پاره ای دیگر کفر ورزد طبق آیات قرآن ، آن می شود که ...
امروز، اگر با خود صادق باشیم، بعضی از ما به بهانه های مختلف بعضی واجباتمان را انجام نمی دهیم یکی از این واجباتی که معمولاً امروز با توجیهات مختلف از انجامش شانه خالی می کنیم خمس است .
اما یکی از مهمترین دستوراتی که خود ائمه به ما در این دوران پرفتنه برای رهایی از سرگردانی و عافیت یافتن از ماجراهای آخرالزمان به ما داده اند دعاست آنهم دعای عاجزانه و ملتمسانه و چگونگی آن در روایت زیز آمده:
یونس بن عبد الرحمن از عبد اللَّه بن سنان روایت کرده که حضرت صادق علیه السّلام فرمود: در این زودی برای شما شبههای پیش خواهد آمد که نه علم خروج از آن را دارید و نه امامی هست که شبهه را برای شما حل کند، و در سرگردانی خواهید ماند،
افرادی که بخواهند از این گونه شبهات رهائی پیدا کنند باید دعای غریق را بخوانند گوید: عرض کردم دعای غریق کدام است؟ فرمود: میگوئی:
«یا اللَّه یا رحمان یا رحیم، یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک» گفتم: «یا مقلب القلوب و الابصار ثبت قلبی علی دینک» فرمودند: خداوند مقلب قلوب و ابصار هست و لیکن همان طور که من دستور دادم قرائت کن و بگو: «یا مقلب القلوب ثبّت قلبی علی دینک»( کمال الدین و تمام النعمة، ج2، ص: 353)
البته به جز این مورد یک قاعده ی قرآنی هم داریم که( إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ یَجْعَلْ لَکُمْ فُرْقاناً- اگر تقوای الهی پیشه کنید برایتان فرقان (قدرت تشخیص حق از باطل) قرار می دهیم (29-انفال)) و البته عمل به دستور امام هم از مهمترین مصادیق تقواست
و همچنین ترک معصیت و انجام واجب در تحصیل فرقان بسیار بسیار مؤثر است.
و همچنین کسی که تقوا پیشه کند، خداوند شخصاً به او تعلیم می دهد { وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ یُعَلِّمُکُمُ اللَّه – تقوا پیشه کنید خداوند شخصاً شما را تعلیم می دهد} و این از برکات ویژه و کم نظیر رعایت تقواست.
و همچنین به شدت باید از ظلم پرهیزکنیم ، ظلم یکی از کارهایی است که شدیداً ما را از هدایت خدا باز می دارد
آنچنان که خداوند کریم در قرآن می فرماید: { وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمینَ (258- بقره) خداوند مردمان ظالم را هدایت نمی کند.}ما در حق خودمان و احکام خداوند و خلق خداوند نباید ظلم کنیم.
خداوند عالم از هدایت خلق دریغ ندارد آنچنان که خورشید از نور افشانی دریغ ندارد، اما اگر ما جلوی پنجره، پرده ای ضخیم بیاندازیم آیا می توانیم بگوییم که خورشید نور نمی دهد آیا اگر ما با اعمال خود جلوی پنجره قلب خود با انجام گناهان و ظلم به خود و دیگران پرده بیافکنیم و مانع رسیدن انوار هدایت پروردگار شویم می توانیم از هادی نبودن خدا شکایت کنیم؟!
همچنین در حدیث دیگری رسول خدا می فرمایند مبادا ظلم کنید که دلهای شما را ویران می کند (مستدرک الوسائل ج2 ص10) و اگر دل آدمی ویران شد دیگر مجالی برای هدایتش هم نمی ماند.
یکی دیگر از کارهایی که در هدایت ما به سمت حق بسیار مؤثر است هم در حدیث زیر آمده:
اگر به آنچه می دانید عمل کنید، خداوند آن چه را که نمی دانید به شما خواهد آموخت.
شیعه در غیبت امام مهدی(عج) و فتنه های آخرالزمان چه وظایفی دارد؟
ثابت ماندن در دین، انتظار فرج، تولی و تبری، صبر بر ابتلائات، تسلیم امر خدا بودن، پرهیز از شهرت طلبی، پیروی از فقها و علما،کسب معرفت امام، از جمله توصیه های روایات به شیعیان در دوره غیبت است. در عصر غیبت مهمترین تکلیف برای مردم، عمل به وظایف امر است، نه فقط خواستن و دل بستن و دعا کردن؛ زیرا نجات دنیا و آخرت انسان در عمل به وظیفه است، نه صرف آرزو و دعا و...در نظر داشته باشیم که خواستن چیزی است و عمل به وظیفه چیز دیگر. هیچگاه بیمار دلش نمیخواهد دوای دردش را بخورد، امّا موظف است که بخورد، چون شفایش در آن نهفته و علاجش به خوردن آن بستگی دارد. البتّه ممکن است در مواردی خواستن با وظیفه هم جمع شود، امّا معیار عمل به وظایف است.
میلیونها عاشق میخواهند به خدمت حضرت شرفیاب شوند، امّا این وظیفه نیست، بلکه در حدّ خواستن و آمال و آرزو است و میسّر نشدنش مسؤولیّتآور نیست، ولی ترک گوشهای از وظایف امر شده، مسؤولیّت میآورد، عمل به آنکه از وظایف دینی است و موجب خوشنودی حضرت بقیّة اللّه الأعظم علیه السّلام است،نه عدم لقای او و تنها به توسّل و دعا قناعت نمودن.بلی!قطعا همه این کارها خوب و ممدوح است،امّا ابدا جایگزین عمل به وظایف نمیشود.
دینمداری
علی علیه السلام فرمود: «...بدانید! هر که از شیعیان، بر دینش محکم باقی بماند، و از به درازا کشیدن غیبت امام، دلش به زنگار شک، تیره و سخت نگردد، روز قیامت او با من و در رتبهی من است.».
امام سجاد علیه السلام فرمود: «هر کس در دورهی غیبت قائم ما، بر ولایت ما، استوار باقی بماند خداوند اجر هزار شهید از شهدای بدر و احد به او عطا می فرماید.» .
یمان تمار می گوید: «نزد امام صادق علیه السلام نشسته بودیم که به ما فرمود: «صاحب الامر غیبتی خواهد داشت که کسی که بخواهد در آن دوره دیندار بماند سخت در مشقت و در معرض مشکلات است.» و سپس فرمود: «صاحب الامر غیبتی دارد و بندهی خدا- برای حفظ دینش - باید تقوای الهی را پیشه کند و دو دستی به دین خود بچسبد.»
ودر حدیثی دیگر کلینی به سندش از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمود: «همانا برای صاحب این امر غیبتی است که دین دار در آن به مانند کسی است که دست به شاخه پر تیغ گل بکشد …به طورحتم برای صاحب این امرغیبتی است، پس باید بنده خدا تقوای الهی را پیشه کرده و به دین او تمسک بجوید.».
یونس بن یعقوب از معتمدانش از امام صادق علیه السلام نقل می کند که فرمود: «در چه حالی به سر خواهید برد در روزگاری که امامتان را نشناسید؟» به آن حضرت عرض شد: «اگر چنین شد چه باید کرد؟» فرمود: «از دستورات امام سابق پیروی کنید تا وقتی خداوند او را ظاهر کند.»
عبدالله بن سنان می گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: شبهه ای دامنتان را خواهد گرفت و به حیرتی دچار خواهید شد، نشانهی هدایت و امام راهبرتان دیده نخواهد شد، و در آن هنگام جز کسی که مانند غریق ناامید از همه جا، دست دعا به درگاه پروردگار بردارد، کس دیگری نجات نخواهد یافت.» عرض کردم: «دعاء غریق چگونه است؟» فرمود: «غریق می گوید: یا الله! یا رحمن! یا رحیم! یا مقلب القلوب! ثبت قلبی علی دینک...».
یونس بن عبدالرحمن می گوید: حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام فرمود: «خوشا به حال آن عده از شیعیان ما که در دورهی غیبت قائم ما به محبت ما چنگ انداخته اند و بر ولایت ما و بیزاری از دشمنانمان استوارند! آنها از ما هستند و ما از آنها هستیم، آنها به امامت ما خشنودند و ما از شیعه بودن آنها خشنودیم، خوشا به حالشان و بهشت گوارایشان باد، به خدا قسم، اینان در روز قیامت هم درجهی ما هستند.» .
حضرت جواد از امیر مؤمنان علیهما السّلام فرمود:«قائم ما را غیبتی خواهد بود تا اینکه فرمود:پس هرکس بر دین خود ثابت بماند و بهسبب طولانی شدن غیبت امامش، قساوت پیدا نکند.پس او در روز قیامت در درجۀ من و با من خواهد بود.».
انتظار فرج
انتظار فرج در دوران غیبت یکی از امور سفارش شدۀ ائمّه علیهم السّلام است و روایت بسیار دراینباره به دست ما رسیده است و ثواب منتظران فرج امام زمان علیه السّلام را با شهدای در خون غلطان دانسته است.
امیر المؤمنین فرمود: منتظر فرج قائم ما مانند کسی است که در راه خدا در خون خود غوطهور شود و چنگزننده به امر ما فردا در حظیرة القدس با ما خواهد بود.
امام سجّاد علیه السّلام فرمود: انتظار فرج از بزرگترین فرجهاست.
امام صادق علیه السّلام فرمود:«منتظر دوازدهمین امام،مانند کسی است که شمشیر خود را کشیده و پیش روی پیغمبر صلّی اللّه علیه و اله از او دفاع نماید.
ودر حدیثی دیگر از امام صادق علیه السلام روایت شده است: کسی که این امر (امامت و ظهور آن) را بشناسد، به سبب انتظار کشیدن آن، برایش گشایش حاصل می شود.
حضرت رضا علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله فرمود:«افضل اعمال امّت من،انتظار فرج است.»
تبری و تولی
رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله فرمود: «خوشابهحال کسی که قائم اهل بیت مرا درک کند،درحالیکه پیش از قیام پیرو او باشد،دوست او را دوست و از دشمنش دوری کند و امامان هدایتگر پیش از او را دوست بدارد. آنانند آشنایان و صاحبان محبّت و مودّت و برای من گرامیترین(خلق خدا و)امّتم و مکرّمترین خلق خدا هستند.»
امام صادق علیه السلام:خوشا به حال شیعیان ما و چنگ زنندگان به دوستی ما در غیبت قائم ما،ثابتان بر دوستی ما و دوریجویندگان از دشمنان ما؛آنهایند از ما و ماییم از آنها،به امامت ما راضی شدند،ما نیز به شیعه بودن آنها راضی هستیم،خوشابهحال آنها!به خدا قسم ایشان هستند در روز قیامت در درجه ما!»
سدیر از امام صادق علیه السّلام نقل میکند که رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله فرمود خوش به حال آنکس که قائم اهل بیت مرا درکنماید درحالیکه قبل از قیامش به او و به امامان پیش از او اقتدا و تبعیّت کند و از دشمنان آنها به خدا بیزاری جوید آنان رفیق و گرامیترین امّت برای من هستند.»
صبر بر ابتلائات
در دوران غیبت حضرت مهدی-علیهالسّلام- فتنههای فراوان پدید میآید و مشکلات بسیار بر سر راه دینداران و پیروان ولایت و امامت ایجاد میشود، تا آنجا که نگاهبانی ایمان و مواظبت بر تقوی همچون کندنِ خارهای بوتة خار، یا نگه داشتن قطعه سنگی گداخته با دست، دشوار است. امتحانات الهی یکی پس از دیگری برای مؤمین پیش میآید و میزان صبر و استقامت آنان را به بوته امتحان میگذارد. امام صادق-علیهالسّلام- میفرماید: «امر فرج برای شما نمیرسد مگر پس از نابودی، نه به خدا سوگند! نمیرسد مگر پس از آنکه خوب و بد از هم جدا شوند، نه به خدا سوگند! نمیرسد مگر پس از آنکه در اثر آزمایشات گوناگون، خالص و پاک شوید»
رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم: «بهزودی گروهی بعد از شما میآیند که یک مرد از آنها اجر پنجاهنفر شما را داراست. گفتند:ای رسول خدا علیه السّلام!ما با تو در بدر و احد و حنین.بودیم و دربارۀ ما قرآن نازل شده است. فرمود:اگر چیزهایی را که به آنها بار کردهاند،به شما تحمیل کنند،شما مانند آنان صبر نمیکنید.»
امام حسین علیه السّلام فرمود: «شکیبایان بر اذیّت و تکذیب در زمان غیبت او به منزلۀ شمشیرزنان(راه خدا)در پیش روی رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله هستند.» روایت حمران از امام صادق علیه السّلام که فرمود: «آیا نمیدانی هرکس منتظر امر ما باشد و بر آزار و اذیّتهایی که میبیند صبر کند،او فردا در گروه ما خواهد بود؟»
محمّد بن سنان از یونس بن ظبیان نقل میکند که میگفت:از امام صادق علیه السّلام شنیدم فرمود: «همانا اهل حقّ همیشه در شدّت(زحمت)بودهاند.آگاه باش!این تا مدّت نزدیک و عاقبت طولانی خواهد شد.»
تسلیم در برابر امر خدا
امام علی علیه السّلام در نهج البلاغه میفرماید: ٣ملازم زمین شوید(آرام باشید)و به امتحانها شکیبا باشید،دستها و شمشیرهایتان را به حرکت درنیاورید و با خواستههای نفستان نجنبید.خداوند (مسؤلیّت)چیزی را که در(دوش)شما قرار نداده است شتاب نکنید،به یقین هرکس از شما با معرفت خدا و رسول و اهل بیتش علیهم السّلام در رختخوابش بمیرد،شهید از دنیا رفته است و اجرش با خداست و سزاوار(دریافت)پاداش نیّت عمل خیرش خواهد شد و آن نیّت بمنزلۀ شمشیر زدن(در راه خود)خواهد بود.به تحقیق،برای هرچیزی مدّت و مهلتی است.»
گمنامی وپرهیز از شهرت طلبی
مفضل بن عمر میگوید که امام صادق علیه السّلام فرمود: مبادا شهرتطلبی کنید(خود را شهرۀ آفاق کنید)،آگاه باشید!به خدا قسم! حتما امامتان سالهای(دراز)از روزگارتان از شما غایب و دور خواهد شد تا گفته شود مرده یا در زمین رفته و به کدام بیابان بسر میبرد و البتّه چشمان مؤمنین بر او میگرید و مضطرب میشوند،مانند اضطراب کشتیها در امواج،پس نجات پیدا نمیکند مگر آن کس که خداوند پیمانش را(به ایمان)گرفته باشد،و در دلش ایمان را نوشته باشد و او را با«روح القدس»تأیید نموده باشد،و البتّه دوازده پرچم مشتبه برافراشته میشود.
پیروی از علما وفقهای دین
امام صادق-علیهالسّلام- فرمود: هر کدام از فقیهان که نگهدارندة دین و نگاهبان جان و مخالف هوای نفس خود و اطاعتکنندة فرمان مولای خویش باشد، بر مردم است که از او تقلید و تبعیّت کنند.
معرفت امام (عج)
رعایت تمامی مواردی که برشمردیم ، زمانی مؤثر خواهد بود که نسبت به خود حضرت مهدی علیه السلام شناخت پیدا کنیم.
به یقین شناخت امام عصر-علیه السّلام- که کلید همه معارف وحی است، با یادگیری نام ها و القاب و تاریخ ولادت و غیبت او حاصل نمی شود. امام زمان-علیه السّلام- امام زمانه است، امام همه انسانها در همه ابعاد زندگی است.
آن که خود را صادقانه پیرو امام زمان-علیه السّلام- می شمارد، به همان اندازه که ویژگی های ایشان را می شناسد، در همسو کردن زندگی، همسان نمودن خُلق و خو، همرنگ ساختن اعمال و رفتار خویش با امام (عج) وظیفه دارد.
اگر امام زمان-علیه السّلام- را به زهد و بی اعتنایی به دنیا شناختیم، دیگر نمی توانیم با ادّعای پیروی از او حریصانه به دنبال دنیا باشیم و همت خود را در نیکو پوشیدن و خوب خوردن و لذّت بردن خلاصه کنیم.
اگر امام زمان-علیه السّلام- را به اهتمام در دعا و عبادت ها شناختیم، دیگر نمی توانیم نسبت به دعاها بی تفاوت بمانیم و در نماز و راز و نیاز با خدا سستی و کم توجهی روا داریم.
اگر امام زمان-علیه السّلام- را به عادل بودن و عدالت گستری شناختیم، دیگر نمی توانیم با ادّعای اقتدای به او بر بندگان خدا ستم کنیم و نسبت به ظلمی که بر دیگر بندگان خدا می شود، بی تفاوت بمانیم و ....
«خوشا به حال آن کس که قائم اهل بیت پیامبر-صلی الله علیه و اله و سلم- را درک کند در حالی که در زمان غیبت و دوران قبل از قیام او به او تأسی جوید».1و2
پناه بردن به امام زمان ، انفاق مال برای سلامتی امام زمان ، گمنام بودن ، امیدوار بودن به رحمت الهی و امیدوار کردن خانواده و مردم ، تمسک به اهل بیت و پرهیز از هرگونه فتنه حقیقی یا مجازی ، مطالعه تاریخ متکبران و حکام جور و جنگها و پرهیز از فریب خوردن و در دام چپ و راست افتادن از موارد نجات از فتنه هاست و...
۱- پیامبرصلی الله علیه و اله و سلم، بحارالانوار، ج۵۱، ص۷۲
۲- وظایف منتظران، واحد تحقیقات مسجد مقدس جمکران ،صص۵-۲
منبع:شیعه نیوز