به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در فراق شهید جاویدالاثر ماکان نصیری، مسعود آزادبخت شعری با عنوان پرچم سرخ مادر سروده است که مادرش با چشم انتظاری و یاد آن بلوز آبی، از پرچم سرخی میگوید که در دل ایرانیان ماند؛ هیچ جامی جز بغض مادر، غم این فراق را نچشید.
نام شعر: پرچم سرخِ مادر
باز باران، بی ترانه، روی شانه بر دلم مرهم نشد
مادرت هر شب کنارت، یک شبی بی غم نشد
خاطرم آمد تو بودی همزمان قلبم شکست
مثل آن روزی که رفتی، بر سرم همدم نشد
آن بلوز آبی ات را گفتی ای مادر ببر
بعدِ آن جز ردِّ پایت هیچ کسی محرم نشد
مادرت چشم انتظار و پنجره چشمش به راه
تو چه کردی مادرم,کاین گونه یادت کم نشد؟
زنگ آخر تو نماندی آن حیاطِ مدرسه ماتم گرفت
جای آن نیمکت که بودی لحظه ای ماتم نشد
پرچمِ سرخی که از خون تو برجا مانده بود
در دلِ ایرانیان ماند و دگر پیدای آن پرچم نشد
روزها چشم منِ مادر برایت شبنم است
شب که می آید امیدی، قدرِ آن شبنم نشد
روی دیوار کلاس چون اسم تو آمد به گوش
گفت بی تو این خانه دگر آرام هر آدم نشد.
شاعر: مسعود آزادبخت
هفتم اردیبهشت ماه ۱۴۰۵
از زبان مادرِ شهیدِ جاویدالاثر ماکان نصیری به فرزند شهیدش.
منبع:حوزه