شهروند نوشت: روز پنجشنبه درکنار دفن پیکر دونفر از شهیدان در آرامگاه شهدای گمنام شهرستان پاسارگاد، دو پیکر پاک دیگر درکنار جاده دسترسی به آرامگاه کوروش آرمیدند؛ جایی در ابتدای روستای مادر سلیمان و مشرف به آثار مجموعه میراث جهانی پاسارگاد، یعنی درست درحریم درجه ٢ این محوطه باستانی. این درحالی است که مسئولان میراث فرهنگی استانی تاکنون دراین‌باره سکوت کرده‌اند.

در این باره محمدحسن طالبيان، معاون ميراث فرهنگي كشور می گوید: «دفن شهدا در حريم درجه ٢ پاسارگاد با ضوابط ميراث فرهنگي و قوانين مربوط به ثبت این اثر در فهرست جهانی یونسکو هيچ مغايرتي ندارد.»

او اینکه دفن این شهیدان را باعث تبرک محل می داند ادامه می دهد:« اگر پيكر پاك شهیدان در مکان هایی قرارگرفته شود که بعدها فرصت ثبت در فهرست ميراث معنوي را بیایند، علاوه بر معرفی شایسته شهیدان، جایگاه والای آنها برجسته تر خواهد شد. سازمان ميراث فرهنگي پیش از این مكان‌هاي دفن شهدا در مناطق جنگي جنوب كشور را در فهرست آثار ملی کشور ثبت کرده است؛ کاری که با همکاری بنياد حفظ آثار و ارزش هاي دفاع مقدس همچنان ادامه دارد و تکرار آن در راستای تدفين شهداي گمنام فرصت ثبت ملي ميراث این شهیدان بزرگوا ر را بیشتر خواهد کرد.»

با وجود مخالفت های پیشین، طالبیان با توجه به تغییر محل دفن پیکر شهیدان از ٦٠٠ متری پاسارگاد به حریم درجه دو این اثر، این اتفاق را نشانه خوبي از رعايت جايگاه والاي شهدا و احترام به مقام آنان می داند و می گوید « این کار با بررسي كارشناسي و تعامل با مديران شهري و مسئولان محلي در پاسارگاد» انجام گرفته است.

امین طباطبایی، از فعالان میراث فرهنگی استان فارس هم دراین‌باره می‌گوید: «روز پنجشنبه درشهر پاسارگاد چهار شهید تشییع شدند که پیکر دونفر از آنان دربوستان شهدا و دوپیکر دیگر متعلق به شهدای گمنام درحریم درجه دو پاسارگاد آرام گرفتند. درحال حاضر، نگرانی ما از این است که چه یادمانی برای شهدا خواهند ساخت؟ باید دراین‌باره منظر بصری را درنظر گرفت.»

او محل دفن پیکر شهدا را اینطور وصف می‌کند: «جایی که این دو پیکر به خاک سپرده شده‌اند، با پاسارگاد درحدود دو‌هزار متر فاصله دارد، درکنار جاده دسترسی به پاسارگاد و درشهر مادر سلیمان. این منطقه درمجاورت جاده اصلی شیراز- تهران است، جاده‌ای که به آرامگاه کوروش منتهی می‌شود و از وسط دو روستای کورچول و مادر سلیمان می‌گذرد.»

این فعال میراث فرهنگی ادامه می‌دهد: «آخر هدف از دفن شهدا درچنین فضایی، کنار پلی که دو روستا را به هم وصل می‌کند و رودخانه‌ای که دربیشتر فصول خشکیده است، چه بوده؟ آیا این ارج و قربی برای آنها به همراه آورده؟ هدف از دفن شهدا کنار جاده‌ای روستایی که فضای عمومی خاصی ندارد، محل سوال است. آیا ایجاد این حساسیت‌ها به نفع باورهای ما درباره شهداست؟ هرکدام از این روستاها گلزار شهدا و گورستان داشت.»

طباطبایی که معتقد است؛ رئیس میراث فرهنگی استان دراین مسائل خودش را درگیر نمی‌کند، می‌گوید: «شاید اگر آقای امیری همان ابتدا از چند ماه پیش که پیشنهاد این کار داده شد، موضوع را به مقامات بالای سازمان منتقل می‌کرد، آنها پیگیری می‌کردند و این اتفاق نمی‌افتاد.»

این‌ها درحالی است که شورای شهر و شهرداری پاسارگاد، پیشتر مکانی دیگر را برای تدفین این دوشهید گمنام پیشنهاد داده بودند که درحریم پاسارگاد قرار داشت و مقدمات خاکسپاری دراین منطقه را انجام داده بودند. براساس این خبر، مراسم خاکسپاری این دوشهید گمنام روزپنجشنبه ۱۲ اسفند درتپه‌ای که «بوستان شهدای گمنام» نیز نامیده می‌شود، برگزار شد؛ جایی که‌ سال ۱۳۹۳ هم چند شهید گمنام در آنجا به خاک سپرده شده بودند. در این خبر اما صحبتی از دو پیکر عزیز دیگر نبود؛ پیکرهایی که با وجود انتقاد بسیار سرانجام درحریم پاسارگاد دفن شدند.

۴۷۴۷

منبع: شهروند