دکتر حسن(غلامحسن محمدی) همان لحظات نخست حمله به مجموعه پاستور در حالی که روزه دار بود به شهادت رسید. او سالها مشاور دکتر علی لاریجانی و به شدت مورد اعتماد او بود. اما آنچه شخصیت او را متمایز می کردد، ربطی به این اعتماد نداشت.
شهید محمدی فعالیت خود در سالهای پس از انقلاب را با فعالیت در جهادسازندگی گرگان شروع کرد. در دوره ای که حجت الاسلام والمسلمین ناطق نوری نماینده امام در جهاد بود با او انس گرفت و بعدها که ناطق نوری به ریاست مجلس رسید، دستیار او شد. سپس نیز تقدیر چنین رقم خورد که در دوره ریاست دکتر لاریجانی با او همراه شود. در همه ناملایماتی که در سالهای اخیر برای دکترلارجانی پیش آمد همراه او بود و غمخوارش.
محمدی به تمام معنا رفیق بود و حق رفاقت را در عالی ترین سطح بجا می اورد. به شدت خوش قول و وقت شناس بود. همانقدر که در رفتارهای شخصی خوش طبع و بذله گو بود در پیگیری کارها جدی می نمود.
در مراودات سیاسی هرگز اهل تندروی نبود. و مهمتر انکه اهل انصاف بود. با اینکه در سلک اصولگرایان بود اما تعصب سیاسی نسبت به هیچکس نداشت. حتی گاهی انتقادهایی را به دکتر لاریجانی بیان می کرد. دست کم دو مورد را شخصا شاهد بودم.
در جلسات بدلیل تجربه ای که از آن برخوردار بود، جمع بندی تصمیمات توسط او انجام می شد و پیگیری ها نیز توسط وی صورت می گرفت. آنقدر جدی بود که بقول معروف، هیچ جور نمی شد پیچوندش!
دیروز در مراسم تشییع و تدفین، مردم شاهرود و نیز شهر زادگاهش، مجن سنگ تمام گذاشتند. او در گلزارشهدای مجن به خاک سپرده شد.
شاید بتوان گفت حسن محمدی از کسانی بود که اگر شهید نمی شد، خدا لطفش را به او تمام نکرده بود.
یادی کنم از دو عزیزی که همکارش بودند و آنها نیز همزمان با او به شهادت رسیدند. شهید مقامی و شهید جباری. انسانهایی در نهایت ادب و خوش خلقی. اتاق مقامی پر بود از شهدای 8سال دفاع مقدس و حق ان بود که به همرزمانش بپیوندد.
تصاویری از تشییع شهید حسن محمدی در لینک زیر منتشر شده است.
https://telewebion.ir/episode/0x16bd1775