تاریخ انتشار: ۱۳ فروردین ۱۴۰۵ - ۱۲:۰۰

بوری کریم‌اف، شاعر تاجیک در سروده‌اش برای ایران، این سرزمین را ستایش کرد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از  ایسنا بوری کریم‌اف، شاعر و رئیس شورای حمل‌ونقل بین‌دولتی کشورهای مشترک‌المنافع تاجیکستان در پی حملات ددمنشانه آمریکایی صهیونی با سرودن شعری با عنوان «برای ایران» به ستایش ریشه‌های تاریخی، هویت فرهنگی و پیشینه تمدنی ایران پرداخت؛ شعری که با زبانی حماسی و سرشار از ارجاعات اسطوره‌ای، پیوندهای عمیق فرهنگی میان ایران و حوزه تمدنی فارسی را بازتاب می‌دهد.

سلامی، درودی، به ایران من،

تویی بهتر از جمله یاران من.

تو یادآوری از نیاکان من،

نیاکان پرشوکت و شان من.

تو یادآوری از کیومرث راد،

سرِ دودۀ آریانژاد.

ز هوشنگ و تهمورسِ دیوبند،

بسی دیو را او فکنده به بند.

ز جمشید و هم از فریدونِ گُرد،

ز گُرزش بشد مغزِ ضحاک خُرد.

ز کیخسرو و رستمِ پهلوان،

که آوازه شد شهرتش در جهان.

تو یادآوری از سیاوشِ زار،

که شد کشته با قلبِ زار و نزار.

نخستین تویی دادور در جهان،

به آموزگار و به دولت همان.

به علم و به فرهنگ و داد و ستد،

ندارد کسی پیش‌تر هم به یاد.

«اوستا»ی تو داستانِ من است،

حدیثی هم از راستانِ من است.

چو «شاهنامه» دیگر کجا شاهکار؟

نباشد دگر همچنین یادگار.

تو که یادگارِ نیای منی،

ز دوران دیرین برای منی.

59243

منبع: ایسنا