به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دکتر سید مرتضی میرسراجی(استادیار گروه معارف) در یادداشتی نوشت: در میان ماه های سال، ماه «ذِی الْقَعْدَه»، یازدهمین ماه قمری و سومین ماه حرام و از جمله ماه های «حج» در شرع مقدس اسلام است . علاوه بر این ها، ماه ذی القعده ویژگی ها و اختصاصات معنوی دیگری نیز دارد که شاید برای عده ای شناخته شده نباشد و آنْ پیوند و ارتباط فراوان این ماه با وجود نازنین سلطان سَریر اِرتضاء حضرت «علی بن موسی الرضا المرتضی» (علیه آلاف التحیة و الثناء)، هشتمین اختر تابناک سپهر امامت است که با نمونه هایی که در ادامه بیان خواهیم نمود در خصوص ذی القعده می توان گفت که این ماه، «ماه حضرت رضا (ع)» است.
ما در این فرصت به آن دسته اختصاص یافته هایِ رضوی (ع) در ماه ذی القعده که مجموعاً نُه ویژگی- البته با احتساب دو ویژگی قراردادی جدید با رویکرد بزرگداشت- اشاره و بدین ترتیب نگاهی نو در این رابطه نسبت به ماه عزیز ذی القعده و رابطۀ آن با امام رضا (ع) ایجاد می نماییم:
۱-اول ذی القعده
بنا بر نقلی-البته با احتساب بحث و مناقشۀ حول آن- ولادت کریمۀ اهلبیت (ع) حضرت فاطمۀ معصومه(س) در این روز واقع شده است.
حضرت فاطمۀ معصومه (س) از میان شصت خواهر و برادر خود که طبق کُتب «اَنساب» از فرزندان بِلافصل و بی واسطۀ حضرت امام موسی کاظم (ع) هستند؛ تنها خواهر اَبَوَیْنی (تنی و مشترک در پدر و مادر ) با حضرت رضا (ع) به شمار می آیند که از طریق مادر مکرم و بزرگوارشان حضرت «نجمه خاتون» (س) با امام رضا (ع) پیوند مشترک خواهر و برادری دارند و هیچ یک از اولاد حضرت موسی بن جعفر (ع) چنین امتیاز و اشتراکی ندارند.
لازم به ذکر است که از برکت ولادت موفور السرور حضرت فاطمۀ معصومه (س) از یکم تا دهم این ماه مبارک به «دهۀ کرامت» موسوم و نامگذاری شده است و اول ذی القعده، به مناسبت ولادت این بانوی مکرمه و عفیفه، «روز دختر» نامیده شده است.
۲-پنجم ذی القعده
روز بزرگداشت حضرت امامزاده «صالح» از جمله اولاد حضرت امام کاظم (ع)، مدفون در منطقۀ «تجریش» در شهر «تهران»، بنا بر رأی فرهنگی برخی متولیان این امور و آستان آن حضرت (ع)، در پنجم ذی القعده در دهۀ فرخنده و مبارک کرامت در نظر گرفته شده است. روز ولادت و وفات آن بزرگوار و بسیاری از جزئیات زندگی ایشان بر ما معلوم نیست. لذا این روز، تنها در مقام تجلیل و بزرگداشت برای آن جناب (ع)در نظر گرفته شده است و الا هیچ مدرک روایی و استنادی در این رابطه وجود ندارد.
۳-ششم ذی القعده
روز ولادت حضرت احمد بن موسی (ع) (شاهچراغ)، برادر گرانقدر حضرت رضا (ع) و حضرت معصومه (س)، به طور دقیق تا این لحظه برای پژوهشگران مشخص نیست لذا جهت یاد بود و بزرگداشت این امامزادۀ واجب التعظیم، برخی از مسئولان فرهنگی کشور، روز ششم ذی القعده را روز بزرگداشت و تکریم آن بزرگوار تعیین نموده اند.
با این روند ممکن است برای برخی دیگر از امامزادگان موسویِ خاص که برادر یا خواهر امام رضا (ع) و از اولاد بلافصل و بدون واسطۀ امام کاظم (ع) هستند مثل: «امامزاده سید علاء الدین حسین» در «شیراز» یا «امامزاده سیده فاطمۀ اُخْری» (خواهر امام) در «رشت» نیز به مرور ایام، در دهۀ کرامت، روزی جهت تعظیم و بزرگداشت آن جنابان در آینده تعیین شود.
۴-یازدهم ذی القعده
در این روز مبارک و فرخنده، ولادت با سرسعادتِ ولی نعمت همۀ ما، حضرت ثامِن الحُجَج مولانا علی بن موسی الرضا المرتضی(ع) واقع شده است که آخرین روز دهۀ فرخندۀ کرامت محسوب می شود و ایران غرق نور و شادی است.
۵-بیست و سوم ذی القعده
طبق آنچه مشهور و معروف است و از ناحیۀ امامان معصوم (ع) به دست ما رسیده، این روز شریف، روز مخصوص زیارتی حضرت رضا (ع) بیان شده است.
۶-بیست و سوم ذی القعده
طبق برخی از نقلها مانند نقل صاحبِ کتاب «مَسارُ الشّیعَة» این روز، روز شهادت جانسوز حضرت امام رضا (ع) ذکر شده است.
۷-بیست و پنجم ذی القعده
روز مشهور و معروف «دَحْو الارض» است که به قدرت و اذن الهی، زمین در این روز از زیر «کعبه» گسترانیده شد. مرحوم «میرداماد» مُتوفای ۱۰۴۰ ق. ، در کتاب خویش موسوم به «اَربَعة اَیّام»، مهمترین عمل عبادی در این روز را زیارت امام هشتم، حضرت رضا (ع) بر شمرده اند.
۸-بیست و پنجم ذی القعده
این روز مطابق با آغاز سفر تاریخی حضرت رضا (ع) به اجبار خلیفۀ ستمگر وقت، یعنی مأمون عباسی (لعنة الله علیه) از شهر «مدینة النبی (ص)» به سوی شهر «مَرو» در خراسان بزرگ قدیم و کشور «ترکمنستان» امروزی است.
۹-آخر ذی القعده
مصادف است با شهادت جانگداز و مظلومانۀ حضرت امام جواد (ع)، فرزند برومند امام رضا (ع) که شاهدی دیگر بر پیوند ناگسستنی این ماه مبارک با امام هشتم حضرت علی بن موسی الرضا (ع) است.