روایت خلبان جنگنده ایرانی از یک عملیات مهم در تابستان ۶۰

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، مهارت خلبان ایرانی با جنگنده F۵ در عبور از پدافند هوایی آمریکا و بمباران پایگاه آن در کویت باعث حیرت بسیاری در شبکه‌های اجتماعی شده است، به‌ویژه آن‌که این حمله با اف.۵ که متعلق به دهه ۱۹۵۰ میلادی است، انجام شده است.

گزارش ان‌بی‌سی در ۲۵ آوریل ۲۰۲۶ حاکی است که حملات ایران به انبارها، آشیانه‌های هواپیما، ستاد فرماندهی، زیرساخت‌های ارتباطات ماهواره‌ای، باندهای پرواز، سامانه‌های راداری پیشرفته و ده‌ها فروند هواپیما خسارت وارد کرده و هزینه کل تعمیرات پیش‌بینی می‌شود به میلیاردها دلار برسد. به گفته مقامات آمریکایی که در گزارش‌ها به آن‌ها استناد شده، اف-۵ ایرانی در ارتفاع پایین نزدیک شده و حمله‌ای را انجام داده که به عنوان حمله با «بمب غیرهوشمند» توصیف شده است، و از سامانه‌های پاتریوت و شبکه‌های دفاع هوایی کوتاه‌برد که انتظار می‌رفت مناطق رهگیری همپوشان ایجاد کنند، عبور کرده است. (به نقل از سایت انتخاب)

برای قدردانی و سپاس از شجاعت و جسارت خلبانان گمنام ارتش نگاهی کردیم به کتاب «ستاره‌های نبرد هوایی» جلد دوم تالیف امیر سرتیپ دوم خلبان احمد مهرنیا که در انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده است. در این گزارش روایت شهید علیرضا انقطاع را می‌خوانید که از جسارت و مهارت خلبانان ارتش حکایت دارد که چطور بدون ذره‌ای ترس برای حفظ وطن از جان گذشتند و ماموریت خود را در سخت‌ترین شرایط به اتمام رساندند.

تدارک یک حمله جسورانه اما مخفی

در ۱۱ مرداد ۱۳۶۰ مصادف با عید سعید فطر، بمباران تلمبه‌خانه نفتی کی ۲ (k-۲) عراق در غرب این کشور به پایگاه هوایی بوشهر ابلاغ شد. در این ماموریت باید نزدیک به ۴۵۰ کیلومتر در خاک عراق پرواز و از دو پایگاه شکاری عراق عبور می‌کردیم و تعدای از شهرها و روستاهای عراق را پشت سر می‌گذاشتیم. از این رو، ماموریت به یک هماهنگی دقیق نیاز داشت. مسافت رفت و برگشت کل پرواز حدود ۲۵۰۰ کیلومتر می‌شد. چهار فروند فانتوم در عملیات شرکت داشتند...  چون پرواز در ارتفاع خیلی پایین برنامه‌ریزی شد، ترجیح دادیم حتی نیروهای خودی ندانند از بالای سرشان می‌گذریم. در مسیر باید نیروهای خودی و دشمن را رد می‌کردیم و از بالای سر عراقی‌ها وارد خاک‌شان می‌شدیم. باید بیش از دویست کیلومتر پیش می‌رفتیم که مسلما خالی از پدافند، رادار و شکاری‌های آماده نبود. برای انجام ماموریت، همه بچه‌ها داوطلب شدند، اما قرعه به نام ما افتاد و ما افتخار انجام دادن آن ماموریت را پیدا کردیم ...

پدافند از ماموریت بی‌خبر بود، شروع به تیراندازی کرد

خلبان‌هایی که در آن ماموریت شرکت داشتند، واقعا انسان‌های مومن و فداکاری بودند. صبح زود غسل شهادت کردیم، به پایگاه رفتیم، دور هم نشستیم و نماز خواندیم و مقدمات پرواز را آماده کردیم و ساعت ۱۵:۴۵ بلند شدیم. چون دو ساعت طول می‌کشید بالای سر عراقی‌ها برسیم؛ زمان را طوری تنظیم کرده بودیم که به محض طلوع آفتاب که عراقی‌ها تازه از خواب بیدار می‌شوند، بالای سرشان باشیم. در طول مسیر، از هواپیمای تانکر باک‌ها را پر کردیم و بالای سر نیروهای خودی که رسیدیم، چون پدافند از ماموریت بی‌خبر بود، شروع به تیراندازی کرد، اما به سرعت از بالای سر آن‌ها گذشتیم. بعد از ورود به مرز عراق چند فروند هواپیما از پایگاه‌های آن‌ها بلند شدند که رادار پایگاه شاهرخی (همدان) اعلام کرد: «چهار فروند هواپیمای دشمن در تعقیب شما هستند.»

از چند پاسگاه عراق هم عبور کردیم و به هدف نزدیک شدیم. عراق از این تلمبه‌خانه به چهار کشور نفت صادر می‌کرد که اگر آن را می‌زدیم، ضربه بزرگی به عراق وارد می‌شد. دو تیپ از پدافند آن‌ها در اطراف منطقه هدف مستقر بود. وقتی ما را دیدند، پنج شش مایل قبل از هدف شروع کردند به زدن ما. گلوله‌ها را می‌دیدم که از جلوی هواپیما می‌گذرند. گردش به چپ کردیم و هدف را رد کردیم! چون مسافت زیادی آمده بودیم، حیف بود برگردیم و ماموریت ناتمام بماند. تصمیم گرفتیم حتما هدف را بزنیم. در حالی که پدافند همچنان تیراندازی می‌کرد، به طرف شمال گردش کردیم. تلمبه‌خانه در ۴۵ کیلومتری شمال تکریت قرار داشت. کمی بالا رفتیم و آن را پیدا کردیم و دوباره پایین رفتیم.

خوشبختانه با یک معجزه توانستیم رد شویم

موقع برگشتن مجبور شدیم از روی سر همان سایت‌ها عبور کنیم. ما را به ضدهوایی بستند. چند گلوله به هواپیما اصابت کرد ولی باعث سقوط هواپیما نشد. چند بمب روی سایت پدافند رها کردیم که خسارت زیادی به آن‌ها وارد آورد. بعد بقیه بمب‌ها را روی تلمبه‌خانه ریختیم.

در برگشت، عراقی‌ها هواپیمای آماده را بلند کرده بودند تا ببینند ما از کجا رد می‌شویم ولی نتوانستند مزاحمتی ایجاد کنند. از پشت سر، به نیروهای عراقی مستقر در جبهه و نیروهای خودی رسیدیم. دوباره شروع به تیراندازی کردند درواقع، خودی و دشمن ما را می‌زدند. در آن زمان بنزین همه کم شده بود و هر آن امکان داشت سوخت آن‌ها که در بال بودند تمام شود. اما خوشبختانه با یک معجزه توانستیم به موقع زیر هواپیمای تانکر برسیم و بنزین بگیریم.

۲۵۹