به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، تنها چیزی که انسان را به خدا نزدیک می کند، نزاهت و پاکی از دنیاست؛ زیرا انسانِ متعلقِ به دنیا، به خدا نخواهد رسید و هر چه انسان را از خدا باز می دارد، دنیای اوست؛ خواه مال، خواه مقام و خواه حُب نفس باشد. خداوند پس از بیان عبادتهای غسل، وضو و تیمم، می فرماید: راز این دستور آن است که شما طاهر شوید. تا انسان طاهر نشود به خدایی که طیب است نمی رسد. پس هر دستوری که او معین می کند چه دستور عبادی و چه دستور مالی - که آن نیز به نوبه خود عبادی است - رازش همان طهارت ضمیر است و این طهارت، محبوب خداوند است.
دلیل تاکید بر «طهارت» در قرآن کریم
تنها چیزی که انسان را به خدا نزدیک می کند، نزاهت از دنیاست؛ زیرا انسانِ متعلقِ به دنیا، به خدا نخواهد رسید و هر چه انسان را از خدا باز می دارد، دنیای اوست؛ خواه مال، خواه مقام و خواه حُب نفس باشد.
خداوند متعال پس از بیان عبادتهای غسل، وضو و تیمم، می فرماید: راز این دستور آن است که شما طاهر شوید: «وَ لکِنْ یریدُ لِیطَهِّرَکُمْ»[1] تا انسان طاهر نشود به خدایی که طیب است نمی رسد. پس هر دستوری که خدای سبحان چه دستور عبادی و چه دستور مالی - که آن نیز به نوبه خود عبادی است - معین می کند، رازش همان طهارت ضمیر است و این طهارت، محبوب ذات اقدس حق است.
خداوند می فرماید: تنها در مسجدی که بر اساس تقوا بنیانگذاری شده شایسته است اقامه نماز و قیام داشته باشید؛ در این مسجد مردانی هستند که می خواهند طاهر شوند و طهارت را دوست دارند. طهارت نه به عنوان تکلیف؛ بلکه به عنوان امری محبوب، برای آنها مطرح است. آنان طهارت ضمیر را دوست دارند؛ می خواهند پاک باشند و خدا طاهرین را دوست دارد: «لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَی التَّقْوی مِنْ أَوَّلِ یوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فیهِ فیهِ رِجالٌ یحِبُّونَ أَنْ یتَطَهَّرُوا وَ اللَّهُ یحِبُّ الْمُطَّهِّرینَ».[2]
اگر کوشیدند و به طهارت رسیدند محبوب خدا می شوند و آنگاه چیزی از جهان در برابرشان به مخالفت بر نمی خیزد.
ممکن نیست انسانی محبوب خدا شود و نظام آفرینش از او اطاعت نکند. چون کسی که محبوب خداست، خواسته ای جز خواسته خداوند ندارد و چون سراسر عالم مطیع خواسته حق است، پس سراسر عالم مطیع خواسته محبوب حق خواهد بود و محبوب حق همواره پیروز است و قطعاً هیچ عاملی به او آسیب نمی رساند؛ زیرا سراسر نظام هستی سپاه حق می باشند: «وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»[3] و خداوند محبوب خود را حفظ می کند و چیزی نمی تواند بر او چیره شود.[4]
پی نوشت ها:
[1] سوره مائده، آیه 6.
[2] سوره توبه، آیه 108.
[3] سوره فتح، آیه 4.
[4] گردآوری از کتاب: حکمت عبادات، جوادی آملی، عبدالله، محقق: شفیعی، حسین، مرکز نشر اسراء، قم، 1388 شمسی، چاپ: پانزدهم، ص 85.
منبع: حوزه نت