به گزارش خبرآنلاین، مجید صفارینیا، رئیس انجمن روانشناسی اجتماعی ایران، معتقد است آنچه بیش از خود جنگ روان جامعه را فرسوده میکند، «ابهام» و ناتوانی در پیشبینی آینده است؛ وضعیتی که افراد را در حالت دائمی گوشبهزنگی و اضطراب نگه میدارد.
او میگوید در شرایط جنگی، اگرچه تهدیدهای مستقیم مانند بمباران و آسیبهای جسمی قابل توجه هستند، اما آنچه بیش از همه روان افراد را تحت تأثیر قرار میدهد، «ابهام» است. به گفته او، این ابهام ناشی از ناتوانی در پیشبینی آینده و نبود کنترل بر شرایط است؛ وضعیتی که ذهن افراد را درگیر سناریوهای مختلف و اغلب نگرانکننده میکند.
او توضیح میدهد که در چنین شرایطی، مردم وارد حالت «گوشبهزنگی» میشوند؛ حالتی که در آن فرد دائماً اخبار را دنبال میکند و منتظر وقوع رویداد بعدی است. این وضعیت نهتنها باعث افزایش اضطراب میشود، بلکه بهمرور زمان فرسودگی روانی را نیز به همراه دارد. افراد مدام از خود میپرسند چه اتفاقی قرار است بیفتد و آینده چگونه رقم خواهد خورد.
صفارینیا تأکید میکند که انسان بهطور طبیعی به پیشبینیپذیری و حس کنترل نیاز دارد، اما جنگ این دو مؤلفه اساسی را از بین میبرد. در نتیجه، احساس ناامنی، نگرانی و بیثباتی در افراد افزایش پیدا میکند. این وضعیت میتواند به شکلهای مختلفی در رفتار بروز کند؛ از پیگیری افراطی اخبار گرفته تا بروز علائم جسمی مانند تهوع، بیقراری و دلشوره.
او همچنین به نشانههای رفتاری این شرایط اشاره میکند و میگوید گوشهگیری، کاهش تمرکز، عصبانیت، اختلال خواب و حتی ترس و وحشتزدگی از جمله واکنشهای رایج در میان افراد است. به باور او، این واکنشها طبیعی هستند، اما در صورت تداوم میتوانند به مشکلات جدیتری تبدیل شوند.
متن کامل گفتوگو را اینجا بخوانید.
۲۳۳۲۳۳