۰ نفر
۱۳ فروردین ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۰
تأسیس جمهوری اسلامی در ایران، آرمان‌ها و دغدغه‌ها

ضمن عرض تبریک چهل و یکمین سالروز تأسیس جمهوری اسلامی در ایران به محضر هموطنان عزیز، لازم می دانم به همین مناسبت مطالبی را در خصوص نحوه تحقق آرمانهای نظام و نگرانیها و دغدغه های پیش رو باستحضار برسانم:

۱-چهل ویک سال پیش، ملت ایران در فروردین ۵۸، در یک رفراندوم بی نظیر، با اکثریت ۹۸٪ به تغییر نظام حاکم بر کشور و تأسیس نظام جمهوری اسلامی، رأی دادند. این حضور بی نظیر، جهت تحقق آرمانهایی بود که از طرف رهبر فقید انقلاب و سایر بزرگان و پیش کسوتان نهضت اسلامی، کرارا طی بیانیه ها و سخنرانیها، مطرح شده بود و مردم ایران ، از زن ومرد و شهری و روستایی، در دوره انقلاب، در سراسر کشور، با حضور در خیابانها و راهپیمائیهای میلیونی، بر آن آرمانها و خواسته های ملی پای فشرده بودند.

در این مدت ۴۱ ساله نیز ملت ایران در دفاع از کشور و نظام قانونی آن از هیچ فداکاری دریغ نکرده اند، چه در جبهه های جنگ تحمیلی ۸ساله در مقابل تهاجم دشمنان خارجی، ودر دفاع از تمامیت ارضی میهن اسلامی و چه در جبهه های داخلی و حفظ امنیت کشور و در مقابله با دشمنان داخلی و چه در صحنه های سیاسی و اجتماعی و اقتصادی، واقعا مردم ایران حجت را بر مسؤلین کشور تمام کرده اند، از جمله در همین بحران فراگیر و جهانی ویروس کرونا، مردم ما حقیقتا اصالت و شایستگی خودرا بعنوان مردمانی با فرهنگ و ریشه دار نشان دادند.

۲- در چهل و یکمین سالگرد تأسیس نظام جمهوری اسلامی در ایران، مهم ترین سؤال این است که رهبران نظام و مسؤولین کشور، خصوصا سلسله روحانیت، در تحقق آرمانهای انقلاب و خواسته های ملت، چه اندازه موفق بوده اند؟

آرمانها و خواسته هایی که بخش از آنها در قانون اساسی جمهوری اسلامی متجلی شده است، و فداکاری دهها هزار شهید و صدها هزار جانباز و تلاش و ایثار و استقامت ملیونها انسان فداکار، پشتوانه آن اصول می باشد، واقعا در این فرصت طلایی ۴۱ساله، تا چه حدی امیدها و آرزوهای و حقوق اساسی این ملت محقق گردیده است؟

۳- بر اساس اصول متعدد قانون اساسی ما، از جمله اصل ۵۶ این قانون، مردم حاکم بر سرنوشت خویش هستند و هیچکس نمی تواند این حق خدادادی را از انسان سلب کند یا در خدمت فرد یا گروهی خاص قرار دهد، طبق اصول قانون مذکور، همه مسؤولین نظام، مستقیم یا غیر مستقیم، وکیل و منتخب مردم هستند، و کلیه اقدامات و تصرفات آنان، بعنوان وکیل و با رعایت صرفه و صلاح مردم و در جهت منافع آنان باید صورت پذیرد.

بر اساس مفاد مصرح قانون اساسی ، همه مردم ایران، اعم از زن ومرد، از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مساوی برخوردار بوده و یکسان در حمایت قانون قرار دارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند این ها سبب امتیاز نخواهد بود.

همچنین طبق اصول متعدد این قانون، تفتیش عقاید، بازرسی نامه ها، ضبط مکالمات تلفنی، استراق سمع، سانسور، افشای مخابرات و هرگونه تجسس ممنوع بوده و نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزادند و هیچکس را نمی توان به صرف داشتن عقیده ای مورد تعرض و مؤاخذه قرار داد، هیچ مقامی حق ندارد بنام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور، آزادیهای مشروع را، هرچند با وضع قوانین و مقررات، از مردم سلب کند، همانطور که هیچ فرد یا گروهی حق ندارد بنام استفاده از آزادی، به استقلال سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی و تمامیت ارضی ایران کمترین خدشه ای وارد کند، زیرا طبق تصریح قانون اساسی ، آزادی، استقلال و وحدت و تمامیت ارضی کشور از یکدیگر تفکیک ناپذیرند.

  ۴- امروزه متأسفانه ما با نگرانیها و کاستیهای فراوانی در استیفای حقوق ملت و آزادیهای مصرح در قانون اساسی، جایگاه نهادهای انتخابی، خصوصا جایگاه و شأن مجلس شورای اسلامی و نیز در توسعه و تعمیق عدالت روبرو هستیم، علیرغم تلاشهای و اقدامات ارزنده ای که در جهت توسعه پایدار اقتصادی، اجتماعی و صنعتی کشور، در این مدت ۴ دهه صورت گرفته، هنوز بسیاری از مناطق کشور، خصوصا، استانهای مرزی از تبعیض فاحش در توزیع امکانات و فرصتهای اقتصادی و شغلی و امثال آن شدیدا رنج می برند.

از جمله ما حتی در استانهایی که اکثریت ساکنین آنها را هم میهنان اهل سنت تشکیل می دهند، یک استاندار از برادران اهل سنت نداریم، چه برسد به این که در هیأت دولت وجود آنان را مغتنم بشماریم.

در حوزه زنان، وضع ناگوارتر است، زیرا این حوزه از تبعیض ها و ناروائیهای شدید اجتماعی و فرهنگی تاریخی مواجه می باشد. 

مثلا در تمامی این چهار دهه، بجز یک دوره بسیار کوتاه، از بین زنان هیچ وزیر و استانداری انتخاب نشده است ، ودر تمامی این چهار دهه، هیچ زنی در مجلس خبرگان رهبری و شورای نگهبان قانون اساسی حضور نداشته و در مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب نشده است.

آیا می توان پذیرفت که در بین حدود ۴۲ ملیون زن ایرانی، که در میان آنان هزاران زن استاد دانشگاه و حوزه و متخصص و توانمند وجود دارد، هیچ زنی شایسته سمت وزارت یا استانداری وجود نداشته و یا هیچ زن حقوقدان و متخصص و فقیهی نبوده که توانایی تطبیق قوانین مجلس با مقررات شرع و اصول قانون اساسی ویا  تشخیص صفات رهبری، مانند بینش سیاسی و اجتماعی، تدبیر ، شجاعت و مدیریت در نامزدهای رهبری را داشته باشد؟ 

اگر بفرض گفته شود چون حکومت های گذشته در جهت توانمند ساختن زنان جهت پذیرش مسؤولیتهای سنگین ملی و کشوری تلاش نکرده بوده، و بنابراین در میان زنان افراد واجد شرایط برای انتصاب یا انتخاب در چنین مسؤولیتهایی وجود ندارد، سؤال این است که چرا در این مدت ۴۰ سال برای چنین امری اهتمام نشده است؟

صرفنظر از این که اصولا رهبری نظام متعلق به همه مردم است و از همه متخصصین و صاحبنظران سیاسی و اجتماعی و مدیران ارشد و برجسته باید در مجلس خبرگان حضور داشته باشند و اختصاص این مجلس به طبقه روحانیون کشور با هیچ منطق حقوقی و مدیریتی قابل توجیه نمی باشد.

همچنین در خصوص صاحبان مشاغل کم در آمد، از قبیل معلمان، کارمندان، کارگران و کشاورزان و کسبه جزء و امثال آن، با کمال تأسف باید گفت جمهوری اسلامی ایران، در حمایت از این پشتوانه های اصلی و کم ادعای خود، کارنامه چندان موفقی نداشته و خصوصا در سالهای اخیر، با کاهش ارزش پول ملی و تورم کم سابقه، قدرت خرید این طبقات نوعا پر عائله، به نصف و بعضا به ثلث کاهش یافته است، علاوه بر آنکه اصولا با تعطیلی بسیاری از کاخانجات ویا کاهش تولید آنها و قطع یا کاهش شدید واردات و صادرات، در حال حاضر با بیکاری اقشاری عظیمی از مردم، بخصوص جوانان، مواجه شده ایم. 

۵- بنظر می رسد بخش عمده این کاستیها ناشی از عدم اجرای عدالت واقعی و فاصله گرفتن از بخشی از آرمانهای اولیه انقلاب باشد.

گرچه مجال توضیح کامل بسیاری از کاستی ها نیست، اما همین میزان از نگرانیها و کاستیها و عدم تحقق آرمانها و وعده ها ، از جمله علل و عواملی است که میزان مشارکت در انتخابات را از ۹۸٪ در فروردین ۵۸ به کمتر از ۴۰٪ در اسفند ۹۸ رسانده، و بویژه در کلانشهرهای نسبتا برخوردار، مثل تهران، این نسبت به ۲۸٪ کاهش یافته است.

بنابر این تصمیم گیران و کارگزاران کشور، خصوصا مسؤولین نظام، و بلکه همه ما، به این نگرانیها و کاستیها به عنوان یک دغدغه و نگرانی ملی باید توجه کنیم، و نگذاریم به اعتمادعمومی و حمایت ملی که بزرگترین سرمایه یک نظام و حکومت است، خلل و آسیبی وارد شود، که گاهی فرصتها خیلی زود از دست می رود .

*فعال سیاسی اصلاح طلب، حقوقدان و رئیس بنیاد بین المللی صلح

۲۷۲۱۴

کد خبر 1371542

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 7 =