«خانه پدری» می‌توانست داس را از دست پدر رومینا بگیرد؟

ایسنا نوشت: افشین هاشمی، از جمله بازیگرانی است که عموما نسبت به مسایل اجتماعی واکنش نشان می‌دهد. هاشمی به تازگی قطعه‌ای موسیقی به یاد رومینا و نیز آسیه که قربانی خشونت شده‌اند، اجرا کرده است.

او درباره نقش فرهنگ و هنر در کاهش خشونت و ایجاد بستری برای گفت‌وگو در جامعه می‌گوید: «تئاتر، ادبیات و سینما ارزش‌های اجتماعی خود را دارند. ما ادبیاتی غنی داریم و پس از مشروطه نیز روشنفکران نوع تازه‌ای از ادبیات و تئاتر به شکل جدیدش را به داشته‌های قبلی می‌افزایند، ولی موضوع فقط ورود و داشتنِ اینها نیست. در سوی دیگر نیازمند مخاطب هستیم. یعنی زمانی می‌توانیم از گسترش فرهنگ گفت‌وگو از طریق ادبیات، تئاتر و سینما حرف بزنیم که مخاطبان، این محصولات را دریافت کرده باشند.»

این بازیگر ادامه داد: «اگر آمار تماشاگران تئاتر یا خوانندگان کتاب را به نسبت جمعیت کل در نظر بگیریم، متوجه می‌شویم خوشبختانه در این سال‌ها بیشتر شده ولی باز هم چندان زیاد نیست. شاید به همین دلیل است که فرهنگ گفت‌وگو وجود ندارد. مثلا همین اتفاقی که به‌تازگی برای رومینا افتاد و صحبتی که درباره فیلم «خانه پدری» مطرح شد. اگر این فیلم را تماشاگران بیشتری - در دورترین نقاط ایران- می‌دیدند ، دست‌کم می‌توانستیم امیدوار باشیم اتفاقِ داس، رخ ندهد. اشتباه مسئولان سانسور این است که همه چیز را سیاه‌نمایی می‌بینند. در حالی‌که هدف نشان دادن خود سیاهی نیست بلکه پیش‌گیری از فاجعه بعدی است.

هاشمی افزود: «اگر این فیلم در روستاها نمایش داده می‌شد، پدران رومیناها می‌توانستند آن عاطفه را در در ذهن خود بازآفرینی کنند و زجرِ پس از عملِ به ظاهر غیرتمندانه را، آن‌وقت شاید این اتفاق نمی‌افتاد. گفت‌وگو زمانی ایجاد می‌شود که گیرنده‌ای هم باشد. یعنی مخاطبان عنصر بسیار تعیین کننده‌ای در شکل‌گیری این گفت‌وگو هستند. ما در تئاتر، ادبیات و سینما به عنوان فرستنده، پیامی ارایه می‌دهیم و گیرنده دریافت می‌کند. واکنش و بازخورد مخاطب نسبت به اثر، ما را در اثر بعدی رهنمون می‌شود. در حال حاضر این گفت‌وگو در تعداد اندکی از اعضای جامعه در جریان است و بسط آن سبب می‌شود به نقاط بهتری در این گفت‌وگو برسیم.»

۵۷۵۷
کد خبر 1397773

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 8 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 6
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • IR ۱۰:۴۸ - ۱۳۹۹/۰۳/۲۱
    7 1
    اصولاً کار فرهنگ و هنر تاباندن نور بر زاویه های سیاه اجتماع است که متاسفانه به جای اینکه در زیر نور آنها را تماشا کنیم و برای آن چاره اندیشی کنیم صورت مسئله را نادیده می گیریم و گاهی به تقابل با آن برخاسته نام سیاه نمایی بر آن می گذاریم تا وجدان خود را آسوده کنیم.
  • IR ۱۴:۵۱ - ۱۳۹۹/۰۳/۲۱
    4 9
    اگه اين منطق شما درست باشه بايه فيلم ضد جنگي...ديگه هيچ جنگي به وجود نمياد...يا اعتياد...يا فرهنگ...يا دين...احتمالات تا واقعيات....
    • آسو AE ۱۸:۰۸ - ۱۳۹۹/۰۳/۲۱
      2 0
      منظور این نیست با ساخت و پخش فیلم خانه پدری کل قضیه تمام میشه،منظور شروع فرهنگ سازی و کاهش قضیه است،تو نروژ سالها بر ضد نژادپرستی کار شد و این کشور از کشورهای صدر در نژادپرستی اومد اون ته،ولی بازم هم یه احمق پیدا شد که فاجعه کمپ تابستانی رو رقم بزنه،ولی تلاشهای دهها سال دولت نروژ هم بی نتیجه نبود در حدی که بعد فاجعه مردم نروژ در بهت فرو رفتن نه این که انگار یه اتفاق روتین رخ داده،
  • IR ۱۶:۵۲ - ۱۳۹۹/۰۳/۲۱
    0 0
    فیلم خانه پدری اصلا اون هدفی که ایشون میگه رو تامین نمیکنه و فقط نون سوژه ای رومیخوره که برخورد مناسبی باهاش نشده. من خودم نسخه اصلی این فیلم رو دیدم. ضمن اینکه در روستاها فقط این اتفاق نمی افته ولی اون قشری که این معضلات بینشون هست انقدر درگیر مشکلات دیگه هستن که سینما که هیچ اهل فیلم دیدن هم نیستن.
  • محمود IR ۱۷:۵۰ - ۱۳۹۹/۰۳/۲۱
    0 0
    حتما همین جوره، مرد بزرگی مثل عیاری کارش آگاهی دهنده است، که این را هم از ما دریغ می‌کنند.
  • ناشناس IR ۲۳:۳۸ - ۱۳۹۹/۰۳/۲۲
    0 0
    نمیدونم کسانیکه اظهار نظر میکنند پدر نیستند یا اصلا پدر را درک نمیکنند