خیانت ابوظبی محکوم است؛ولی مراقب سفارت‌خانه‌ها و حمله خودسرها باشیم تا دشمن مظلوم نمایی نکند!

برقراری روابط دیپلماتیک امارات عربی متحده با رژیم صهیونیستی شدیدا محکوم است و همانطوریکه بسیاری از صاحبنظران اعلام کرده اند: «این اقدام خیانتی بزرگ به آرمان فلسطین و خنجری بر پشت نه تنها مردم فلسطین، بلکه کل مسلمانان بوده است.» همانطوریکه در بیانیه وزارت امور خارجه کشورمان هم به آن اشاره شده است: «این اقدام، یک حماقت راهبردی از سوی ابوظبی» و «همداستانی با جنایات رژیم صهیونیستی » است و «مردم مظلوم فلسطین و ملتهای آزاده جهان آن را نخواهند بخشید».

شاید از نظر برخی از صاحبنظران سیاسی چنین اقدامی از سوی ابوظبی غیرمنتظره بوده باشد، ولی چنانچه نیک اندیشیده شود، سران ابوظبی هم اگر بیشتر از سران رژیم صهیونیستی جنایتکار نباشند، کمتر از آنها نیستند و  نوعی هم ذاتی در آنها می توان یافت. سران ابوظبی سالها است که نه تنها نقش مستقیمی در ایجاد و پشتیبانی از گروههای تروریستی چون داعش و کشتار وحشیانه ی مردم سوریه، عراق و ... بدست آنها، دارند؛ بلکه خود با مشارکت در حمله ی نظامی وحشیانه به یمن، مستقیما در کشتار مردم مظلوم یمن و درد و رنج فراوان آنها، دخیلند. جنایات ضد بشری ابوظبی محدود به این کشورها نیست و معمولا هر جا نشانی از سیاستهای خباثت آلود ریاض وجود دارد، ابوظبی نیز در آنها شریک است، مانند افغانستان و لیبی.

اقدام اخیر ابوظبی نشان می دهد سران ابوظبی به غلط، تداوم حاکمیت خود را مدیون رژیم تروریستی آمریکا می دانند و بهمین دلیل  برای کمک به ترامپ در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری، چنین اشتباه خطرناک و راهبردی را مرتکب شده اند. این در حالی است که آمریکا در کنار رژیم صهیونیستی بدنبال اهداف خود در منطقه بوده و در زمان مقتضی هرگز از حکام ریاض و ابوظبی حمایت نکرده و نخواهند کرد. حوادث اخیر در خلیج فارس علیه بنادر، نفتکشها و تاسیسات نفتی آرامکو، بخوبی نشان داد که رژیم صهیونیستی برای پیشبرد اهداف خود به هیچ اصولی پای بند نیست. هدف مشترک آمریکا در کنار رژیم صهیونیستی، سوء استفاده از موقعیت کشورهای منطقه برای آسیب رسانی به ملت بزرگ ایران است و هدف دیگر آمریکاییها چپاول ثروت و منابع کشورهای منطقه با فروش تسلیحات و ترویج سیاست ایران هراسی و امنیتی ساختن منطقه است.

سران ابوظبی همچون سران ریاض، در تشخیص دوست و دشمن نیز مرتکب اشتباه شده اند؛ آنها دست دوستی ایران را که با ارایه ی ابتکار صلح هرمز یا طرح صلح امید، بدنبال برقراری صلح، ثبات و امنیت در منطقه بوده و است، رد کرده و دست دشمنان را که حضورشان در منطقه نتیجه ای غیر از بی ثباتی و ناامنی نخواهد داشت، فشرده اند. آنها اسیر تبلیغات ایران هراسی رژیمهای آمریکا و اسرائیل شده اند. البته ابوظبی می داند که مسوولیت تمامی عواقب هرگونه دخالت رژیم صهیونیستی در معادلات منطقه خلیج‌فارس، متوجه امارات و دولت های دیگر بوده و ایران هیچ بهانه ای را در این خصوص نخواهد پذیرفت. می توان بجرات گفت که اقدام ابوظبی نه تنها تاثیر منفی بر محور مقاومت نخواهد داشت، بلکه موجب تقویت آن و اتحاد و همبستگی علیه رژیم صهیونیستی و مرتجعین منطقه خواهد شد.

آنچه در این مقطع بلحاظ داخلی مهم است، پرهیز از هرگونه اقدام خودسرانه ی گروههای تندرو در قبال رژیم ابوظبی است؛ چرا که آنان نیز مترصد این فرصت برای توجیه عملکرد خود در افکار عمومی عربی هستند. این اتفاق قبلا در حمله عناصر خودسر به سفارت و سرکنسولگری عربستان در تهران و مشهد، بوقوع پیوسته و بهانه ی بزرگی را در دستان سران ریاض برای گرایش هر چه بیشتر به رژیم آمریکا و تحریک کشورهای منطقه و مسلمان علیه ایران، قرار داده است. سران ریاض با سوء استفاده از این اتفاق، بدنبال تبرئه ی خود از رفتارهای بی ثبات کننده ی خویش در منطقه بوده و هستند و همیشه سعی داشته اند که همصدا با رژیمهای آمریکا و اسرائیل،  ایران را عامل بی ثباتی در منطقه معرفی کنند. حرکت اخیر ریاض در همراهی با رژیم آمریکا برای تمدید تحریمهای تسلیحاتی ایران هم در همین راستا صورت گرفت.
در هر حال اقدام اخیر ابوظبی محکوم است، ولی نباید اجازه داد که بواسطه ی برخی اقدامات احساساتی که احتمالا امکان دارد سرویس های خارجی هم برای آن برنامه ریزی داشته باشند این امکان برای دولتمردان ابوظبی فراهم شود تا از زیر بار پرداخت هزینه اقدام نامشروع خود در قبال ملت مظلوم فلسطین خارج شوند.

*کارشناس روابط بین الملل

310 310

کد خبر 1421873

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 2 =