به گزارش خبرآنلاین روزنامه شرق نوشت: آنها می خواستند با یک درگیری خارجی ویرانگر گسترده، زمینهای فراهم بیاورند برای سرآغاز و استمرار ناآرامیها و ناامنیهای پراکنده درون ملت. سپس در تداوم، توطئه تکمیل میشد با شورش و درگیریهای مسلحانه داخلی در مناطقی از کشور.
قرار بود با سوء استفاده از نارضایتیها و اعتراضات مدنی و به منظور منحرفکردن آن، گزارشهای جهتدار مکرری در رسانههایی خاص پراکنده شود (پیوست عملیات روانی و تبلیغاتی پروژه) و طی آنها آشکارا سعی شود اعتراض به منازعه تبدیل و درگیریهای خشونتآمیز شبانه تشویق شود و آنگاه با خرابکاری و به آتش کشیدن اموال عمومی (وندالیسم) و... عرصههای شهری از سوی ناکسان مسلح تصرف شود. فرایندی خائنانه و بیبنیان که مآلاً با هدایت اجانب و بهکارگیری کانونهای شورشی و دمیدن در نائره کینه و دشمنی، برادرکشی و درگیری از شهرها و مناطقی آغاز و سپس با تسری، در غالب صورتبندی کشور خود مینمایاند و فراگیر میشد.
بنای اسرائیل و دولت ترامپ و همپیمانان منطقهای و غربی، ساخت هرجومرج و یک آنارشی آکنده از خشونت دوسویه خطرناک ضد ملی بود تا با برساخت تصور آشتیناپذیری و دوگانه کینه و خونخواهی بین دولت و ملت و در نتیجه مشروعیتزدایی، در ارکان دولت و حکومت مرکزی تزلزل ایجاد شود. بر مبنای این نقشه اهریمنی ضد ایران، در پی بحران حاصل از بمباران و حملات (غیرمنتظره) گسترده نظامی و خلأ مدیریتی ناشی از ترور شخصیتهای اصلی جمهوری اسلامی، مجموعهای با این مختصات و کنشها به صورت طبیعی میتوانست تبدیل به جنگ داخلی شود.
ذوقزدگی و صراحت لهجه زودهنگام صهیونیستها، ترامپ و پارهای از مقامات دیگر آمریکایی در همان روزهای آغازین، رسواتر از آن است که نیاز به استدلال داشته باشد. کسانی در طول دههها و بیش از آن در چند سال گذشته در بیرون از ایران استخدام، تطمیع، آموزش و به گستردگی سازماندهی شده بودند.
باوجوداین تمرکز و سرگرمشدن نیروها و نهادهای ذیربط و حتی مجلس و... به پارهای مباحث جانبی و سختگیریهای غیرملی که به قطبیسازی جامعه منجر و بحرانهای تأسفبار اجتماعی را موجب شد، دانسته یا نادانسته با انتقال حساسیتها به امور فرعی و مسائل بیربط، به صورت تأسفباری موجبات کمتوجهی و بیتوجهی نهادهای مسئول در رصد جریانات ضد امنیتی گوناگونی شد.
بر این کژراهه همچنین میتوان به فقدان اندیشگی ملی و بیکفایتی در درک ظرایف در رهاکردن مرزهای شرقی و در نتیجه ورود بیضابطه و خطرناک میلیونها مهاجر افغان و در میان آنان مأموران آزموده بسیار را افزود (سرفصلی که بررسی تبعات خطرناک داخلی و خارجی آن مجال دیگری طلب میکند). کماعتنایی و بیاعتنایی به نارضایتیهای انباشته اجتماعی و گمراهیهای برشمرده و... شوربختانه در ویرانگریهای جنگ ۱۲روزه و بهویژه ترورهای برنامهریزیشده در هر دو مرحله فاجعه آفرید. کوتاهی و جریان سوئی که در بیانی بهداشتی، نشانههایی آشکار از سرگشتگی و ضعف نظری داشت و دارد و از منظری دیگر منطقا مشکوک است و قابل ردیابی.
باطلالسحر تمام آن سرمایهگذاریها و توطئههای اهریمنی کاملا برنامهریزیشده دهههای ماضی، حضور جانانه مردم در خیابانها و تداوم پرشور آن بود. این واقعیت یک بار دیگر دلبستگی ملت به ایران و بقای آن و سرنوشت این فرهنگ را با قوت به رخ جهانیان کشید. به تکرار و با شگفتی گزارش شد که ایرانیان نهتنها از جنگ فرار نمیکنند، بلکه از قضا برای دفاع از کشور و همراهی و همنوایی با هموطنان خود به میهن بازمیگردند.
این پدیده تاریخساز از جهات گوناگونی شایسته تجزیه و تحلیل و پژوهش است ولی در اینجا فقط به گذری اجمالی بسنده میشود.
الف- مهمترین ویژگی این خیزش که بیگمان نشانههایی از اصالت و هویت تاریخی را روایت میکند، فهم اجتماعی این ملت بود. اقشار و بخش وسیعی از مردم با وجود تبلیغات پرحجم و حرفهای دشمنان این سرزمین و مزدوران آنان بهدرستی آموختند که میهن به صورت جدی در خطر است، بنابراین نجات کشور را اولویت و وظیفه بیچونوچرای خود دانستند.
ب- رزمندگان با اطمینانبخشی از مرزها، از مردم خواستند تا با حضور خود حافظ شهرها باشند، ضرورتی که درک و اجابت شد. پس خیابانها سنگر شد و این آگاهی و هوشیاری در روزهای بعد بهسرعت منتقل شد و گسترش یافت و به یک خیزش سراسری در کشور تبدیل شد و با همه مخاطرات، تهدیدات و سختیها همچنان تداوم یافت. در همین حضور بود که دیدارهای طیفهای مختلف مردم تازه شد و در این اجتماع پرشور بود که ملت خود را بازشناخت.
پ- اندکاندک با بردباری و تسامح، تفاوتها در خیابانها به رسمیت شناخته و همنشینی و مهربانی قاعده شد. به نام ایران بر هم اثر گذاشتند، از فصلها کاسته و بر وصلها افزوده شد. با حجاب و کمحجاب و... سخنانی بر زبان راندند که سالها بود شنیده نمیشد. گزارشهای منابع گوناگون، همنوایی، تفاهم، آشتی را دلالت میکرد. همه در خیابانهای شهر خودی بودند. ایرانبانو همه فرزندان خود را به مهر جمع کرده بود، حتی کسانی را که در دیماه شاید تصور میکردند در برابر هماند. همه دانستند که اولویت بقا و نجات کشور است، ایران باید از این ورطه خطرناک به سلامت و سربلندی عبور کند.
سربازان از جان گذشته اگر آمادگی نداشتند، اسرائیل و آمریکا و کشورهایی در غرب و منطقه ایران را شخم میزدند، چپاول، تحقیر، ویران و ناامن میکردند و اجانب با منافع متناقض، رجالههای دستآموز خود را در اینجا و آنجا بر اریکه مینشاندند. آنارشی، درگیری، جنگ داخلی و سرانجام تجزیه در برنامه بود! پس درود و هزاران سپاس بر قهرمانانی که حماسه آفریدند! از زاویه دیگر، اگر این ملت زنده و پاینده به درایت ضرورت حضور در خیابان و میادین را درنمییافت و در سراسر ایران این هوشیاری را پاس نمیداشت، شهرها بیقرار، امنیت نقص و سلب، رویاروییها قاعده و... بوقهای بیگانگان و مزدوران خودفروخته در مقام راهنما و بلد راه و... خدا را سپاس که نشد!
23302
نظر شما