به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، سید شمس الدین حسینی امروز عصر( چهارشنبه ۲۶ فروردین ماه )در پنجمین کنفرانس شبکه پارلمانی جنبش عدم تعهد در استانبول ترکیه حضور یافت.
به روایت خانه ملت، رییس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی در این کنفرانس به سخنرانی پرداخت و به نقش مجالس قانونگذاری در تضمین شهرنشینی مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی در حوزه جنبش عدم تعهد اشاره کرد.
متن سخنرانی وی بر شرح زیر است؛
بسماللهالرحمنالرحیم
خانمها و آقایان! نمایندگان محترم پارلمانهای کشورهای عضو جنبش عدم تعهد!
در آغاز، مایلم از برگزارکنندگان این نشست صمیمانه قدردانی نمایم. طرح این موضوع در چارچوب همکاریهای پارلمانی جنبش عدم تعهد، نشاندهنده درک عمیق از پیوند ناگسستنی میان توسعه پایدار، عدالت و امنیت انسانی است.
تحقق شهرنشینی پایدار و تابآور، مستلزم برخورداری شهرها از حداقلهای امنیت، ثبات و مصونیت در برابر انواع بحرانها- اعم از طبیعی و انسانی- است. با این حال، تجربههای معاصر بهروشنی نشان میدهد که این امنیت نهتنها در برابر تغییرات اقلیمی، بلکه در برابر جنگها و تجاوزات نظامی نیز بهشدت آسیبپذیر است.
در این چارچوب، مایلم به تجربه اخیر جمهوری اسلامی ایران اشاره کنم. در پی تجاوز نظامی گسترده ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه کشورم در بازه زمانی ۲۸ فوریه تا ۷ آوریل ۲۰۲۶، شهرهای ایران هدف حملاتی قرار گرفتند که پیامدهای آن فراتر از ابعاد امنیتی، دارای آثار عمیق انسانی، زیستمحیطی و توسعهای بود. در نتیجه این حملات، زیرساختهای غیرنظامی، مراکز شهری و تأسیسات حیاتی کشور بهطور مستقیم آسیب دیدند.
در پی این تجاوزات، دهها هزار واحد مسکونی تخریب یا بهشدت آسیبدید، صدها مدرسه و مرکز درمانی از چرخه خدمت خارج شد، و زیرساختهای حیاتی در حوزههای انرژی، آب و حملونقل با اختلالات جدی مواجه گردید. همچنین حمله به تأسیسات صنعتی و هستهای صلحآمیز، که تحت نظارت بینالمللی قرار داشتند، نگرانیهای جدی زیستمحیطی را برانگیخت و بار دیگر نشان داد که جنگهای مدرن چگونه مرز میان بحران امنیتی و بحران توسعه را از میان برمیدارند.
این تجربه بهوضوح گواه آن است که بدون صلح پایدار، تحقق تابآوری شهری در برابر تغییرات اقلیمی با چالشهای بنیادین مواجه خواهد بود. از این منظر، منازعات مسلحانه نهتنها بحرانهای انسانی ایجاد میکنند، بلکه خود بهعنوان یکی از عوامل تشدیدکننده بحرانهای اقلیمی و توسعهای عمل مینمایند.
در نتیجه، مفهوم «عدالت اقلیمی» باید در چارچوبی جامعتر مورد توجه قرار گیرد؛ چارچوبی که به پیوند میان آسیبپذیری اقلیمی و بیثباتیهای ناشی از منازعات توجه داشته باشد.
در چنین شرایطی، نقش پارلمانها- بهعنوان نهادهای تجلی اراده ملتها - نقشی کلیدی و تعیینکننده است. از دیدگاه جمهوری اسلامی ایران، این نقش در سه محور اساسی قابل تبیین است:
نخست، تقویت چارچوبهای قانونی بهمنظور حفاظت از زیرساختهای حیاتی شهری و ارتقای تابآوری در برابر بحرانها؛
دوم، تقویت نظارت مؤثر بر فرآیندهای بازسازی و جبران خسارات ناشی از جنگ و بحرانهای زیستمحیطی؛
و سوم، گسترش همکاریهای پارلمانی، بهویژه در قالب همکاریهای جنوب- جنوب، برای تبادل تجربیات و توسعه ظرفیتهای مشترک در مسیر بازسازی و توسعه پایدار شهری.
جنگ و مداخلات خارجی، مستقیماً توان کشورهای در حال توسعه را برای مقابله با چالشهای اقلیمی و اجرای برنامههای توسعه شهری تضعیف میکند. از این رو، ضروری است کشورهای عضو جنبش عدم تعهد، ضمن محکومیت اقدامات مغایر با حقوق بینالملل، تلاشهای جمعی خود را برای پیشگیری از تکرار چنین رفتارهایی که صلح و امنیت بینالمللی را به مخاطره میاندازد، تقویت و هماهنگ نمایند.
جنبش عدم تعهد میتواند با بهرهگیری از ظرفیت پارلمانی خود، دو مطالبه اساسی را پیگیری نماید:
نخست، ضرورت پاسخگویی بینالمللی در قبال خسارات وارده به زیرساختهای شهری و توسعهای کشورها؛
و دوم، تضمین دسترسی عادلانه و بدون تبعیض کشورهای در حال توسعه به منابع مالی و فناوریهای مورد نیاز برای بازسازی و توسعه پایدار.
31216
نظر شما