نوشته مذکور و بهویژه آن بخش که بر انتظارات معقول و نگاه با عینک واقعبینی به رویکردهای دیپلماتیک اشاره دارد به مذاق رجانیوز، خوش نیفتاده و این رسانه با انتشار مرقومهای اقدام تسنیم را «کمرنگ کردن خطوط قرمز» تعبیر و این رسانه را متهم میکند با توصیف مطالبات حکومت به «لوبیای سحرآمیز»، همان مسیری را میرود که در سال ۹۴ به «خسارت محض» برجام منجر شد.
این نوع واکنش رجانیوز که با پروژه حمله و شعارنویسی عدهای ناشناس روی در و دیوار ساختمان تسنیم تکمیل شد، پاتک خبرگزاری مذکور را به دنبال داشت که در یادداشتی با عنوان «راه رجایی یا روش کشمیری؟»، رجانیوز را سایت اختلافافکن و تکمیلکننده پروژه ترامپ! در کشور لقب بدهد.
درباره دعوای شکل گرفته، نکتهها بسیار است. در این مجال اما اشاره به دو مسئله ناگزیر به نظر میرسد؛ نخست انذار به طرفین برای پرهیز از مجادله بیاثر؛ آن هم در شرایطی که کشور بیش از همه به حفظ اتحاد مقدس در عرصههای مختلف نیازمند است.
به این نوشته دقت کنید: «در حالی که سایه مذاکرات با آمریکا بر فضای سیاسی سنگینی میکند، تقابل میان جناحهای حکومتی بر سر قدرت از پشت پرده به صحنه علنی رسانهها کشیده شده است. نبردی تمامعیار میان محمدباقر قالیباف و بخشی از سپاه پاسداران از یک سو و سعید جلیلی و جبهه پایداری از سوی دیگر» این بخشی از واکنش ابتدایی ایران اینترنشنال به همین جنجال رسانهای است. در شرایطی که کشورمان در میدان نظامی و دیپلماسی با رسیدن به نقطه اشتراکی توانسته از توطئههای دشمن گذر کرده و میدانداری مردم و حضور آنها در خیابان، تکمیل پازل قدرت جمهوری اسلامی است، باید از این دست رسانهها پرسید آیا اکنون وقت چنین خالهزنک بازیهایی است؟! نمیبینند که در وسط معرکه هستیم؟ نمیبینند که دشمن مترصد استفاده از هر فرصتی برای ضربه زدن به کلیت نظام و مملکت است؟
نکته دیگر که در اتفاق اخیر باید مورد نکوهش قرار داد، نوع نگاه جریانی خاص به مفاهیم سیاسی و از جمله مذاکره است که هر گونه نظر متفاوت را طرد کرده و این طرد کردن را از حساب بزرگان، فاکتور میکند. رجانیوز با برداشت اسکرینشاتی در حالی به برجسته کردن برخی خطوط و جنبههای نوشته تسنیم اقدام کرده و با تمرکز بر کلیدواژه «لوبیای سحرآمیز» تلاش کرده آن را مخالف دیدگاه رهبر معظم انقلاب جا بیندازد که در انتهای همین مطلب بر بیاعتباری آمریکا به عنوان طرف گفتوگو و نیز ضرورت هوشیاری پای میز مذاکره با چنین طرفی تأکید اساسی شده است.
حقیقت این است که همه ما نسبت به شرایط پیچیده پیش رو و آینده جنگ و صلح و اوضاع پیرامون آن نگران هستیم. با این حال این مسئله مجوزی بر ایستا بودن نیست؛ بلکه هر روزنهای که بتواند منافع ملی را تأمین کند میتواند مورد توجه باشد. در این وادی مهم این است که به مسئولان اعتماد کنیم. در وضعیت فعلی، اعتماد به مسئولانی که وسط میدان هستند، اعتماد به ساختار جمهوری اسلامی و اعتماد به رهبری مقام معظم رهبری است؛ چراکه میدانیم و یقین داریم هر گونه بررسی و کم و زیاد کردن شروط در میدان مذاکره با هماهنگی کلیت نظام و زیر نظر رهبر معظم انقلاب صورت خواهد گرفت و ما نباید در این باره نگرانی به دل راه بدهیم، ما وظیفه داریم به اتحاد و یکپارچگی مردم بپیوندیم و از آن صیانت کنیم و میدان مذاکره را به مسئولانی بسپاریم که مرد آن میدان هستند.
17302
نظر شما