مدير كل انتقال خون استان تهران با بيان اينكه زنان اغلب به دليل ترس از ابتلا به كم خوني از اهداي خون خودداري ميكنند، عنوان كرد: اين در حاليست كه هموگلوبين هر فرد در بدو مراجعه به پايگاههاي انتقال خون و قبل از خونگيري به طور دقيق بررسي ميشود و پزشكان آموزش ديده كه در پايگاههاي انتقال خون مستقر هستند به هيچ وجه اجازه اهداي خون را به فرد مبتلا به كم خوني نميدهند.
دكتر بشير حاجي بيگي با بيان اينكه افزايش جمعيت، بروز حوادث و سوانح، گسترش روشهاي تشخيصي و درماني در زمينه بيماريها، انجام اعمال جراحي پيچيده كه با پيشرفت علم پزشكي روي ميدهد، موجب شده است تا نياز بشر به خون و فرآوردههاي آن بيش از گذشته باشد، گفت: در حالي كه در گذشته افراد در ازاي اهداي خون، پول و غذا دريافت ميكردند اما امروز، ايران به اهداي خون 100 درصد داوطلبانه رسيده و از جايگاه خوبي برخوردار شده است.
وي در ادامه درباره اهداكنندگان مستمر خون گفت: اهداكنندگان مستمر خون، افرادي هستند كه حداقل دو بار در سال اهداي خون داشته و از تمامي راههاي انتقال بيماريهاي مختلف خوني مطلع هستند. اهداكنندگان مستمر، بهترين منبع تامين خون در كشور در مواقع اضطراري هستند.
حاجي بيگي افزود: در حال حاضر زنان سه مرتبه و مردان چهار مرتبه در سال ميتوانند خون خود را اهدا كنند.
وي با بيان اينكه زنان مشاركت پاييني در تامين خون مورد نياز بيماران دارند، اظهار كرد: روزانه افراد زيادي به صورت داوطلبانه جهت اهداي خون سالم خود به پايگاههاي انتقال خون مراجعه ميكنند كه سهم مردان در اين ميان بسيار بيشتر از زنان است و به 90 درصد ميرسد.
مديركل انتقال خون استان تهران اضافه كرد: سهم زنان در اهداي داوطلبانه خون در ايران كمتر از 10 درصد است. البته نسبت بسيار پايين سهم زنان در اهداي داوطلبانه خون در ايران دلايل متفاوتي دارد كه تغذيه نامناسب، بالا بودن ميزان كم خوني و اطلاعات ناكافي از مهمترين آنهاست.
وي با بيان اينكه زنان اغلب به دليل ترس از ابتلا به كمخوني از اهداي خون خودداري ميكنند، گفت اين در حاليست كه هموگلوبين هر فرد در بدو مراجعه به پايگاههاي انتقال خون و قبل از خونگيري، به طور دقيق بررسي ميشود و پزشكان آموزش ديده كه در پايگاههاي انتقال خون مستقر هستند، به هيچ وجه اجازه اهداي خون را به فرد مبتلا به كمخوني نميدهند. همچنين به همه اهداكنندگان زن قرص آهن جهت پيشگيري از كم خوني داده ميشود.
301301
نظر شما