به گفته سفیر سابق ایران در افغانستان نتیجه این نگاه منجر به تقویت رفتارهای افراط گرایانه در منطقه گردیده که عوارض منفی ناشی از آن بعضا متوجه خود پاکستان نیز شده است.
در همین حال بهرامی با اشاره به تفاوت های ساختاری طالبان پاکستان و طالبان افغانستان مبارزه دولت زرداری با طالبان دره سوات و وزیرستان جنوبی را نوعی راهبرد اساسی برای بیرون نگه داشتن آنها از قدرت سیاسی و در کنترل داشتن این جریان ارزیابی کرد.
وی هرگونه مصالحه میان دولت افغانستان و نیروهای مخالف را با دو شرط حفظ دستاوردهای هشت سال گذشته از جمله قانون اساسی و ساختار سیاسی پدید آمده و همچنین محور بودن دولت افغانستان در انجام مصالحه، که منجر به استقرار ثبات و امنیت گردد را پذیرفتنی دانست .
نظر شما