اقتصادنیوز نوشت: غلامعلی فرجادی سه ویژگی خاص بیکاری را شرح داد و گفت که بیش از 70 درصد از کل شاغلان دارای آموزش عالی در سال 1390 در بخش خدمات مشغول به فعالیت بوده‌اند.

غلامعلی فرجادی درباره چالش بیکاری در ایران گفت: بیکاری یکی از مهم‌ترین چالش‌های اقتصاد ایران در شرایط کنونی است. در سال‌های اخیر اقتصاد ایران نتوانسته است برای خیل عظیم واردشوندگان به بازار کار اشتغال قابل توجهی ایجاد کند به گونه‌ای که امروزه در برخی فعالیت‌های اقتصادی مانند بخش صنعت با پدیده رشد بدون اشتغال مواجهیم.

او افزود: بر اساس داده‌های مرکز ایران متوسط نرخ بیکاری که در سال 1385، 11.3 درصد بوده است با نوسان‌های زیادی طی سال‌های 1385 تا 1390 مواجه شده و از 11.3 درصد در سال 1385 به 13.5 درصد در سال 1389 و 12.3 درصد در سال 1390 رسیده است. طی سال‌های 1390 تاکنون نرخ بیکاری از 12.3درصد در سال 1390 به 10.4 درصد در سال 1392 رسیده است.

فرجادی سپس گفت: نکته قابل توجه این است که در وضعیت کنونی بازار کار کشور شاخص نرخ بیکاری شاخص مناسبی برای ارزیابی وضعیت بازار کار کشور نیست زیرا نرخ بیکاری می‌تواند بدون ایجاد اشتغال و صرفاً با خارج شدن افراد از بازار کار کاهش یابد. لذا برای رفع این مشکل توجه شود به جای استفاده از نرخ بیکاری از رشد ایجاد اشتغال استفاده شود.

او در ادامه درباره ویژگی‌های بیکاری کشور اظهار کرد: بیکاری کشور در حال حاضر از چندین ویژگی‌ خاص برخوردار است. اول: ویژگی اول نرخ بیکاری در گروه سنی 15 تا 29 ساله بسیار بالاست، به عبارت دیگر جنس بیکاری در حال حاضر بیکاری جوانان است. نرخ بیکاری گروه‌های سنی 15 تا 29ساله 25.3 درصد است. دوم: ویژگی دوم بیکاری تحصیل‌کرده‌هاست. بالاترین نرخ بیکاری متعلق به بیکاری فارغ‌التحصیلان لیسانس (21 درصد) و فوق‌لیسانس (15 درصد) است که بسیار بالاتر از نرخ بیکاری کل است. سوم: ویژگی دیگر بیکاری بالاتر زنان است. نرخ بیکاری زنان در سال‌های 1385 تا 1390 روندی افزایش داشته و از رقم 23.3 درصد در سال 1385 به 24.2 درصد در سال 1390 رسیده است. نرخ بیکاری زنان در گروه‌های سنی 29-15 سال در 1390 حدود 40 درصد بوده است که به وضوح حاد بودن مشکل بیکاری برای زنان جوان را نشان می‌دهد.

این اقتصاددان سپس عنوان کرد: در سیاست‌های ایجاد و توسعه اشتغال برای سال‌های آینده ضروری است این ویژگی‌های جمعیت بیکار کشور مد نظر قرار گیرد. در صورتی که بخواهیم نرخ بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی کشور را کاهش دهیم (که در آن صورت به تبع آن نرخ بیکاری کل نیز کاهش خواهد یافت) باید بخش‌ها و زیر‌بخش‌هایی را مورد توجه قرار دهیم که میزان اشتغال‌زدایی تحصیل‌کرده‌ها در آن بخش‌ها بیشتر است.

او در ادامه افزود: نگاهی به داده‌های سال 1390 نشان می‌دهد در حالی که 20 درصد کل شاغلان را دارندگان تحصیلات عالی تشکیل می‌داده است توزیع شاغلان در بخش‌های سه‌گانه اقتصادی یکسان نبوده است.

فرجادی درباره بخش‌های اشتغال دانش‌آموختگان کشور اظهار کرد: در سال 1390 سهم شاغلان دارای آموزش عالی از کل شاغلان هر بخش در بخش خدمات 31 درصد، صنعت 12 درصد و کشاورزی پنج درصد بوده است. به بیان دیگر بخش خدمات بالاترین میزان جذب فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در میان بخش‌های سه‌گانه داشته است و به عکس بخش کشاورزی کمترین میزان را در جذب از آن خود کرده است.

او افزود: داده‌ها از زاویه دیگری نیز همین موارد را تایید می‌کند. 77.5 درصد از کل شاغلان دارای آموزش عالی در سال 1390 در بخش خدمات مشغول به فعالیت بوده‌اند. سهم بخش صنعت و کشاورزی از کل شاغلان تحصیل‌کرده به ترتیب 17.8 درصد و 4.7 درصد بوده است. داده‌های فوق نشان می‌دهد ظرفیت جذب فارغ‌التحصیلان دانشگاهی در بخش خدمات از سایر بخش‌ها بیشتر است و بخش صنعت در ردیف بعدی قرار دارد. با توجه به گستردگی و متنوع بودن فعالیت‌های بخش خدمات این بخش می‌تواند محرک مناسبی برای جذب نیروی انسانی تحصیل‌کرده باشد.

این اقتصاددان همچنین گفت: توریسم و گردشگری داخلی و ترانزیت / خدمات اجتماعی، مالی، فنی، فرهنگی، هنری / خدمات تخصصی نوین / خدمات فناوری اطلاعات (IT) / توسعه تجارت در استان‌های مرزی کشور / صادرات خدمات آموزشی و بهداشتی / توسعه تجارت بین‌المللی / و صدور دانش فنی / توسعه صادرات غیرنفتی؛ اگرچه بخش‌های ذکرشده در حوزه بخش خدمات از درجه اشتغال‌زایی بالایی برخوردار بوده و می‌تواند در ایجاد اشتغال نقش موثری ایفا کند ولی این امر لزوماً نباید به معنای نادیده گرفتن سایر بخش‌ها در ایجاد اشتغال تلقی شود و توجه به بخش‌های صنعت و کشاورزی نیز از اهمیت زیادی برخوردار است.

او در ادامه تأکید کرد: علاوه بر موارد بالا نکته مهم این است که اثربخش بودن سیاست‌های بخشی در گرو اصلاح سیاست‌های اقتصاد کلان به منظور بهبود کارکردهای اقتصادی است و در صورتی که سیاست‌های کلان اقتصادی زمینه‌های مناسب برای سرمایه‌گذاری و تولید را فراهم نسازد سایر سیاست‌های بخشی کمک چندانی به ایجاد اشتغال نخواهد کرد.

فرجادی سپس گفت: بخش صنعت در صورتی می‌تواند درصد بیشتری از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را جذب کند که میزان دانش‌بری در این بخش افزایش یابد. به بیان دیگر بخش صنعت باید بیش از وضعیت کنونیدانش‌بنیان باشد. لذا گسترش فعالیت‌های تحقیق و توسعه بنگاه‌ها با حمایت از توسعه بنگاه‌های دانش‌بنیان و صادراتی، حمایت از تولید محصولات با دانش و فناوری بالا و بالاخره تغییر سیاست‌های صنعتی از صنایع منابع‌محور به صنایع دانش‌محور می‌تواند ظرفیت اشتغال‌زایی فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در این بخش افزایش دهد.

او افزود: در بخش کشاورزی نیز حرکت به سوی کشاورزی صنعتی و دانش‌بنیان و تغییر ترکیب صادرات کشاورزی از محصولات خام به صنایع‌ تبدیلی و فرآوری‌شده می‌تواند موجب رشد هر چه بیشتر این بخش شود و به تبع آن اشتغال بیشتری را فراهم آورد.

این اقتصاددان همچنین اظهار کرد: ثبات سیاست‌های پولی و مالی / انضباط مالی دولت و کارآمد کردن بودجه / کنترل و کاهش تورم / کاهش وابستگی سیاست‌های پولی به سیاست‌های مالی / اصلاح قوانین و مقررات در جهت تولید، بهره‌وری و اشتغال / مبارزه با فساد رشوه‌خواری و تعامل فعال با اقتصاد جهانی و... از جمله سیاست‌هایی است که باید به‌طور جدی مورد توجه مسوولان و سیاستگذاران قرار گیرد.
22539

کد خبر 521045

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 0 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 6
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام IR ۰۶:۵۸ - ۱۳۹۵/۰۱/۰۳
    20 7
    این همه مرد بیکار باید جلوی اشتغال دخترها را بگیرند تا بحران بوجود نیامده
  • بی نام IR ۰۸:۰۷ - ۱۳۹۵/۰۱/۰۳
    9 3
    اولویت اشتغال باید با مردها باشه
  • تاریخ RO ۰۹:۲۷ - ۱۳۹۵/۰۱/۰۳
    9 0
    ببخشید با اینهمه نرخ بیکاری بالای 20 متوسط چطوری اومده دور و بر 10 ؟ نکنه مرده های شاغل در گذشته را به حساب آورده اند؟
  • حرف حق RO ۱۰:۳۶ - ۱۳۹۵/۰۱/۰۳
    7 0
    خدا لعنت كنه كسى كه باعث بيكارى و گرانى مملكت شده
  • ایمان IR ۲۰:۰۱ - ۱۳۹۵/۰۱/۱۲
    2 0
    الان تکلیف چیه؟ این بحران کی و چگونه تمام میشود؟ یک جوان باید برود سراغ کار دولتی که خبری ازش نیست یا یک کار خودش راه بیاندازد در این رکورد تورمی؟
  • بی نام A1 ۰۹:۳۳ - ۱۳۹۵/۰۱/۱۶
    3 0
    700 میلیارد دلاری که باید صرف زیرساخت ها میشد کجا خرج شد؟ کسی که رئیس دولت قبل بود و مسئول خرج کردن این پول چرا محاکمه نشد؟