به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ با وجود اینکه میزان مرگ و میر در ایران اندکی از میانگین جهانی پایینتر است، اما سرانه مرگ و میر ایرانیها نسبت به کشورهای توسعه یافته بسیار بالاتر است. با این حال در کشورهای اروپایی و آمریکا برای کاهش تلفات تصادفات رانندگی چه کرده اند؟
درواقع در دنیاسال ها است برای سرعت در جاده ها تعاریف دقیق و ویژه ای دارند . طرحی که با عنوان چشم انداز صفر معروف است.
چشم انداز صفر یک پروژه چند ملیتی پیرامون ایمنی ترافیک جاده است که هدف آن ایجاد سیستمی برای بزرگراهها است که هیچ گونه تصادف منجر به فوت و یا صدمه شدید در آن رخ ندهد.
این پروژه در سال 1997 ابتدا در سوئد آغاز شد. اصل اساسی این دورنما عبارت است از «حیات و سلامتی افراد به هیچ وجه نمی تواند با سایر منافع جامعه جایگزین شود» بجای اصل مرسومی که برای سلامتی و جان افراد ارزش پولی در نظر گرفته می شد و این ارزش مبنای تصمیم گیری برای میزان سرمایه گذاری در زیرساخت های جاده ای به نسبت منافع حاصل از کاهش ریسک بود.
بطور کلی پروژه چشم انداز صفر بر اساس چهار اصل قرار دارد:
اصل اخلاقی: حیات انسان بالاترین ارزش را دارد و بر تمامی سایر اهداف سیستم ترافیک جاده ای اولویت دارد
مسئولیت: تأمین کنندگان و قانون گذاران حوزه سیستم های ترافیک جاده ای مسئولیت خود را با استفاده کنندگان به اشتراک می گذارند.
ایمنی: سیستم های ترافیک جاده ای باید مسو.لیت خطاهای انسانی را نیز بپذیرند و هم احتمال بروز خطای [انسانی] و هم آسیب ناشی رویداد آن را حداقل کنند.
مکانیزم های تغییر: تأمین کنندگان و قانونگذاران باید حداکثر تلاش خود را برای تضمین ایمنی تمام شهروندان معمول دارند؛ ایشان باید با کاربران شبکه جاده ای همکاری کنند؛ و هر سه باید آماده تغییر کردن برای نیل به اهداف ایمنی باشند.
در چشم انداز صفر میزان حداکثر سرعت ها با توجه به زیرساخت های جاده ای را با توجه به طراحی خودروها و استفاده محدود از آنها پیشنهاد می کند.
این سرعت ها بر اساس محدودیت های خودروها و انسانها هستند. برای مثال، میزان تحمل یک عابر پیاده در بخورد با یک خودرو که دارای طراحی مناسب است حداکثر 30 کیلومتر بر ساعت است.
در این صورت اگر در محیط های شهری سرعت بالاتری مد نظر است، باید منطقه عبور عابران پیاده از ترافیک شهری جدا شود. در غیر اینصورت، محل عبور عابران پیاده، و یا خودروها باید بگونه ای طراحی شوند که با حداکثر سرعت 30 کلیومتر بر ساعت حرکت کنند.
همچنین، ایمنی ذاتی خودروهایی که دارای طراحی مناسب هستند به میزان 70 کیلومتر بر ساعت در برخورد از جلو و 50 کیلومتر بر ساعت در برخورد از بغل پیش بینی می شود. سرعت های بالاتر از 100 کیلومتر بر ساعت در صورتی می تواند اعمال شود که زیرسخت جاده ای بگونه ای طراحی شود که از احتمال برخورد از جلو و بغل را جلوگیری کند.
جاده هایی که امکان تصادف از بغل و روبرو در آنها وجود ندارد در سه نوع آزادراه/بزرگراه/اتوبان ، جاده های 2+2 لاین و جاده های 2+1 لاین دسته بندی می شوند.
این جاده ها دارای گاردریل بین دو جاده هستند که تردد در دو طرف جاده را از هم جدا می کند همچنین دارای محدودیت دسترسی و تقاطع غیر همسطح و ممنوعیت برای تردد خودروهای کندرو و یا آسیب پذیر هستند. جاده های روستایی که دارای تجهیزات جداکننده مسیرهای تردد در دو لاین مخالف نیستند حتی با وجود محدودیت سرعت وضع شده دارای آمار تلفات قابل توجهی هستند.
بعنوان مثال در سال 2012 در کشور آلمان نرخ تلفات جاده های روستایی (با محدودیت سرعت 100 کیلومتر بر ساعت در آلمان) 7.6 نفر در هر یک میلیارد نفرـ کیلومتر تردد بود که نرخ بالاتری از میزان تلفات در محیط شهری به میزان 5.1 بود که دارای محدودیت سرعت 50 کیلومتر بر ساعت و بسیار بالاتر از نرخ تلفات در اتوبان ها به میزان 1.7 بود.
هلند؛ جاده ها بخشنده اند
در هلند، رویکرد ایمنی پایدار دارای تفاوتهایی با چشم انداز صفر است. این رویکرد نقش عامل انسانی در اغلب تصادفات را تأیید می کند و تأکید می کند که جاده ها باید طوری طراحی شوند که به رانندگان نشان دهند که باید در در کجا باشند و چگونه رفتار کنند (بوسیله تابلوها و علائم راهنمایی و رانندگی) تا احتمال وقوع تصادفات کاهش یابد. اخیرا هلندی ها ایده «بخشنده بودن جاده ها» را مطرح کرده اند. بعنوان مثال جاده ها باید طوری طراحی شوند که پیامدهای ناشی از یک تصادف اجتناب ناپذیر را کاهش دهند.
سوئد
در سال 1997، پارلمان سوئد سیاست «چشم انداز صفر» را معرفی و تصویب کرد. طبق این قانون میزان تلفات جانی و آسیب های شدید جسمی ناشی از تصادفات باید تا سال 2020 به عدد صفر برسد. تمام جاده های جدید بر اساس این قانون طراحی و جاده های قدیمی باز طراحی و بهینه سازی می شوند.
نتایج حاصل از اجرای قانون چشم انداز صفر در سوئد بسیار چشمگیر بوده است؛ میزان تلفات ناشی از تصادفات در این کشور از 541 نفر در سال 1997 به 314 نفر در سال 2011 کاهش پیدا کرد. این در حالی است که میزان ترافیک در این دوره افزایش پیدا کرده است. البته هنوز نرخ کاهش تلفات در کشور سوئد نسبت به برخی دیگر از کشورهای اروپایی پائین تر است. بعنوان مثال در دوره زمانی بین سالهای 2000 تا 2009 نرخ کاهش تلفات در کشور سوئد 39 درصد، سوئیس 41 درصد، آلمان 45 درصد، فرانسه 48 درصد و اسپانیا 53 درصد بوده است.
ایالات متحده امریکا
مقامات شهر سانفرانسیسکو در ژانویه سال 2014، طرح چشم انداز صفر را برای اجرا در این شهر قبول کردند. بر اساس این طرح در رابطه با مهندسی و تقویت زیر ساخت ها با تمرکز به تقاطعها پرخطر و همچنین آموزش افراد سرمایه گذاری می شود.
شهردار شهر نیویورک نیز با پذیرش اجرای طرح چشم انداز صفر در این شهر لیستی از اقداماتی که باید برای کاهش تلفات در تصادفات شهری اجرا شود را معرفی کرد. یکی از این اقدامات تغییر قوانین ایالتی برای بازگذاشتن دست مدیران شهری برای اعمال محدودیت های سرعت در شهر است.
۴۷۴۷
نظر شما