۰ نفر
۱۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۹:۵۰

محمدرضا یزدان‌پرست *

هر ماه خبر می‌رسد که پیمایش‌های میدانی ثابت کرده‌اند میانگینِ زمان حرف‌زدن روزانۀ خانواده‌ها باهم، به عددی حدود ۱۵دقیقه رسیده است.

هر هفته خبر می‌رسد که هتّاکان بی‌چاک و دهنِ اینستاگرامی، سراغِ پیجی رفته‌اند و گلواژه‌باران کرده‌اند آنجا را و صاحب‌پیجِ محترم را.

از قوه قضائیه در شرایطی آمار ۱۵میلیون پروندۀ مفتوح در محاکم قضایی به گوش می‌رسد که نیروی انتظامی از دومین عامل مرگ و میر غیرطبیعی ایرانیان بعد از تصادفات رانندگی خبر می‌دهد: "نزاع".

از ثبت احوال هم خبر می‌رسد که ساعتی حدودا ۲۱طلاق در کشور ثبت می‌شود. یعنی در هر ساعت ۲۱خانواده، پنداری دود می‌شود و می‌رود هوا و آدم‌ها از "ما"بودن، دوباره می‌شوند:"من".

■■■

همۀ اینها یعنی از "دیالوگ" رسیده‌ایم به "مونولوگ" و از "گفت‌وگو" رسیده‌ایم به: "همین که من می‌گویم" و "کاری ندارم تو چه می‌گویی" و "حق با من است".

اینکه همه چیز تقصیر فضای مجازی است و همه سرشان توی گوشی است و کاری به کار هم ندارند و... دیگر تکراری است و علت را در این کلیشۀ تکراری دیدن، چنگ‌زدن در باد.

■■■

متوسطِ ۱۵دقیقه حرف‌زدنِ خانواده‌ها با هم، یعنی از حرف‌زدن با تو لذّت نمی‌برم. یعنی تو را نمی‌فهمم. یعنی فکر می‌کنم تو هم مرا نمی‌فهمی. یعنی هم‌صحبتی با تو را به رسمیت نمی‌شناسم. یعنی منطقِ خودم را اول و آخرِ درستی می‌دانم و یعنی دلیلی نمی‌بینم وقتی یکی می‌گویم، یکی هم بشنوم.

با این اوصاف، قواعدِ دیالوگ را نه می‌آموزیم و نه مهم می‌شماریم؛ قواعدی که ساده‌ترینِ آن، رعایت احترام برای نظر دیگری است؛ رعایتی که تضمینِ ادامۀ گفت‌وگوست و مانعی برای به بن‌بست رسیدنِ هم‌صحبتی.

حالا می‌شود به اندکی از ریشۀ رشدِ فحّاشی و هتّاکی در اینستاگرام دست یافت. وقتی تنهایی حرف بزنیم، نظرمان را با هر ادبیاتی می‌گوییم و گوش‌هایمان را می‌بندیم چون فردی در مقابل نیست که بگوید: "بی‌احترامی نکن... مٶدب باش... اگر شبیه تو فکر نمی‌کنم، اجازۀ بی‌حرمتی نداری... به نظر من هم احترام بگذار و..."

و حالا می‌شود به ریشۀ دیگری رسید. وقتی توانِ ارتباط برقرارکردن با کلام، به صفر برسد، نتیجه می‌شود: "نزاع، دومین عامل مرگ و میر غیرطبیعی ایرانیان بعد از تصادفات رانندگی."

مگر می‌شود آدم‌ها بتوانند بر سر مشکلات‌شان، با هم حرف بزنند و کار به زد و خورد برسد و همدیگر را بکُشند؟! کتک‌کاری، نتیجۀ بی‌معناشدنِ حرف‌زدن آدم‌ها با هم است.

و حالا می‌شود ریشۀ دیگری را دید. وقتی زوج‌ها نتوانند با هم حرف بزنند، می‌شود دسته‌گلِ "ساعتی ۲۱طلاق" که "همه" داریم با هم به آب می‌دهیم. می‌شود فروپاشی ۲۱خانواده در هر ساعت. و یعنی در همین زمانی که شما محبت کرده‌اید و این یادداشت را از ابتدا تا اینجا خوانده‌اید، ۴نفر طلاق گرفته‌اند و دو خانواده از "هست"، "نیست" شده‌اند.

■■■

بیایید باهم حرف بزنیم. وگرنه، کوچۀ بن‌بست، یک راهِ "خروج" بیشتر ندارد.

روزنامه‌نگار و مجری تلویزیون 

4747

کد خبر 724943

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 8 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 2
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 1
  • بی نام IR ۲۰:۳۴ - ۱۳۹۶/۰۸/۱۵
    2 0
    این همه تفسیر لازم نداره. اینقدر فضای مجازی صبح تا شب تبلیغ میشه که مردم سرشون همش توی گوشیه. بازده کاری یا بهتر بگم بیکاری هم مزید بر علت است.
  • بی نام A1 ۰۵:۲۰ - ۱۳۹۶/۰۸/۱۶
    3 2
    احسنت برادرگل گفتی بخدا دلم واسه بچه گیام تلویزیون سیاه وسفید نشستن دور کرسی اتاق های گلی جمع شدن همه فامیل توی خونه های گلی گل گفتن گل شنیدن ریش سفیدای فامیل تنگ شده یادش بخیر