۰ نفر
۴ فروردین ۱۳۹۷ - ۱۱:۳۵
۹۶؛ سال تلخ ِ شیرین

علی‌اصغر پیوندی*

پرونده سال 1396 هم بسته شد؛ سالی که اشتباه نیست اگر نامش را سال حوادث تلخ بگذاریم. سوانح جاده ای که سال هاست مخصوصا در ایام نوروز جان ایرانی ها را می گیرد، دست کم در 10 ماهه ابتدای امسال نسبت سال گذشته رشد داشته است. فکرش را بکنید،از سال قبل لحظه ای که تحویل سال اعلام شد فقط تا ابتدای بهمن 13 هزار و 874 ایرانی در تصادفات جاده ای جان باخته اند که حتما تا الان بیشتر شده است؛شاید 14 هزار نفر.

پارسال از همان بهارش پیدا بود که چه طور سالی است؛ وقتی در نخستین روزهای فروردین اتوبوس مسافربری سبزوار واژگون شد و 12 نفر جان شان را از دست دادند.ماه های بعد سوانح جاده ای تلخ تری هم داشتیم؛از واژگونی اتوبوس دانش‌آموزان هرمزگانی تا سقوط اتوبوس مسافربری در جاجرود و سواد کوه.

بهار پارسال وقتی تلخی اش را بیشتر به رخ کشید که در اردیبهشت بر اثر انفجار معدن زغال سنگ یورت 43 معدنچی عزیز جان باختند.

بعد هم با زلزله کرمانشاه،زنجیره ای از زلزله ها در کشور آغاز شد که کمترین نتیجه اش مرگ 620 هم وطن بود.
در روزهایی که در جستجوی مرهمی برای داغ کرمانشاه بودیم، در حادثه بی سابقه ای نفت‌کش سانچی آتش گرفت و نزدیک به 30 ایرانی جان باختند.

اشتباه می کردیم که خیال کردیم این آخرین سانحه سال تلخ بود.در آخرین روزهای بهمن پرواز تهران یاسوج نا تمام ماند و این بار داغ دار عزای 66 ایرانی دیگر شدیم. همه این ها یعنی 96 سال تلخی بود.می شود باز هم از سختی ها و تلخی های این سال گفت؛مثلا از در برف ماندن و...

اما این سال تلخ،شیرینی هم کم نداشت.وقتی مردم صادقانه برای نجات جان معدن چی ها دعا می کردند، وقتی سخاوتمندانه در زلزله کرمانشاه به هم وطنان شان کمک می کردند، وقتی قلب شان به امید نجات سرنشینان سانچی می تپید و وقتی که چشم شان برای مسافران پرواز یاسوج خیس اشک شد،تصاویر بی نظیری از انسان دوستی را به نمایش گذاشتند. در پس همه این تلخی ها،کام آدمی کمی هم شیرین می شد وقتی این جلوه باشکوه از انسانیت را می دید.

دیگر اینکه گمان می کنم بخشی از آن تلخی را خود ما به کام خودمان ریخته ایم و اگر حواس مان باشد،تبدیل به شیرینی می شود.
مثلا نمی توانیم با رانندگی بهتر،تلفات تصادفات جاده ای را کم کنیم؟زلزله و سقوط هواپیما دست ما نیست، اما آماده بودن برای روزهای خطر و بحران که به خود ما مربوط می شود.

حالا نمی خواهم کام تان را دوباره تلخ کنم،اما پارسال اطلاعات 500 هزار نزاع در ایران ثبت شده است.آمار نزاع های ثبت نشده به کنار،اما 500 هزار درگیری که حتما تعداد زیادی شان منجر به مرگ یا مجروحیت شده زیاد نیست؟! آیا انسان دوستی و مهربانی بیشتر،کمر این آمار را نمی شکند؟!

گاهی فکر کرده ام همه چیز به خود ما بستگی دارد،این ما هستیم که تعیین می کنیم بخش پر لیوان از بخش خالی اش بیشتر باشد یا کمتر.

ما حادثه دیده ایم،اما باید امیدوار هم باشیم؛امیدوار باشیم که سال پیش رو از پارسال کم حادثه تر باشد و تلاش کنیم برای همه حادثه هایش آماده باشیم.

به عنوان رئیس جمعیت هلال احمر و به نمایندگی از همه امدادگران و داوطلبان و جوانان عضو این جمعیت از اعتماد شما به این تشکل مردمی سپاسگذارم و به همه مردم ایران اطمینان می دهم سال آینده از امسال هم برای مقابله با سوانح آماده تر باشیم.
همه با هم برای این مردم و این سرزمین صلح و آرامش آروز می کنیم.

* رییس جمعیت هلال احمر

۴۲۴۲

کد خبر 764969

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 14 =