روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: می‌گویند این ایام تلویزیون در ایران 60 ساله می‌شود. بیست سالش که موضوع ما نیست ولی آنچه بیاد داریم بد یا خوب تمام و کمال در خدمت رژیم زمان خودش بود و آنچه در ابتدای سخن باید گفت این است که متاسفانه تلویزیون یا همان سیمای جمهوری اسلامی،در اختیار بخشی از نظام است و نه تمامیت آن.

همین یک نقص بخودی خود از ارزش این رسانه ملی می‌کاهد،هرچند در همه این چهار دهه چنین نبوده و بویژه در اوایل انقلاب و دوران جنگ و سازندگی نقش بسیار موثری داشت ولی حداقل بیش از دو دهه است که متولیان رسانه ملی بجای جلب اعتماد و رضایت قاطبه ملت،بیشتر سعی کرده‌اند مبلغ و تریبون یک جریان سیاسی خاص باشند که اتفاقا همواره در دست یابی به رای اکثریت مردم،توفیقی نداشته‌اند.

این ویژگی طبعا مخاطبین تلویزیون را دچار ریزش فراوانی کرده است و یکی از دلائل مهم روی آوردن آنها به رسانه‌های بیگانه و فضای مجازی است.


لزومی ندارد برای اثبات این مدعا خیلی تلاش کرد چون واقعیتی روشن و ملموس است و خود مسئولین این رسانه هم تلاشی برای پنهان کردن آن ندارند.مصادیق متعددی را می‌شود بویژه از مقاطع حساس سیاسی کشور و انتخابات ذکر کرد، از میزگردها و مدعوین آن، از گزینش خبرگان! و سخنرانان خاص، از تلاش مستمر برای تضعیف دولتی که منتخب اکثریت ملت است و....

در چند سال اخیر رسانه ملی به سختی و با صرف هزینه‌هایی هنگفت تلاش کرده تا از طریق بکارگیری چهره‌های مشهور دنیای هنر و استفاده از آنها برای اداره برنامه‌های سرگرم‌کننده یا مجری گری، افراد بیشتری را پای تلویزیون بنشاند ولی همین شیوه نیز اگر در مسیر سیاسی خاصی قرار گیرد،تجربه نشان داده است یا آن چهره هنری که حالا احساس مصونیت می‌کند از حد و حدود خود خارج شده و به تعیین تکلیف برای حکومت گران بپردازد و به قول معروف جوگیر شود...

توصیه ما به مسئولان این سازمان که از بیشترین درآمد و حاشیه امنیتی و کمترین نظارت و پاسخگویی برخوردار هستند، این است که این حق‌الناس عظیم را در اختیار همه ملت و خواسته‌های آنان و همچنین کلیه دستگاه‌ها و مسئولان قرار دهند و شیوه ناپسند تقسیم جامعه به خودی و غیر خودی که انتظار همیشگی انحصارطلبان از رسانه ملی می‌باشد را کنار بگذارند که در این حالت می‌توان برای چنین سالگردهایی حتی جشن مردمی و عمومی برگزار کرد و به این رسانه افتخار نمود. جوانان این مرز و بوم اگر قرار است آینده سازان کشور باشند باید برای نسل خود و دغدغه‌هایش در این صحنه عریض و طویل نقشی داشته باشند و استفاده از آنان گزینشی و شعاری نباشد و گرنه آنها نیز برخورد متقابل با رسانه ملی خود می‌کنند و این رسانه را برای تماشای چند مناسبت ورزشی کافی می‌دانند! و چنین رویکردی در رابطه با صداوسیمایی که قرار بود دانشگاه انسان‌سازی باشد، فاجعه است.

17302

کد خبر 809940

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 12 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 5
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 1
  • محمد IR ۰۴:۲۲ - ۱۳۹۷/۰۷/۱۴
    4
    برنامه های ورزشی اش هم از بس سانسور تماشاچی داره و حرکت آهسته های رو مخ پخش میکنه بیشتر سوهان روحه بارها شده موقع پخش بهترین والیبالهای دنیا مجبور شدم خاموش کنم تلویزیون رو. بهتر بود میگفتید برنامه های ورزشی داخلی
  • عبدالکریم A1 ۰۴:۴۱ - ۱۳۹۷/۰۷/۱۴
    0
    اولا اینکه می گویید یک جریان خاص باید بگوییم که در یک منزل هم در نهایت حرف آخر را پدر می زند که قطعا می تواند مورد موافقت همه اعضا خانه نباشد ولی می پذیرند . صدا و سیما بر اساس اصول و آرمان های نظام مقدس ماست و قرار نیست چند بخش شود و نظرات بعضا عده ای معاند و همسو با دشمن را بزند ؟ دوم اینکه مردم به سوی رسانه های بیگانه و غیر می روند مشکل صدا و سیما نیست بلکه مشکل از خود آن عده از مردم است که به اختیار به سوی گناه می روند و اکثریت همین عده همان هایی هستند که صدا و سیما را بدین شکل نمی خواهند چون انتظار ولنگاری و ترویج هزار بی بند و باری از آن دارند که محال ممکن است
  • احمد A1 ۰۴:۴۸ - ۱۳۹۷/۰۷/۱۴
    9
    با سلام ، ضمن تایید این نوشتار،مطلبی را میخوام اضافه کنم اینه که صدا و سیمای عزیز و گرانقدر مدیون مدیون مدیون تک تک ما ایرانیهاست، چه از نظر حقایقی که باید میدیدیم و ندیدیم و چه از نظر مزخرفاتی که نباید می دیدیم و به ناچار دیدیم
  • بی نام IR ۰۴:۵۶ - ۱۳۹۷/۰۷/۱۴
    6
    ای گفتی چه بگویم که حقیقته فقط فوتبال میبینیم
  • بی نام IR ۰۵:۰۴ - ۱۳۹۷/۰۷/۱۴
    7
    حیف پول برای سیمای میلی