ایمان گودرزی؛ کمتر از ۱۰۰ روز تا جام جهانی ۲۰۲۶ و سایه سنگین سیاستهای واشنگتن بر بزرگترین رویداد فوتبال جهان.
در آستانه برگزاری جام جهانی ۲۰۲۶ که به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار خواهد شد، گزارش تکاندهنده شبکه سیانان از نفوذ بیسابقه رئیسجمهور آمریکا در فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) و سکوت این نهاد در قبال جنایات اخیر واشنگتن، سایه سنگینی بر این رویداد بزرگ انداخته است.
جایزه صلح برای رئیسجمهور جنگطلب
داستان از شبی شروع شد که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، برای دریافت جایزهای ویژه روی صحنه دعوت شد. جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، در حالی مدال را به گردن ترامپ میآویخت که او را «یک رهبر پویا» خطاب کرد که در «تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش تنش و ایجاد ثبات» نقش داشته است. این صحنه کمتر از سه ماه پیش رقم خورد؛ درست در همان شبی که قرعهکشی جام جهانی ۲۰۲۶ انجام شد.
اما کمتر از ۹۰ روز بعد، همان رهبری که فیفا به او جایزه صلح داد، در گفتوگو با شبکه سیانان از تازهترین دستاورد سیاست خارجی خود رونمایی کرد؛جنگی تمامعیار علیه ایران.
از بمباران ایران تا شهید شدن رهبر انقلاب
در اقدامی بی شرمانه، ارتش آمریکا با همکاری رژیم صهیونیستی، دهها شهر ایران از تهران تا تبریز و چابهار را بمباران کرد. در این حملات، آیتالله خامنهای، رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران،به شهادت رسیدند.
این در حالی است که فاصله میان دریافت جایزه صلح فیفا و آغاز این حملات، با اقدامات نظامی دیگری نیز پر شده بود؛حمله نظامی به ونزوئلا و دستگیری رئیسجمهور این کشور، تهدید به تصاحب گرینلند و در نهایت تمسخر نخستوزیر کانادا به عنوان «استاندار» و آرزوی تبدیل این کشور به ایالت پنجاه و یکم آمریکا.
تورنمنتی در میان آتش جنگ
جام جهانی ۲۰۲۶ در شرایطی به میزبانی سه کشور آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار میشود که هر سه میزبان درگیر چالشهای امنیتی جدی هستند. تنها چند روز پیش از حملات آمریکا به ایران، دولت مکزیک عملیاتی را علیه کارتل بدنام نسل جدید خالیسکو آغاز کرد که به کشته شدن «ال منچو»، رهبر این کارتل، در نزدیکی گوادالاخارا (یکی از شهرهای میزبان) انجامید. اینفانتینو اما بلافاصله اعتماد کامل خود را به توانایی مقامات مکزیک برای برگزاری امن مسابقات اعلام کرد.
معمای حضور ایران در جام جهانی
در میان این همه تنش، تیم ملی فوتبال ایران که اولین تیم راهیافته از منطقه آسیا به جام جهانی بود، در شرایطی کاملاً متفاوت قرار گرفته است. ایران برنامهریزی کرده بود از مجموعه ورزشی کینو در توسان، آریزونا، به عنوان کمپ پایه خود استفاده کند، اما اکنون باید با این واقعیت تلخ کنار بیاید که قرار است در کشوری حضور داشته باشد که دولت آن با ایران در جنگ است.
مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، میگوید حضور ایران در این مسابقات «در هالهای از ابهام» قرار گرفته است. از جام جهانی ۱۹۵۰ در برزیل تاکنون، هیچ تیمی پس از صعود از رقابتها انصراف نداده است.
محدودیت ویزا؛ مانعی بزرگ برای هواداران
مشکلات به تیمها محدود نمیشود. در پی محدودیتهای مسافرتی وزارت امور خارجه آمریکا، به هواداران ایرانی اعلام شده که ویزای ورود دریافت نخواهند کرد. دسامبر گذشته نیز هیأت ایرانی تقریباً قرعهکشی واشنگتن را تحریم کرد، زیرا از ۹ ویزای درخواستی، تنها چهار ویزا صادر شد و مهدی تاج موفق به دریافت ویزا نشد.
این محدودیتها تنها شامل ایران نیست و هواداران هائیتی، ساحل عاج و سنگال نیز از دریافت ویزا محروم شدهاند. این در حالی است که اینفانتینو در سال ۲۰۱۷ (یک سال پیش از اعطای میزبانی به آمریکا) صراحتاً اعلام کرده بود: «در مسابقات فیفا، هر تیمی که صعود کند باید به کشور میزبان دسترسی داشته باشد، در غیر این صورت جام جهانی وجود ندارد.»
اینفانتینو؛ از مدیر ورزشی تا سیاستمدار همدست
اکنون اما به نظر میرسد اینفانتینو نگرانیهای دیگری دارد. او که در آستانه نظارت بر پردرآمدترین تورنمنت ۱۲۲ سال اخیر فیفا قرار دارد، به جای اعتراض به سیاستهای تبعیضآمیز واشنگتن، به یکی از نزدیکان کاخ سفید تبدیل شده است.
حضور مکرر در رویدادهای کاخ سفید، شرکت در مراسم تحلیف دوم ترامپ، همراهی با رئیسجمهور آمریکا در «نشست صلح» مصر (که به آینده غزه و جنگ اسرائیل با حماس اختصاص داشت) و در نهایت تصویری که در فوریه گذشته از او منتشر شد - با کلاه قرمز سبک MAGA که اعداد ۴۵ و ۴۷ روی آن دوخته شده بود - همه نشان میدهد که رئیس فیفا از مرزهای بیطرفی سیاسی عبور کرده است.
یک سؤال بیپاسخ
کد اخلاقی فیفا تأکید میکند که این سازمان باید از نظر سیاسی بیطرف باشد، اما رفتارهای اینفانتینو نشان از رابطهای فراتر از یک مدیر ورزشی با یکی از جنجالیترین رهبران جهان دارد.
جام جهانی ۲۰۲۶ در حالی به عنوان نقطه مرکزی جشنهای دویست و پنجاهمین سالگرد استقلال ایالات متحده برگزار میشود که یک پرسش اساسی پیش روی فیفا قرار دارد؛ آیا این نهاد بینالمللی حاضر نیست یا صرفاً قادر نیست از ربوده شدن بزرگترین رویداد فوتبال جهان توسط رئیسجمهوری که خود شعلهور جنگها و تنشهای تازه شده، جلوگیری کند؟
پاسخ به این سؤال را باید در روزهای آینده و همزمان با نزدیکتر شدن به جام جهانی جستجو کرد؛ جامجهانی که بیش از هر زمان دیگری به عرصهای برای آزمون بیطرفی نهادهای بینالمللی ورزشی تبدیل شده است.
257 251
نظر شما