به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در سالهای اخیر، نبردهای هوایی بیش از هر زمان دیگری به فناوری وابسته شدهاند. دیگر تنها قدرت موتور یا مانورپذیری تعیینکننده نیست، بلکه توانایی شناسایی زودهنگام و حمله پیشدستانه نقش کلیدی دارد.
رسانه دولتی TASS روسیه به نقل از تحلیلگران محلی، به بررسی تواناییهای جنگنده برتری هوایی سوخو ۳۵ پرداخته و به شکل ویژهای بر سطح بسیار بالای آزمونهای رزمی این هواپیما، به خصوص در جریان عملیات در صحنه اوکراین، تاکید کرده است. «روسلان پوخوف»، رئیس مرکز تحلیل استراتژیها و فناوریها، در این باره گفته است: «امروز این جنگنده احتمالا بیشترین تجربه مدرن نبرد هوایی علیه هواپیماهای دشمن را در جهان دارد و ظاهرا بیشترین رکورد سرنگونی جنگندههای دشمن را در میان تمامی جنگندههای نسل چهارم به ثبت رسانده است.»
سوخو-۳۵ نخستین بار در سال ۲۰۱۴ وارد خدمت شد و نسخهای پیشرفته از جنگنده سوخو ۲۷ محسوب میشود که در دهه ۱۹۸۰ ستون فقرات نیروی هوایی شوروی بود. این جنگنده به عنوان یکی از پیشرفتهترین جنگندههای نسل چهارم، در میدانهای واقعی نبرد آزمایش شده و عملکرد قابلتوجهی از خود نشان داده است. با این حال، ظهور نسل جدید جنگندهها، معادلات را پیچیدهتر کرده است.
تجربه رزمی؛ نقطه قوت اصلی سوخو ۳۵
براساس گزارش militarywatchmagazine، یکی از مهمترین مزیتهای سوخو ۳۵، تجربه عملیاتی گسترده آن است. این جنگنده در درگیریهای واقعی، بهویژه در صحنه اوکراین، بارها مورد استفاده قرار گرفته و توانسته عملکرد خود را در شرایط واقعی اثبات کند. چنین سابقهای، آن را در میان جنگندههای نسل چهارم به گزینهای کمنظیر تبدیل کرده است.
برتری در کشف و درگیری اهداف
پوخوف تاکید کرد که برد کشف و درگیری اهداف، عامل کلیدی موفقیت در نبردهای هوایی است و سوخو ۳۵ در این زمینه در کلاس خود بیرقیب است. او توضیح داد که رادار قدرتمند این جنگنده، همراه با موشکهای هوا به هوای دوربرد که توانایی درگیری در فاصله چند صد کیلومتری را دارند، به آن اجازه میدهد تا در نبردهای هوایی برتری پیدا کند و به اصل «اول ببین، اول شلیک کن» دست یابد.
چالش بزرگ در برابر جنگندههای نسل پنجم
اگرچه منابع روسی و اوکراینی بر برتری این جنگنده نسبت به هواپیماهای نیروی هوایی اوکراین از جمله F-۱۶ Fighting Falcon و Dassault Mirage ۲۰۰۰ توافق دارند، اما عملکرد آن در برابر جنگندههای مدرنتر همچنان محل تردید است.
سوخو ۳۵ در برابر جنگندههای پنهانکار مانند F-۳۵ و چنگدو J-۲۰ با محدودیتهای جدی مواجه است. نبود فناوری پنهانکاری باعث میشود این جنگنده زودتر شناسایی شود و برتری اولیه را از دست بدهد.
ضعفهای فناوری راداری
اگرچه رادار Irbis-E از نظر قدرت قابلتوجه است، اما از نظر فناوری به پای نمونههای مدرنتر نمیرسد. ارزیابیهای چینی نشان میدهد که این رادار حدود ۲۰ درصد ضعیفتر از رادارهای آرایه فازی فعال نصبشده روی جنگنده Shenyang J-۱۶ است. این موضوع تا حدی بازتابی از افت توان صنعت الکترونیک روسیه پس از پایان جنگ سرد تلقی میشود.
استفاده گسترده از رادارهای آرایه فازی پیشرفته در جنگندههای جدید، فاصله فناوری را بیشتر کرده و کار را برای سوخو ۳۵ دشوارتر ساخته است.
جایگاه امروز سوخو ۳۵ در جهان
در مجموع، اگرچه سوخو ۳۵ همچنان از نظر اندازه رادار و قدرت خام نسبت به بسیاری از جنگندههای غربی برتری دارد، اما از نظر فناوری در برابر سیستمهای مدرنتر به ویژه رادارهای مبتنی بر نیترید گالیوم، عقبتر است. همین مسئله باعث شده تا جایگاه جهانی این جنگنده نسبت به دوران طلایی سوخو ۲۷ کاهش یابد. با این حال، بهدلیل تاخیر در تولید انبوه جنگنده نسل پنجم سوخو ۵۷، سوخو ۳۵ همچنان نقش مهمی در ناوگان هوایی روسیه ایفا میکند.
۲۲۷۳۲۲
نظر شما