روزنامه کیهان نوشت:

اصرار دولت عراق برای تخلیه پادگان نظامی اشرف و ناتوانی اشغالگران در زمینه حمایت از گروهک منافقین موجب پرخاشگری سایت این سازمان تروریستی شد.

پایگاه اینترنتی منافقین در واکنش به استیصال آمریکا نوشت: آمریکا می خواهد اشرف را به دولت عراق تحویل دهد و اشرفیان را در مکانی دیگر که تاکنون هیچ «گرای» مشخصی ندارد اسکان دهد. موضوع حفاظت از این مکان مجهول، به امان خدا واگذاشته شده است. یعنی به زبان ساده، ساکنان اشرف به تصمیم آمریکا به قربانگاه فرستاده می شوند. «گرای» این مکان احتمالا قبلا به لشگرقدس سپاه پاسداران ولایت و وحوش عراقی آن در این کشور داده شده است. یا خود آنرا محاسبه کرده اند. در فرهنگ سیاسی دولتهایی که به نوبت در آمریکا زمام امور را به دست می گیرند، از قرار معلوم «فرار» از کانون خطر به معنی «امنیت» بیشتر است. البته اشتباه نکنیم، این مقوله فقط زمانی از طرف آنها مطرح می شود که چاره ای بجز تسلیم در مقابل زور ندارند. بطور نمونه، خروج فرارگونه نیروهای آمریکایی از لبنان بعد از کشته شدن بیش از سیصد سرباز و تفنگدار آمریکایی در سالهای دور بوسیله بمبی ظاهرا از همین منطق پیروی می کرد.

ارگان منافقین ادامه می دهد: وقتی زور طرف مقابل زیاد است و منفعت آنچنانی در کار نیست فرار را بر قرار ترجیح می دهند. بطور مثال استدلالی که جدیدا برای توجیه بی عملی و شانه خالی کردن از زیر تعهدات ادعایی خود می آورند، اینست که باید کار تغییر رژیم در کشورهای دیکتاتوری به عهده مردم آن کشورهایی که دچار دیکتاتوری هستند گذاشته شود. معکوس این موضوع وقتی اتفاق می افتد که در مقابل خود تهدید آنچنانی احساس نمی کنند و دشمن، مثلا مردم کشوری هستند که بعد از سالهای متمادی تحریم و محاصره، نای نفس کشیدن ندارند. آن جاست که در حرکتی بسیار آزادیخواهانه با استفاده از پیشرفته ترین تکنولوژی و بکارگیری علمی مرگبارترین تسلیحات نظامی، بی توجه به موازین حقوق بین الملل و کنوانسیونهای بین المللی، یورش می آورند و همه چیز را نابود می کنند. نمونه عراق در این مورد در دسترس و گویاست.

29217

کد خبر 162759

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 13 =