عکس |‌ یک کهکشان، دو نما؛ تصویری که «هابل» و «جیمزوب» ثبت کرده‌اند

شاید واضح به نظر نرسد که چرا ستاره‌شناسان به چندین تلسکوپ نیاز دارند و به طور حتم تلسکوپ قوی‌تر از تلسکوپی که قدرت کمتری دارد بهتر است یا خیر؛ در این گزارش به این پرسش پرداخته شده‌است که چرا ستاره‌سناسان از تلسکوپ‌های متفاوتی برای تحقیق استفاده می‌کنند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، پاسخ به پرسش‌های مطرح شده، به دو عامل اصلی بستگی دارد؛ یکی از آن‌ها میدان دید تلسکوپ است، یعنی هر تلسکوپ چه پهنه‌ای از آسمان را پوشش می‌دهد. برخی از تلسکوپ ها برای مشاهده مناطق وسیعی از آسمان با جزئیات کمتر، مفید هستند و به عنوان تلسکوپ های پیمایشی برای شناسایی اجرام برای تحقیقات بیشتر یا نگاه کردن به کیهان در مقیاس بزرگ کار می‌کنند. مانند اقلیدس که اخیراً پرتاب شده است. در حالی که دیگر تلسکوپ‌ها، مانند تلسکوپ فضایی هابل، به مناطق کوچکی از آسمان با جزئیات زیاد نگاه می‌کنند، که برای مطالعه اجرام خاص مفید است.

بیشتر بخوانید:

سرقت عجیب و غریب خصوصی ترین حرف های تان با شگفت انگیز ترین تکنولوژی قرن!

هوش مصنوعی قدرتمندترین مولکول ضدپیری را پیدا کرد!

عامل مهم دیگر برای تلسکوپ های فضایی طول موجی است که با آن‌ها کار می‌کنند. هم تلسکوپ فضایی هابل و هم تلسکوپ فضایی جیمز وب برای مطالعه اجرامی مانند کهکشان ها استفاده می شود، اما آنها این کار را در طول موج های مختلف انجام می دهند. هابل عمدتاً در طول موج نور مرئی مانند چشم انسان عمل می کند، در حالی که وب در مادون قرمز عمل می‌کند. این بدان معناست که آنها می توانند جنبه‌های مختلف یک شیء را ببینند.

عکس |‌ یک کهکشان، دو نما؛ تصویری که «هابل» و «جیمزوب» ثبت کرده‌اند
این تصویر از تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا است که کهکشان عجیب و غریب NGC 3256 را نمایش داده‌است. این کهکشان که به اندازه راه شیری است در فاصله 120 میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی ولا قرار دارد و یکی از ساکنان ابرخوشه هیدرا قنطورس است.

این تصویر جیمز وب گره های غبار و گاز را نشان می‌دهد که بازوهای این کهکشان را تشکیل می‌دهند. همانطور که ستارگان جوان جدید از غبار و گاز متولد می‌شوند، تابشی از خود ساطع می‌کنند که به دانه های غبار اطراف آنها برخورد می‌کند و باعث می شود که غبار در مادون قرمز بدرخشد. ستارگان جوان همچنین در طول موج فروسرخ به خوبی می درخشند و درخشان ترین مناطق نشان دهنده کانون های تشکیل ستاره است.

عکس |‌ یک کهکشان، دو نما؛ تصویری که «هابل» و «جیمزوب» ثبت کرده‌اند
این بار تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصویر کهکشان عجیب و غریب NGC 3256 را ثبت کرده‌است. این کهکشان از برخورد بین دو کهکشان مارپیچی تشکیل شده‌است که احتمالاً 500 میلیون سال پیش رخ داده است و با توده‌هایی از ستاره‌های جوان که در اثر برخورد گاز و غبار حاصل از برخورد دو کهکشان تشکیل شده‌اند، پوشیده شده است.

تصویر هابل همان کهکشان را نشان می‌دهد اما در طول موج متفاوتی دیده می‌شود و در اصل در سال 2018 گرفته شده‌است. در حالی که نمای مادون قرمز وب به آن اجازه می‌دهد تا از میان ابرهای غبارآلود نگاه کند، در محدوده نور مرئی که هابل در آن عمل می کند، رشته های تاریکی ایجاد می‌شود که دید آن را مسدود می‌کنند.

منبع: DIGITALTRENDS

227227

برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن خبرآنلاین را نصب کنید.
کد خبر 1787320

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 7 =