سوسا که مشکل کلیه داشت، مدتها در بیمارستان بستری بود. جنازه او عصر یکشنبه از کنگره آرژانتین در بوئنوسآیرس تشییع و روز دوشنبه سوزانده شد. سوسا به خاطر مو و پوست تیره خود به «بانوی سیاه» معروف بود و از او به عنوان «صدای اکثریت خاموش» یاد میشد. او قهرمان طبقات فرودست بود و تمام عمر برای رسیدن به آزادی سیاسی مبارزه میکرد.
اجرای سوسا از ترانه معروف «به لطف زندگی» وایولتا پارا، سرود چپگرایان سراسر دنیا در دهه 1970 و 1980 بود، دورانی که او مجبور به تبعید شد و ترانههایش ممنوع بود. قدرت صدای سوسا او را به یک چهره سرشناس در سطح بینالمللی و محبوب در کشورش تبدیل کرد و او با موی بلند و پانچوهای همیشگی خود در دهه 70 حضوری پرقدرت در نمایشهای زنده داشت.
سوسا در سالهای پرآشوب 60 و 70 یکی از نمایندگان اصلی جنبش جدیدی در موسیقی بود که موسیقی محلی را به ریشههایش بازگرداند. او همچنین عضو حزب کمونیست بود و دیدگاههای سیاسیاش در دوران دیکتاتوری خونین در آرژانتین در فاصله 1976 تا 1983، مورد توجه مقامات قرار گرفت. در آن سالها در جریان مقابله با ناراضیان کمونیست حدود 30 هزار نفر کشته شدند.
دولت ترانههای سوسا را ممنوع اعلام کرد و او سال 1979 پس از آنکه در جریان یک کنسرت در لاپلاتا به همراه تمام حاضران در کنسرت بازداشت شد، به اروپا فرار کرد. سوسا در خانوادهای از طبقه کارگر در استان فقیر توکومان بزرگ شد و در 15 سالگی با برنده شدن در یک مسابقه رادیویی محلی برای اولین بار طعم شهرت را چشید.
سوسا در 1982 چند ماه پیش از حمله نظامیان آرژانتینی به جزایر فالکلند که تحت فرمان بریتانیا بود، به کشورش بازگشت. او تا پارسال به کار خوانندگی ادامه داد و همچنان چهرهای بسیار محبوب بود. آلبوم آخر سوسا با عنوان Cantora 1 and 2 یک همکاری مشترک با خوانندگانی چون شکیرا و یکی از 10 آلبوم پرفروش سال بود. او در چند بخش نامزد دریافت جوایز گرمی لاتین امسال شده که برندگان آن نوامبر اعلام میشود.
رویترز / 5 اکتبر
نظر شما