به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، المیزان در بیان حدیثی از امام صادق (ع) درباره خصوصیات قبض روح مؤمن در ذیل آیه ی (یا ایها النفس المطمئنه…)، آورده است:
بنابر روایت شفقنا، در کافی به سند خود از سدیر صیرفی روایت آورده که گفت : به امام صادق (علیه السلام) عرضه داشتم : فدایت شوم، یا بن رسول اللّه آیا مؤمن از مرگ و قبض روح خود کراهت می دارد؟ فرمود: نه به خدا سوگند، وقتی فرشته مرگ نزدش می آید تا روحش را قبض کند، مؤمن به جزع در می آید، و ملک الموت به او می گوید: جزع مکن، ای ولی خدا، به آن خدایی که محمد (صلی اللّه علیه و آله و سلم) را به نبوت مبعوث کرده من نسبت به تو دلسوزتر و مهربانتر از پدری مهربان هستم، اگر پدرت اینجا بود بیش از من به تو مهر نمی ورزید، چشم خودت را باز کن و ببین .
آنگاه فرمود: در آن هنگام رسول خدا (صلی اللّه علیه و آله و سلم) و امیر المؤمنین و فاطمه و حسن و حسین و امامان از ذریه او در برابرش ممثل می شوند، و به وی گفته می شود: این رسول خدا (صلی اللّه علیه وآله و سلم) است، و این امیر المؤمنین و این فاطمه، و این حسن و این حسین و اینان امامان از ذریه اویند، که همه رفقای تو هستند.
فرمود: پس مؤمن چشم خود باز نموده حضرات را تماشا می کند، در این هنگام ندا کننده ای از طرف رب العزه روح او را ندا می کند و می گوید: (یا ایتها النفس المطمئنه…)، ای نفسی که با دیدن محمد و اهل بیتش (علیهم السلم) اطمینان یافتی، به سوی پروردگارت بر گرد، در حالی که به ولایت راضی و به ثواب مرضی هستی، پس داخل در بندگان من شو، یعنی در زمزه محمد و اهل بیتش در آی، و داخل جنت شو، پس در آن هنگام هیچ چیزی در نظرش محبوب تر از مرگ و ملحق شدن به منادی نیست.
نظر شما