چرا ترامپ در اوج ناآرامی و اغتشاش، درخواست مذاکره را مطرح کرد؟

در تهران کسی پیشقدم برای مذاکره با طرف آمریکایی نبوده است. با این حال برخی منابع مدعی‌اند در جریان سفر بدرالبوسعیدی، وزیر خارجه نام‌آشنای عمان به تهران، او پیامی از واشنگتن را به تهران منتقل کرده است.

به گزارش خبرآنلاین روزنامه فرهیختگان نوشت: احتمالاً این پیام، درخواست طرف آمریکایی برای مذاکره با تهران بوده است. از همین رو وزیر امور خارجه در دیدار با سفرای کشورهای جهان نیز تأکید کرد درحال‌حاضر برخی موضوعات که با واشنگتن مطرح شده «از سوی ایران در دست بررسی قرار دارد.»

با وجود این اظهارنظر، عراقچی نسبت به تحرکات غیرخردمندانه آمریکا هشدار داده و درعین‌حال تأکید کرده تهران هم برای «مذاکره جدی» آمادگی دارد و هم برای «نبرد جدی». 

   چرا درخواست مذاکره؟ 
درخواست مذاکره با ایران، آن‌هم در شرایط کنونی، فاقد بافتار و ساختار لازم و کافی برای جدیت‌بخشی است. دروغ‌ها و رفتارهای زیگزاگی ترامپ به تنهایی ثابت می‌کند که تهران نباید این پیام‌ها را جدی بگیرد و نمی‌گیرد؛ اما دو نکته در این باره وجود دارد که بررسی آن‌ها حائز اهمیت است.

اول اینکه چه فعل و انفعالاتی باعث شده ترامپ دوباره به خیالبافی‌های مذاکراتی بپردازد؟ نکته دوم هم حول متغیرهای تازه‌ای است که به لیست دلایل جدی‌نگرفتن پالس مذاکره از سوی ترامپ اضافه شده‌اند.

واقعیت این است که ایده مذاکره حداقل در برابر ایران زمانی روی میز دونالد ترامپ در کاخ سفید قرار می‌گیرد که عملیات‌های اجرا شده در میدان با شکست مواجه شود. ترجیح واشنگتن این است که آنچه را که می‌خواهد بر طرف مقابل تحمیل کند. اگر این اتفاق با استفاده از «زور» ممکن شد که شد؛ اما اگر چنین امکانی فراهم نشد، آن‌وقت باب مذاکره باز می‌شود.

از همین رو نیز آمریکایی‌ها از پای میز مذاکره برخاستند چون تصور می‌کردند به‌جای آن، روی زمین کار ساده‌تری در پیش دارند؛ اما اینگونه نشد تا 6 ماه بعد، آن‌ها مجدداً درخواست مذاکره بدهند. جدای از این، پیشنهاد مذاکره می‌تواند عملیات فریب آمریکایی‌ها باشد. آن‌ها حداقل یکبار پیش از این نشان داده‌اند که مذاکره برایشان ابزار فریب است. در بهار سال جاری، در میان مذاکرات غیرمستقیم طرف آمریکایی با هیئت ایرانی، آمریکایی‌ها در پشت صحنه در حال تجهیز و تسلیح اسرائیل برای حمله به ایران بودند. آنان اولین بمب را روی میز مذاکره انداختند تا نشان دهند که مذاکره، فریبی بیش نبوده است. 

   چرا مذاکره نباید جدی گرفته شود؟ 
اما چرا ایران نباید پیشنهاد مذاکره با آمریکا را جدی بگیرد؟ 
نخستین دلیل، پست اخیری است که دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی‌اش منتشر کرده است. او هنوز امید دارد آنچه را که بارها نتوانسته، در روی زمین محقق کند. آخرین شانسش هم فعلاً تخریبگران کف خیابانی هستند که روز دوشنبه مردم بساطشان را جمع کردند.

ترامپ درحالی از مذاکره سخن می‌گوید که به صورت همزمان ایران را تهدید می‌کند. او بارها تهران را ترغیب به مذاکره کرد و به همان میزان تهدیداتش علیه ایران را تشدید کرد. تهدیدات ترامپ در ابتدا معطوف به هسته‌ای بود و در ادامه به برنامه موشکی رسید. در همان هسته‌ای هم ابتدا بحث بر سر کاهش میزان غنی‌سازی بود و سپس به حذف کامل برنامه هسته‌ای رسید. امروز هم ترامپ در حال اجرای همان راهبرد است. او ابتدا اعلام کرد که برنامه‌ریزی برای مذاکره با ایران انجام شده و سپس ایران را خواهان مذاکره دانست و حین این لفاظی‌ها تهران را تهدید به حمله نظامی کرد. مبتلا شدن به این قمار همان گزیده‌شدنِ دوباره از یک سوراخ است. 


کاخ‌سفید در بیانیه‌ای مدعی شده که ترامپ از راه‌حل نظامی علیه ایران نمی‌ترسد ولی درعین‌حال اعلام کرده ترامپ خواهان گزینه دیپلماتیک در ایران است. در همین حال، رئیس‌جمهور آمریکا تحریم‌های جدیدی علیه ایران اعمال کرد و در صفحه اجتماعی خود نوشت: «از همین لحظه، هر کشوری که با جمهوری اسلامی ایران تجارت کند، برای هر گونه تجارتی که با ایالات متحده آمریکا انجام دهد، تعرفه ۲۵ درصدی پرداخت خواهد کرد. این دستور قطعی و نهایی است.» چین به تهدید آمریکا برای حمله به ایران واکنش نشان داد و در بیانیه‌ای تأکید کرد: «ما معتقدیم حاکمیت کشورها و امنیت همه باید طبق قوانین بین‌المللی کاملاً تضمین شود.»

سوابق عملیات‌های فریب ایالات متحده علیه کشورهای مختلف به‌ویژه ایران غیرقابل شمارش است. ایران و آمریکا قرار بود دور ششم مذاکرات را روز یکشنبه 25 خردادماه در مسقط برگزار کنند. طرف آمریکایی صراحتاً بر این موضوع تأکید کرد اما در پس پرده، به اسرائیل برای حمله به ایران چراغ سبز نشان داد و چند روز بعد نیز خود رسماً وارد این جنگ شد. در ساعات اولیه جنگ که رژیم صهیونیستی حملات شدیدی را به ایران انجام داد، ترامپ با تصور اینکه کار تمام است گفت که من 60 روز برای مذاکره فرصت دادم و امروز روز شصت و یکم است. 
براساس آماری که نشریه آمریکایی «واشنگتن پست» ارائه داده، ترامپ در دوره اول ریاست‌جمهوری خود و طی چهار سال ۳۰هزار و ۵۷۳ ادعای دروغ مطرح کرده است. او حتی پیش از آغاز رسمی مذاکره جدید با ایران به دروغ ادعا کرده ایرانی‌ها خواستار مذاکره شده‌اند. جدی‌گرفتن مذاکره با چنین فردی از هیچ نگاهی عاقلانه به نظر نمی‌رسد. کرت باردلا، استراتژیست دموکرات و مشاور روابط رسانه‌ای هم گفته اگر از دوران ترامپ در صحنه سیاسی تأثیر ماندگاری وجود داشته باشد، این است که اکنون در دنیایی زندگی می‌کنیم که می‌توانید «حقایق خود را بسازید» و «حقیقت را به هر شکلی که بخواهید» می‌توانید تغییر دهید! 

17302

کد مطلب 2168970

برچسب‌ها

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 6 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 2
  • IR ۰۹:۱۷ - ۱۴۰۴/۱۰/۲۴
    1 0
    وارونه گویی کارتون بوده

آخرین اخبار

پربیننده‌ترین