به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، مریم شعبانی همزمان با اجرای این نمایش درباره شکلگیری ایده اولیه این اثر نمایشی توضیح داد: ابتدا برنامهام اجرای نمایشی با موضوع شخصیت حضرت مریم بود. بخشی از آمادهسازی این نمایش انجام شده بود اما در ادامه، ایدهای درباره روایت مقاومت زنان در جبهه مقاومت مطرح شد.
او با اشاره به پژوهش تاریخی این نمایش افزود: شخصیتهای نمایش همگی مستند و تاریخی هستند. ما حدود ۳۸ زن جریانساز در جبهه مقاومت را شناسایی و در نهایت، پنج نفر از آنها را برای روایت انتخاب کردیم. تنها شخصیتی که زاییده تخیل ماست، نقش «مادر فلسطینی» است که بهعنوان حلقه اتصال میان این زنان و جریان مقاومت طراحی شد.
شعبانی با ارائه توضیحاتی درباره رویکرد اجرایی این نمایش و بهرهگیری از شیوههایی مانند پرفورمنس، طراحی حرکت و ... افزود: با بهرهگیری از این شیوهها، مخاطب، فارغ از ملیت و زبان، میتواند بخش قابل توجهی از پیام نمایش را دریافت کند چراکه دوست داشتیم زنان مسلمان و مخاطبانی از کشورهای دیگر بتوانند با این اجرا ارتباط برقرار کنند. این کارگردان ادامه داد: سبکی که برای ارائه این اثر انتخاب شد، سورئال و در شاخه پرفورمنس است. در این مسیر از دیالوگ کورال، تکخوانی بانوان و دیگر عناصر اجرایی بهره گرفتیم. آهنگسازی کار بر عهده آقای بهزاد عبدی بود و حضور هنرمندان مجرب و حرفهای در این پروژه برای ما اهمیت ویژهای داشت.
او افزود: هدف اولیه من از اجرای این نمایش، این بود که حال بانوان و بهویژه مادران خوب باشد. امیدوارم توانسته باشیم روایت فلسطین را از زاویهای زنانه و در قالب اجرایی ویژه بانوان، به شکلی اثرگذار به مخاطب ارائه دهیم.
شعبانی درباره روایت فلسطین از زاویهای زنانه توضیح داد: تقریباً تمامی موضوعات نمایشیام حول محور بانوان و شخصیتهای زنانه بوده است. دنیای زنان برای من اهمیت ویژهای دارد و نگرانیها، علایق، نیازمندیها و نقش زنان در جهان همواره از دغدغههای جدی من بوده است. در شرایط فعلی و با توجه به تجربه جنگ ۱۲روزه، متوجه شدم که مادران دچار التهاب و نگرانی عمیقی شدهاند. همین موضوع باعث شد به این فکر بیفتم که اثری را روی صحنه بیاورم تا اگر زنان مخاطب این نمایش هستند، بدانند قدرت آنها بهمراتب فراتر از قدرت جنگ است.
او درباره مهمترین چالش این اثر نمایشی بیان کرد: مهمترین چالشی که با آن مواجه شدیم، این بود که متأسفانه در تاریخ، روایت زندگی این زنان بزرگ و مقاوم تا حد زیادی مغفول مانده و ما ناچار بودیم جستوجوی گستردهای انجام دهیم تا قطعات پراکنده زندگی آنها را پیدا کنیم و کنار هم قرار بدهیم و به روایتی منسجم برسیم. درباره زندگی خانم دباغ، منابع مکتوب بسیار اندک بود و همین مسئله کار ما را با دشواریهای فراوانی همراه کرد. به همین دلیل، تحقیقات میدانی را در دستور کار قرار دادیم و با خانواده، دوستان و نزدیکان ایشان گفتوگو کردیم.
این کارگردان تأکید کرد: یکی از مهمترین دغدغههای من این است که از این پس، زنان خودشان تاریخ را دقیقتر ثبت کنند چرا که اگر این روایتها گفته نشود، بهتدریج از دست خواهد رفت. از سوی دیگر برایم اهمیت داشت که این اثر، محتوایی مشخص، مستقل و معنادار داشته باشد.
شعبانی رویکرد اصلی خود را در این نمایش، مستندنگاری و تئاتر اپیک یا تئاتر تاریخی دانست و در عین حال تاکید کرد: همواره تلاش کردهام آنچه را در تاریخ وجود دارد، با زبان هنر به تصویر بکشم. به دلیل آشنایی و همواره از امکانات هنرهای تجسمی هم بهره بردهام زیرا یک امکان ویژه است و همواره سعی کردهام تاریخ را با قلم و زبان هنر روایت کنم.
او با ارایه توضیحاتی درباره عنوان نمایش نیز گفت: هانا، دخترِ مادر فلسطینی نمایش است که خود در آتش جنگ میسوزد اما با مقاومت خود، این کودک را حفظ میکند و او را به نسل بعدی تحویل میدهد. هانا نماینده همه دختران و کودکان فلسطین است و فراتر از آن، نمادی از کودکان سراسر جهان به شمار میآید. اگر بخواهیم نگاه نمادینتری داشته باشیم، هانا نشانه امید و پیروزی است؛ پیروزیای که از مادر فلسطینی به نسلهای آینده منتقل میشود. «برای هانا» یعنی برای همه ما؛ برای امید، برای زندگی.
این کارگردان درباره فرصتها و محدودیتهای اجراهای ویژه بانوان توضیح داد: یکی از مهمترین دستاوردهای اجرای ویژه بانوان برای من این بوده که تلاش کنم زنان و دختران بیش از گذشته به استعدادهای هنری و توانمندیهای فردی خود توجه کنند. بسیاری از خانمها تصور میکنند «نمیشود»، «نمیتوانند» یا «نباید»، اما ما سعی کردیم این خط قرمزهای ذهنی را کنار بزنیم و به آنها نشان دهیم که میتوانند مهارتهای فردی و بینفردی خود را تقویت کنند و ارتقا دهند.
او افزود: در این مسیر، تلاش کردیم موقعیتی فراهم شود تا زنان در تمامی بخشهای یک اثر تئاتری بدرخشند. حتی اتاق فرمان و هدایت نور و صدا توسط بانوان اداره شد. این تجربه باعث شد خانمها آموزش ببینند، تجربه کسب کنند و توانمندیهایشان ارتقا پیدا کند. این موضوع بهطور طبیعی موجب افزایش روحیه و اعتمادبهنفس در میان گروه شد.
او در عین حال به محدودیتهای اجراهای بانوان نیز اشاره کرد و افزود:اجرای ویژه بانوان محدودیتهایی هم دارد؛ از جمله اینکه بخشی از مخاطبان را، چه از نظر رسانهای و چه از نظر جذب تماشاگر، از دست میدهیم.
شعبانی درباره امکان اجرای نمایش در دیگر کشورها بیان کرد: ساختار نمایش بهگونهای است که اگر قرار باشد در کشوری دیگر اجرا شود، میتوان یکی از کاراکترها را تغییر داد و زن جریانساز آن کشور را جایگزین یکی از قطعات این پازل کرد. زنان جریانساز بسیاری در کشورهای مختلف جبهه مقاومت وجود دارند و نمایش «برای هانا» این قابلیت را دارد که هر بار، یکی از آنها در محور روایت قرار بگیرد.
او در پایان درباره هدف نهایی اثر و بازخورد مخاطبان گفت: ما دو هدف اصلی داشتیم؛ نخست اینکه حال بانوان پس از خروج از سالن خوب باشد و با آنچه دریافت میکنند، سرشار از انرژی، امید و انگیزه برای ادامه حضور فعال در زندگی فردی و اجتماعی شوند. هدف دوم نیز دقیقاً در عنوان نمایش نهفته است؛ «برای هانا». یعنی تکتک ما برای هانا که نماد مقاومت و نماد کودکان فلسطین است چه کاری قرار است انجام بدهیم؟ پرسشی که دوست داشتم مخاطب با آن از سالن بیرون برود.
نمایش «برای هانا» با بازی شیوا خسرو مهر، مرجان آقانوری، آرام یوسفی نیا، فائزه سودانی، فاطمه مرادی، ریحانه رؤیت، عطیه عبدی مطلق هر شب ساعت ۱۸:۳۰ و به مدت ۸۰ دقیقه در تالار اندیشه حوزه هنری ویژه بانوان روی صحنه میرود.
۲۴۲۲۴۳
نظر شما