مخفی در قاب؛ چرا هیچکاک همیشه حضور دارد؟

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از برنا؛ هیچکاک، یکی از برجسته‌ترین کارگردان‌های تاریخ سینما، به‌خوبی به عنوان استاد تعلیق شناخته می‌شود. او با فیلم‌هایی مانند «روانی»، «سرگیجه»، «شمال از شمال غربی» و «پرندگان» نه تنها جایگاه خودش را در جهان سینمایی تثبیت کرد بلکه یک الگویی برای سینمای معمایی و تعلیقی به وجود آورد. 

هیچکاک از سال ۱۹۲۵ که فیلم اولش را کارگردانی کرد تا سال ۱۹۷۶ که آخرین فیلمش را ساخت، ۵۲ فیلم بلند به جا گذاشت. این آثار، نه تنها به خاطر داستان‌های پیچیده و جذاب بلکه به خاطر ساختارهای سینمایی نوآورانه و کارهای هنری بی‌نظیر، هنوز هم مورد تحسین قرار می‌گیرند.

 حضور مخفی هیچکاک در فیلم‌هایش

یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد هیچکاک، حضور کوتاه و مخفیانه خود در فیلم‌هایش بود. این حضور، معروف به Cameo appearance یک سرگرمی کوچک برای تماشاگران بود که به آنها فرصت می‌داد تا با دقت بیشتری فیلم را دنبال کنند و به جزئیات بیشتری توجه کنند. 

هیچکاک در ۴۰ فیلم از ۵۲ فیلم خود این حضور کوتاه را داشت. این حضورها معمولا در اول یا آخر فیلم و به صورت خیلی کوتاه بود. گاهی در نقش یک مرد بی‌مو، گاهی در نقش یک فروشنده یا حتی یک شخصیت کاملا غیرقابل شناسایی.

دلیل حضور مخفی هیچکاک در فیلم‌ها چندوجهی است...

تعامل با تماشاگر: این حضور، مخاطب را به دنبال کردن فیلم فرا می‌خواند و به جای تمرکز فقط روی داستان به جزئیات بیشتری توجه می‌کرد.

امضای هنری: هیچکاک این حضور را به عنوان یک امضای شخصی در فیلم‌هایش نگاه می‌کرد. یک نکته کوچک که به فیلم عمق بیشتری می‌داد. 

سرگرمی و جذابیت: این حضورها به تماشاگر فرصت می‌داد تا یک جستجوی کوچک داشته باشند. 

نمونه اولیه از ایستر اگ: این حضورها به عنوان یک نسخه اولیه از ایستر اگ‌های امروزی در نظر گرفته می‌شوند. یعنی یک جزئیات کوچک که تماشاگر را به دنبال کردن فیلم فرامی‌خواند.

فیلم‌هایی که حضور هیچکاک در آنها مشهور است روانی، سرگیجه، شمال از شمال غربی، پرندگان، توطئه خانوادگی و... است که در هر یک از این فیلم‌ها، حضور هیچکاک به صورت مخفیانه و کوتاه بوده است.

در کل باید گفت هیچکاک شناخته‌شده‌ترین سایه‌نماهای تمام دوران بود. او با سریال اپیزودیک «آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند» و بعدا در «ساعت آلفرد هیچکاک» مشهور شد. این مجموعه از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۵ پخش می‌شد. در هر قسمت، ابتدا نت‌های ابتدایی قطعه «مارش محزون ماریونت» از شارل گونو پخش می‌شد و سپس طرحی ساده از یک مرد گندمی، چاق و بی‌مو که خود هیچکاک رسم کرده بود، نمایش داده می‌شد.

هیچکاک، کارگردانی بود که همیشه به جزئیات توجه داشت. این حضورهای کوتاه، علاوه بر سرگرمی نشان‌دهنده‌ هوش، خلاقیت و تعامل این فیلم‌ساز با تماشاگر بود. فیلم‌های او هنوز هم دیدنی هستند و هیچ دوره‌ای از مطالعات سینمایی بدون بررسی آثار او تکمیل نمی‌شود.

۲۴۲۲۴۳