به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، غلامعلی حداد عادل عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام طی سخنانی با اشاره به شهادت رهبر انقلاب اظهار کرد: شهادت امام خامنهای، امام شهید انقلاب را به مسلمانان جهان و آزادگان جهان تسلیت عرض میکنم و هیچوقت فکر نمیکردم که امروز ناچار باشم درباره این موضوع صحبت کنم.
بنابر گزارش تسنیم، وی افزود: در حالی که داغ فرزند عزیزم که در راه انقلاب شهید شده، دخترم که شهید شده را بر دل دارم، با شنیدن این خبر دیگر دلم پارهپاره شد.
وی گفت: این ضایعه را به همه ملت ایران و ملت بزرگ و شجاع ایران تسلیت عرض میکنم.
وی افزود: امیدوارم خداوند متعال همانطور که از قبل از پیروزی انقلاب اسلامی نظر لطفش با این ملت بوده است، در پیچهای حساس و خطرناک نیز ما را هدایت فرماید.
وی افزود: امیدوارم خداوند متعال همانطور که از قبل از پیروزی انقلاب اسلامی نظر لطفش با این ملت بوده است، در پیچهای حساس و خطرناک نیز ما را هدایت فرماید.
وی گفت: من 47 سال توفیق داشتم در کنار ایشان باشم. حضرت آقا یک نعمت بزرگ بودند؛ شخصیتی که اگر یک مورخ تاریخ اسلام باشد یا یک مفسر قرآن باشد، فراتر از معارف اسلامی رایج در حوزهها، در بقیه عرصهها نیز به همان اندازه اشراف و تسلط داشتند که با هر متخصصی روبهرو میشدند میتوانستند با او ارتباط برقرار کنند.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: ایشان با اینکه دانشگاه نرفته بودند به معنای معمول، اهمیت علوم دانشگاهی را بهخوبی میدانستند و مخصوصاً رشتههای نوپدید مانند زیستفناوری، ژنتیک و علوم شناختی را مورد توجه قرار میدادند و وقتی متخصصان خدمت ایشان میرسیدند، گفتوگوها کاملاً عمیق و دقیق بود.
وی افزود: ایشان یک فرمانده نظامی شجاع و کارآزموده بودند. علاوه بر شجاعت ذاتی، در شورای عالی دفاع حضور داشتند، در جبههها حاضر بودند و جنگ را در میدان دیده بودند. به همین جهت بعد از امام، در دوران رهبری خود به قوای مسلح و نیروهای نظامی بسیار توجه داشتند و امروز ما میفهمیم که آن توجه ایشان چه پشتوانه و مایه امیدواری برای ملت ماست؛ از صنایع نظامی و علوم و فنون نظامی گرفته تا تربیت نیروهای نظامی.
حدادعادل گفت: بعد دیگر شخصیت ایشان، تسلط بر ادبیات فارسی بود. آشنایی با ادبیات، رمانهای بزرگ جهان که خوانده بودند و درک و فهمی که از فلسفههای پشت هر رمان داشتند، همچنین آشنایی با شعر و نثر فارسی، کمنظیر بود. بسیاری از شاعران نوپرداز معاصر و کهنسرایان معاصر از ایشان یادداشت داشتند، برای ایشان شعر گفته بودند و در دفتر شعر برای ایشان نوشته بودند. در سخنوری و انتخاب کلمات اعجاز میکردند و در نهایت بلاغت سخن میگفتند.
وی افزود: اینها جنبههای علمی شخصیت ایشان بود، اما از نظر معنوی نیز خداپرست، متقی، مؤمن، مسلمان پاکاعتقاد، بااخلاق و با تقوا بودند؛ اهل قرآن، اهل نماز شب و اهل دعا. نمیدانم در سال چند بار قرآن را ختم میکردند و چه تسلطی بر قرآن داشتند. در کنار قرآن، انس عرفانی عمیقی نیز داشتند.
وی گفت: دیروز دیدار ما با دانشجویان برگزار شد و در جلسات فلسفی که با ایشان شرکت میکردیم، گویی هیچ کاری غیر از تدریس یا تحصیل فلسفه نداشتند و پا به پای استادان برجسته فلسفه بحث میکردند. در عین حال در همه این عرصهها، آشنا به سیاست جهانی و دارای درک درست از مسائل جهانی بودند.
29215
نظر شما