قرآن بخوانیم | چه زمانی می‌توانیم بگوییم که به خدا واقعا ایمان دارم؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ایمان تنها یک باور قلبی نیست؛ بلکه حقیقت آن در عمل و پایبندی به لوازم و تعهدات آن تجلی می‌کند. اگر زندگی مؤمن با زندگی منکر خدا تفاوتی نداشته باشد، چنین ادعایی بی‌ارزش است. شرط راستین ایمان، اطاعت از خدا و رسول است.

پرونده ویژه «قرآن بخوانیم» به بیان تفاسیر قرآنی از رهبر شهید می‌پردازد که در این شماره به بررسی موضوع «شرط راستین ایمان یا ایمان واقعی» خواهیم پرداخت که متن آن تقدیم شما فرهیختگان می‌شود.

مسئلۀ ایمان، این گِرَوِش قلبی، وابستگی فکری و اعتقادی و روانی به یک مطلب، به یک شخص، به یک قطب و به یک مرکز، که نامش ایمان است، تنها به همین خلاصه نمی شود که در قلب، انسان این گروش و گرایش و گرویدگی را داشته باشد.

آن وقتی ایمان به صورت راستین در کسی وجود دارد که برطبقِ آن ایمان عمل کند.

آن وقتی کسی می تواند ادعا کند مؤمن واقعی است، که به لوازم ایمان و تعهدات ایمان پایبند باشد.

آن وقتی کسی می تواند بگوید من به خدا مؤمن و معتقدم، که زندگی او و متنِ واقعیتِ وجود او، با آن کسی که منکر خداست، تفاوتی داشته باشد.

آن کسی که امروز منکر خداست، عملش با عمل آن کسانی که مدعی خدایند چه تفاوتی دارد؟

هر دو ظلم می کنند.

هر دو در مادیات تا خرخره غرق شدند.

هر دو برای این چند صباح زندگی، چند روز دیگر بیشتر نفس زدن و دو لقمه ای خوردن و فضا را متعفّن کردن، برای دو صباح بیشتر راحت زیستن، حاضرند همۀ فضیلت ها را زیر پا بگذارند.

منتها این یکی صاف می گوید من به خدا معتقد نیستم، آن دیگری مدعی است که به خدا معتقد است. این چه جور ایمانی است؟

آیۀ قرآن در اینجا صریح است. اینجا دیگر حساب استدلال های عقلی نیست که شبهه بردارد؛

باید این کارها را انجام بدهید، اگر مؤمنید.
و یکی از این کارها،«اطیعُوا اللهَ وَالرَّسولَ » است. خدا و پیامبر را اطاعت کنید،دنبال فرمان آنها راه بیفتید.

کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن،فصل ایمان،جلسه ۲،صفحه۴۹

منبع:حوزه