به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بامداد روز چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۸، حبیب القانیان، سرمایهدار مشهور کلیمی و رئیس جامعه یهودیان ایران، در محوطه زندان قصر اعدام شد. او که از چهرههای برجسته صنایع کشور پیش از انقلاب بهشمار میرفت، نخستین کارخانه پلاستیکسازی ایران (پلاسکو) را در سال ۱۳۳۷ تأسیس کرده بود و مشارکت مهمی در ایجاد صنایع پروفیل آلومینیوم داشت. ساختمان پلاسکو، نخستین آسمانخراش مدرن ایران، نیز از پروژههای او بود.
بهنقل از روزنامه اطلاعات مورخ ۱۹ اردیبهشت ۵۸، دادگاههای انقلاب در روز ۱۸ اردیبهشت، علاوه بر القانیان، چند متهم دیگر از مقامات و فعالان اقتصادی دوره پهلوی را محاکمه و همگی را به مرگ محکوم کردند. حکم القانیان بر اساس اتهاماتی چون «همکاری با صهیونیسم بینالملل»، «کمک مالی به اسرائیل» و «اقدام علیه منافع ملی» صادر شد؛ اتهاماتی که او در دادگاه بهطور کامل رد کرد.
در جلسه دادگاه، دادستان کیفرخواست را قرائت کرد که شامل مواردی مانند جمعآوری اعانه برای اسرائیل، ارتباط با مقامات آن کشور و خروج سرمایه از ایران بود. همچنین به گزارشهایی از ساواک استناد شد که در آنها ادعا شده بود القانیان زمینهایی در نزدیکی تلآویو خریداری کرده و یهودیان ایرانی را به سرمایهگذاری در اسرائیل تشویق کرده است.
القانیان در دفاعیه خود با تأکید بر ایرانی بودن، ادعا کرد هیچ مبلغی به اسرائیل نپرداخته و خرید اموال در آن کشور را تکذیب کرد. او گفت سفرهایش به اسرائیل تنها برای درمان بوده و هرگونه ارتباط مالی یا سیاسی را رد نمود. او همچنین به نقش خود در توسعه صنایع داخلی اشاره کرد و خواستار توجه دادگاه به فعالیتهای اقتصادیاش شد.
دادگاه در نهایت به محکومیت او رای داد و حکم اعدام القانیان بامداد روز بعد اجرا شد.
متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما