رضا نصری:‌ آمریکا اروپا را نه یک شریک راهبردی بلکه قدرت رقیب می‌داند و درپی تضعیف آن است / ورود ناتو به مسئله تنگه هرمز دو معنا بیشتر ندارد...

خبرآنلاین - رضا نصری، کارشناس حقوق بین‌الملل در گفتگویی تفصیلی با خبرگزاری خبرآنلاین اظهار داشت: اروپا هرچند در بلندمدت در پی کاهش وابستگی خود به ایالات متحده است، نمی‌خواهد این گذار به‌صورت ناگهانی و شتاب‌زده رخ دهد؛ از این‌رو ترجیح می‌دهد با حفظ سطحی از همکاری با واشنگتن، همچنان، و تا اطلاع ثانوی، در حلقه متحدین راهبردی آن باقی بماند.

در ادامه بخشی از مصاحبه رضا نصری با خبرآنلاین را می‌خوانید؛ 

آمریکا اروپا را نه یک شریک راهبردی بلکه قدرت رقیب می‌داند و درپی تضعیف آن است

در اینکه جریانی در آمریکا با محوریت برخی چهره‌های کلیدی در دولت ترامپ به جد خواستار خروج این کشور از ناتو است تردیدی نیست. آن‌ها اتحادیه اروپا را نه یک شریک راهبردی بلکه یک بلوک قدرت رقیب می‌دانند و از این رو با شیوه‌های مختلف در پی تضعیف و فروپاشی آن هستند.

در این راستا، یکی از اقدامات دولت ترامپ، مداخله در انتخابات کشورهای اروپایی و حمایت از گروه‌های و احزابی است که تخت عنوان Eurosceptic در پی انحلال اتحادیه از درون هستند. طبیعتاً، این جریان تضعیف و انحلال ناتو را نیز یکی از اقدامات لازم در جهت تضعیف اتحادیه اروپا می‌دانند. 

از این‌رو ترجیح می‌دهد با حفظ سطحی از همکاری با واشنگتن، همچنان، و تا اطلاع ثانوی، در حلقه متحدین راهبردی آن باقی بماند دولت‌های اروپایی، برخلاف ایالات متحده، تا حد زیادی ناگزیر از توجه به افکار عمومی خود هستند. این کشورها عموماً از نظام‌های پارلمانی برخوردارند و دولت‌هایشان بر پایه ائتلاف‌های شکننده شکل می‌گیرد؛ ائتلاف‌هایی که با تشدید تنش یا افزایش فشار سیاسی ممکن است از هم بپاشند.

از همین رو، آن‌ها نمی‌توانند صرفاً با تصمیم یک مقام اجرایی یا اراده حزب حاکم، وارد جنگ یا ماجراجویی‌های چندبُعدی و گسترده شوند. پیوستن این کشورها به یک ائتلاف جنگی با آمریکا تنها زمانی محتمل است که تداوم محدودیت‌ها در تنگه هرمز به‌طور ملموس منافع حیاتی‌شان را در معرض خطر قرار دهد.

ورود ناتو به مسئله تنگه هرمز دو معنا بیشتر ندارد...

ورود ناتو به مسئله تنگه هرمز حتی در حد در اختیار گذاشتن تأسیسات یا پایگاه‌های نظامی دست‌کم دو معنا دارد: نخست، اروپا هرچند در بلندمدت در پی کاهش وابستگی خود به ایالات متحده است، نمی‌خواهد این گذار به‌صورت ناگهانی و شتاب‌زده رخ دهد؛ از این‌رو ترجیح می‌دهد با حفظ سطحی از همکاری با واشنگتن، همچنان، و تا اطلاع ثانوی، در حلقه متحدین راهبردی آن باقی بماند. دوم، اروپا نیز از تداوم بسته ماندن تنگه هرمز احساس نگرانی کرده و در حال بررسی گزینه‌های عملی‌تر در قبال ایران است.

۲۱۹/۴۲