به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، به مناسبت روز عرفه و دعای این روز، گفتاری از آیتالله العظمی وحید خراسانی در رابطه با موضوع «ذکر یونسیه و تکامل آن در دعای عرفه توسط امام حسین(ع)» تقدیم شما فرهیختگان می شود.
اهل معرفت، آنها که در عرفان خداوند از کُمّل هستند، منتهای سیر را ذکر یونسیه میدانند: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ.»
مداومت به این ذکر در سجده، قلوب مستعدّین سیر إلی اللّه را نورانی میکند؛ آنهایی این مقام را دریافتند که شهد آن شربت را چشیدهاند، این مقام ابتدا و اول این راه است.
سیدالشهدا (ع) در دعای عرفه دوازده «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ» گفته است؛ اهلش به این نکته دقّت کنند، دعای عرفه را بخوانند، قرآن را ببینند، سورۀ یونس را مطالعه کنند.
حضرت یونس علی نبینا و آله و علیه السلام در زندانِ شکم ماهی گفت: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِین.»
سیدالشهدا (ع) بعد از این جمله، یازده جملۀ دیگر اضافه کرد؛ معنایش این است که یونس (علیهالسلام) در مرتبۀ اول و حسین بن علی (ع) در رتبۀ دوازهم است و فوق این عدد دیگر رتبه نیست: ﴿إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا﴾، مرحلۀ دیگری تصوّر ندارد.
تمام مراحل شهور معرفت، که باطن این آیه است، در دعای عرفه طی شده است.
در حقیقت امام حسین (ع) به یونس (ع) میفرماید: تو چنین گفتی: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ» ولکن مراتب دیگر مانده که من بیان میکنم: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِین، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الْمُوَحِّدِینَ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الْخَائِفِینَ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الْوَجِلِینَ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الرَّاغِبِینَ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الْمُهَلِّلِینَ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الْمُکَبِّرِینَ...»
هر یک از این جملهها اقیانوسی از معارف الهی میباشد که هزاران جبرئیل و میکائیل و اسرافیل در این دریای بیپایان مستغرق است.
چه کسی درک میکند وقتی آن حضرت میفرماید: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الْمُوَحِّدِینَ»، چگونه دوازه مرتبۀ توحید را طی مینماید؟
از توحید در مقام احدیت، توحید در مقام الوهیت، توحید در مقام ربوبیت، تا به توحید در مقام محبت رسیده و میفرماید: «تَرَکْتُ الْخَلْق طُرّاً فِی هَوَاکَا * وَاَیْتَمْتُ الْعِیَالَ لِکَیْ اَرَاکَا * وَلَوْ قَطَّعْتَنِی فِی الْحُبِّ اِزباً *** لَمَاحَنَّ الْفُؤادُ اِلی سِوَاکَا.»
تمام عرفای اولین و آخرین در «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ» اول او وا ماندهاند، تا چه رسد به مراحل بعدی که آن حضرت در بیانش طی کرده است.
بیانات در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۸۰
منبع:حوزه
نظر شما