راز ماندگار پشت عکس مشهور «ناهار بر فراز تیرآهن»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، یک کتاب جدید، داستان ناگفته و همچنان مرموز افراد بسیاری را که پشت یکی از نمادین‌ترین عکس‌های آمریکا، «ناهار بر فراز تیرآهن» بوده‌اند، و این سوال همیشگی که چه کسی واقعاً این عکس مشهور را گرفته است، بررسی می‌کند.

وقتی مرکز راکفلر در دوران رکود بزرگ ساخته شد، این پروژه نه‌تنها آسمان‌خراش‌های آرت دکو را به وجود آورد، بلکه منجر به یکی از شناخته‌شده‌ترین عکس‌های تاریخ نیز شد. این تصویر که با عنوان «ناهار بر فراز تیرآهن» یا «ناهار بر فراز آسمان‌خراش» شناخته می‌شود، آهنگران را نشان می‌دهد که در طول ساخت ساختمان RCA مرکز راکفلر در سال ۱۹۳۲، روی یک تیر فولادی ناهار می‌خورند.

این عکس چنان به شهرت رسیده که ترکیب‌بندی آن بلافاصله قابل شناسایی است: ردیفی از ۱۱ مرد که با خیالی آسوده بر روی تیرآهنی باریک در ارتفاعی بلند بر فراز منهتن نشسته‌اند و دورنمای متراکم شهر نیویورک در پس‌زمینه آن‌ها دیده می‌شود. اما علی‌رغم این شهرت، بسیاری از جزئیاتِ پشتِ این عکس – این‌که دقیقاً چه کسی آن را ثبت کرده، آن کارگران چه کسانی بودند و این لحظه چگونه شکل گرفت - برای سال‌ها نامشخص باقی مانده بود.

کتاب «ناهار بر فراز تیر آهن: شکل‌گیری یک عکس آمریکایی» نوشته کریستین راسل، آرشیویست مرکز راکفلر (منتشرشده توسط انتشارات دانشگاه برندیس)، این تصویر را مورد بازبینی قرار می‌دهد و تحقیقات آرشیوی و زمینه تاریخی را با هم ترکیب می‌کند تا چگونگی خلق آن را روشن کند.

کریستین روسل در کتاب «ناهار بر فراز تیرآهن»، آن‌چه را درباره این عکس مشهور مشخص است و آن‌چه همچنان در ابهام باقی مانده - به‌ویژه این پرسش که چه کسی واقعاً آن را ثبت کرده و چگونه تولید شده است - شرح می‌دهد.

او توضیح می‌دهد که این تصویر بخشی از یک تلاش تبلیغاتی هماهنگ و گسترده‌تر برای «راکفلر سنتر» در اوایل دهه ۱۹۳۰ بود که چندین عکاس خبری در آن مشارکت داشتند؛ عکاسانی که برای آژانس‌های تأمین‌کننده تصاویر جذاب و اثرگذار برای روزنامه‌ها و مجلات کار می‌کردند. از آن‌جایی که اسناد اصلی مربوط به مأموریت‌های عکاسی باقی نمانده است، این تصویر را نمی‌توان به ‌طور قطع به هیچ عکاس واحدی نسبت داد. با این حال، او خاطرنشان می‌کند که حضور سه عکاس در آن روز - چارلز اِبِتس، توماس کلی و ویلیام لِفت‌ویچ - تأیید شده است. با این وجود، تنها خانواده «ابتس» ادعا کرده‌اند که او این عکس نمادین را گرفته است و مدرک اصلی آن‌ها برای این ادعا، عمدتاً یادداشتی دست‌نویس از همسر اوست.

«ناهار بر فراز تیرآهن» با بهره‌گیری از اسناد و مدارک آرشیو «راکفلر سنتر»، لایه‌های پیچیده پشت یک عکس واحد را برجسته می‌کند. این اثر بر کارگرانی تمرکز دارد که این سازه را در شرایطی خطرناک بنا کردند و همچنین به بررسی شیوه‌هایی می‌پردازد که این تصویر از طریق آن‌ها به روایت عمومی گسترده‌تری درباره شهر نیویورک و دگرگونی آن در آن دوره زمانی کمک کرد.

«روسل» در این کتاب، تاریخِ هنر، معماری و تاریخ اجتماعی پیرامون این عکس را در کنار تجربیات شخصی خود از همکاری نزدیک با افرادی که با توسعه راکفلر سنتر در ارتباط بوده‌اند، گرد هم می‌آورد.

 با بهره‌گیری از مطالب آرشیو مرکز راکفلر، لایه‌های پیچیده‌ پشت یک عکس را برجسته می‌کند. این عکس بر کارگرانی که این سازه را در شرایط خطرناک ساختند و شیوه‌هایی که این تصویر به روایت عمومی گسترده‌تری درباره شهر نیویورک و دگرگونی آن در طول دوره کمک کرده است، تمرکز دارد. روسل هنر، معماری و تاریخ اجتماعی پیرامون تصویر را در کنار تجربه‌ی خود از همکاری نزدیک با افراد مرتبط با توسعه‌ی مرکز راکفلر گرد هم می‌آورد.

منبع: petapixel.com

ترجمه: امیرمهدی نادری

۲۵۹