خبرآنلاین - سجاد عابدی، کارشناس مسائل بینالملل با حضور در کافه خبر خبرآنلاین، تاکید کرد: «ما بارها درباره تأسیس سازمان هوش مصنوعی، طراحی سکوهای هوشمند و برنامههای کلان در این حوزه صحبت کردهایم، اما همچنان با یک چالش اساسی مواجه هستیم؛ فقدان مرکزیت و ماهیت مشخص در این حوزه. تا زمانی که این زیرساخت فکری، نهادی و اجرایی شکل نگیرد، نمیتوان انتظار داشت هوش مصنوعی بهصورت گسترده در تصمیمگیریهای سیاست خارجی و امنیتی کشور نقشآفرینی کند.»
در ادامه بخشی از مصاحبه سجاد عابدی با خبرآنلاین را میخوانید؛
اعتماد عمومی، حلقه اتصال هوش مصنوعی به قدرت نرم کشورهاست
میگویند هر دولتی که قدرت سخت را در اختیار دارد، باید با مردم خود به نرمی سخن بگوید. وقتی علت این موضوع را میپرسند، پاسخ میدهند که هرگاه قدرت سخت وجود داشته باشد، قدرت نرم نیز قابل دستیابی خواهد بود.
هوش مصنوعی، اگر بخواهیم بهصورت مستقیم به آن نگاه کنیم، یک ابزار نرم است. نمیتوان آن را در زمره ابزارهای سخت قرار داد؛ زیرا هسته مرکزی آن مبتنی بر اطلاعات و داده است.
بله، بدون تردید هوش مصنوعی میتواند به ابزاری برای افزایش قدرت نرم کشورها تبدیل شود. همانطور که پیشتر عرض کردم، آینده عصر انسان تا حد زیادی تحت تأثیر هوش مصنوعی و رویکردهای مردمسالارانه خواهد بود.
از نظر من، سه موضوع در اینجا اهمیت دارد: نخست، آزادی بیان و امکان فعالیت تحلیلگران؛ دوم، ساختار انسانی؛ و سوم، آینده عصر انسان.
اگر این سه مؤلفه با یکدیگر تلفیق شوند، هوش مصنوعی میتواند تأثیر دموکراتیک خود را بر جوامع مختلف بر جای بگذارد. البته نباید تصور کنیم که صرفاً با تکیه بر هوش مصنوعی، همه چیز بهطور خودکار اصلاح خواهد شد.
هوش مصنوعی حتی از فضای ابری نیز عبور کرده و وارد عرصهای گستردهتر شده است. اما لازمه موفقیت آن این است که دسترسی صحیح و انسانی به این فناوری فراهم شود. اگر دسترسی وجود داشته باشد، اعتماد شکل میگیرد و اگر اعتماد شکل بگیرد، مشروعیت و مقبولیت نیز به وجود میآید.
زمانی که مشروعیت و مقبولیت برای هسته نرم ایجاد شود، این هسته نرم میتواند هسته سخت را تکمیل کند. همانگونه که گفته میشود سیاست خارجی بر مبنای سیاست داخلی شکل میگیرد، در اینجا نیز ابتدا باید زیرساخت قدرت نرم را ایجاد کنیم.
باید امکان استفاده از هوش مصنوعی فراهم شود، فضای دموکراتیک برای مردم شکل بگیرد و دسترسی آزاد به اطلاعات ایجاد شود. در چنین شرایطی، هوش مصنوعی میتواند بالاترین سطح تأثیرگذاری متقابل میان حاکمیت و ملت را در یک فرآیند دوطرفه ایجاد کند.
هوش مصنوعی میتواند به دیپلماتها و رؤسای جمهور کمک کند
در خارج از کشور، نه فقط در فضای بینالملل، بلکه در حوزه سوشالمدیا، شرکتهای کوچک و بزرگ و تقریباً تمامی مجموعههای فعال به این باورپذیری رسیدهاند و از هوش مصنوعی استفاده میکنند. همین اکنون نیز سامانههای هوش مصنوعی قادرند این مصاحبه را ضبط و تحلیل کنند؛ نقاط قوت و ضعف پاسخها، زبان بدن، سبک بیان، نحوه نگاه و حتی الگوهای رفتاری را بررسی کرده و خروجی تحلیلی ارائه دهند.
اما در داخل کشور، همانطور که عرض کردم، هنوز به آن سطح از باورپذیری لازم برای استفاده از هوش مصنوعی در ساختارهای کلان نرسیدهایم. به همین دلیل نمیتوان گفت که هوش مصنوعی در فرایندهای تصمیمسازی کلان نقش جدی و نهادینه پیدا کرده است.
آیا هوش مصنوعی میتواند به یک دیپلمات کمک کند؟ قطعاً. آیا میتواند به رئیسجمهور، وزرا و مدیران ارشد کمک کند؟ بدون تردید. اما مسئله این است که هنوز تعریف روشنی از جایگاه هوش مصنوعی در سطح حکمرانی وجود ندارد.
ما بارها درباره تأسیس سازمان هوش مصنوعی، طراحی سکوهای هوشمند و برنامههای کلان در این حوزه صحبت کردهایم، اما همچنان با یک چالش اساسی مواجه هستیم؛ فقدان مرکزیت و ماهیت مشخص در این حوزه. تا زمانی که این زیرساخت فکری، نهادی و اجرایی شکل نگیرد، نمیتوان انتظار داشت هوش مصنوعی بهصورت گسترده در تصمیمگیریهای سیاست خارجی و امنیتی کشور نقشآفرینی کند.
امروز کنفرانسها، سمپوزیومها و اندیشکدههای متعددی در حوزه هوش مصنوعی شکل گرفتهاند، اما هنوز آن هسته مرکزی و راهبردی که بتواند این ظرفیتها را هدایت و یکپارچه کند، بهطور کامل شکل نگرفته است.
۲۱۹/۴۲
نظر شما