ایسنا نوشت:

منصوره حسینی ـ نقاش نوگرا ـ 15 روز قبل از دنيا رفت.

 حسيني كه سال گذشته به دلیل بیماری قلبی و کهولت سن در بخش سی سی یو بیمارستان شهدای «تجریش» بستري شده بود، 15 روز پيش در منزلش درگذشت و از آنجا كه در تنهايي زندگي مي‌كرد روز پنج شنبه - هشتم تيرماه - توسط همسايگان جسد او به پزشكي قانوني منتقل شد.

جزييات مراسم خاكسپاري و تشييع او نيز به زودي اعلام خواهد شد.

 

منصوره حسيني سال 1305 در تهران متولد شد و در سال 1328 لیسانس نقاشی خود را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت کرد، سپس در سال 1338 از آکادمی هنرهای زیباي رم پایان نامه گرفت .

هنگامی که حسینی در دانشکده هنرهای زیبا آموزش خود را آغاز کرد، این دانشکده چهار پنج سال بیشتر نداشت. او با پژوهش بسیار از بند آموخته‌های خشک دانشکده رهایی می‌گيرد، خودش معتقد بود: « مادام آشوب مرا تشویق می‌کرد، ولی حیدریان متلک می‌پراند و می‌گفت سزانـک شده‌ای، در حالی‌که من اصلاً سزان را نمی‌شناختم و سال‌های آخر دانشجویی بود که کم‌کم با کارهای او آشنا شدم.»

حسيني بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه به‌عنوان نقاشی نوگرا فعالیت خود را ادامه می‌دهد و در چند نمایشگاه گروهی نیز شرکت می‌کند و سرانجام در اسفند سال 1333 برای ادامه تحصیل به ایتالیا می‌رود و در آکادمی هنرهای زیبای رم پذیرفته می‌شود.

 

او از نخستین هنرمندان ایرانی است که در دوسالانه ونیز حضور پیدا می‌کند و در سال 1336 نگارخانه «وانتاجو» در شهر رم نمایشگاهی از 19 پرده نقاشی او را به تماشا می‌گذارد و «گزارشگر هنری روزنامه دومنیکا در این‌باره مي‌نويسد:« به‌نظر می‌رسد که منصوره، نقاش آینده‌دار ایرانی و میهمان عاشق رم، هوشمندانه از «مکتب رم» بهره گرفته و حال و هوای نقاشی ما را با پیچیدگی تزیینی و خیالی نقاشی قدیم ایرانی درآمیخته‌ است.»

منصوره حسيني نخست با الهام از خط کوفي دست به ابداعات جديد زد و سپس خطوط ابداعي خود را تبديل به يک ويژگي سبک‌شناختي و زيبايي‌شناسانه خاص کرد، به نحوي که با آن موفق به ايجاد سمفوني و ريتم و حرکت به نحوي غيرمستقيم همچون نت براي موسيقي در رويکرد نقاشانه خود گرديد.

به گفته او اين ويژگي برگرفته از روح عرفان اسلامي، معنويت شرقي و کليت فرهنگ ايراني است.

 

کارهای او در نمایشگاه‌های انفرادي و گروهی بسیار در ایران، ایتالیا، چکسلواکی، یوگسلاوی و از جمله دوسالانه‌های تهران ، دوسالانه ونیز، چهارسالانه رم و ... به روي ديوار رفت و جوايزي از نمایشگاه «نقاشان آسیایی در رم» ، مسابقه ثبت زیبایی‌های رم ، مسابقه نقاشی از مناظر شهرستان جووانی کامپانو (1338)، نمایشگاه ملی هنر معاصر و ... دريافت كرد.

نمایشگاه مروری بر آثار او سال 77 در فرهنگسراي نياوران و پنجمین نمایشگاه «پیشگامان نوگرایی در ایران» در موزه هنرهای معاصر ایران در سال 1383برپا شده است.

5757

کد خبر 224348

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 6 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 9
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • مسعود IR ۱۳:۰۲ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۰
    96 2
    خدا بیامرزدش
  • بدون نام IR ۱۳:۴۲ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۰
    91 2
    آخ چه غم انگيز
  • بدون نام IR ۱۵:۳۹ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۰
    8 1
    خدایش بیامرزد
  • افشین US ۱۶:۳۱ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۰
    17 1
    مسئولان رسمی فرهنگ و ارشاد و هنر و غیره ، خسته نباشند. زحمتتان کم شد، بودجه هم لازم نیست برای بزرگداشت ایشان خرج کنید.البته کارشناسانتان اگر لایق دانستند برای ایشان را در قطعه هنرمندان جایی در نظر بگیرند... بعد نگویید چرا هنرمند ها از کشور فرار می کنند و...
  • بدون نام RU ۱۶:۴۴ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۰
    17 3
    حالا که مرد همه دنیا رو هم براش لاف بزنی کافی نیست.... تقصیر شما نیست... عادت ماست که تا کسی زنده است فراموشه وقتی مرد عزیز میشه... غم انگیز زندگی ماست..
  • بدون نام IR ۱۶:۵۴ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۰
    26 1
    من نه شناختی از ایشان دارم ونه از هنرشان سر در می آورم. اینچنین غریبانه مردن یک فاجعه واقعی است، نه فقط برای بستگان ودوستان احتمالی ایشان بلکه برای کل جامعه. خدایش بیامرزد.
  • بدون نام IR ۱۶:۵۵ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۰
    22 1
    یعنی حتی یه پرستار هم نداشت
  • ناشناس IR ۲۰:۳۱ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۰
    10 0
    خدا کنه فقط شبانه دفن نشه.آخه مد شده.روحش شاد.
  • علی دانشور IR ۰۲:۴۸ - ۱۳۹۱/۰۴/۱۱
    8 1
    هنرمندی که در تنهایی رفت !!! کشف جسد بانوی هنر نوگرای ایرانی پس از ۱۵ روز !!! البته خیلی هم تعجب نداره ... اصلا بفرمایید که توی این مملکت هنر سیخی چنده و هنرمند سیری چند ؟ تازه این مرحومه نوگرا هم بوده که درسش رو هنوز آقایان نخوانده اند !!! روح ایشان قرین رحمت الهی و عمر و عزّت آقایان مستدام . والسّلام .