سرانجام انتخابات نظام پزشکی روز 4 اسفند با تمام حواشی که داشت در تمام استان ها برگزار و نتایج کلی آن هم اعلام شد. اما دغدغه اصلی جامعه پزشکی، مدیریت های سیاسی است؟

امید کریمی-زهرا تالانی: عده زیادی معتقدند سازمان نظام پزشکی باید صنفی عمل کند تا رضایت اعضایش را بدست بیاورد. همین که گفته شده 15 درصد در این انتخابات شرکت کرده اند، نشان می دهد ارتباط بدنه با هسته مرکزی صنف چندان مناسب نیست. با دکتر علیرضا زالی قائم مقام سازمان نظام پزشکی و نفر اول انتخابات تهران دو روز پس از انتخابات درباره آسیب هایی که جامعه پزشکی با آن دست به کریبان است و در کافه خبر گفتگو کردیم که در ادامه می خوانید:

 

آقای دکتر، شما سالهاست با نظام پزشکی و جامعه پزشکی در ارتباط هستید، جامعه پزشکی چندان حال و روز خوشی ندارد و البته ارتباط چندانی هم با دستگاه کلان سلامت ایران برقرار نکرده است. چرا این اتفاق برای جامعه پزشکی ایران افتاده است؟

در حال حاضر جامعه پزشکی کشور با وجود شایستگی ها و توانامندی ها که دارد از نظر پیگیری مطالبات صنفی و اهداف حرفه ای خودش با چالشهایی مواجه است. متاسفانه در سال های اخیر هم بر حجم و هم گستردگی این مشکلات افزوده شده؛ جامعه پزشکی از یک سو با انباشت مطالبات مواجه است و از سوی دیگر برون ده های اصلاحی مشکلات هم امکان نداشته استو به همین دلیل یک عدم توازن وجود دارد. پس در سالهای اخیر با یک رفتار اجتماعی توام با دلزدگی و انفعال مواجه بوده است.

 

تلاشی برای خروج از این انفعال هم نشده.

به نظر من راه برون رفت از این رفتار اجتماعی هم وجود یک عزم ملی در همه دلسوزان است تا با یک خرد جمعی و هم فکری به حل مشکلات کمک کند. به طبع حضور شاداب جامعه پزشکی می تواند یک فرصت طلایی برای حل مشکلات بهداشتی و درمانی باشد و برعکس آن می تواند آثار زیانباری داشته باشد، چون پزشکان مستقیم با مردم رابطه دارند. در حال حاضر، پیچیدگی مشکلات صنفی پزشکان به جایی رسیده که باید کارکردهایی برای حل مشکلات را تعریف کرد. اما به دلیل چند بعدی بودن نیاز به مشارکت دستگاههای مختلف مانند نظام پزشکی،وزارت بهداشت،کمیسیون بهداشت،انجمنهای علمی و تخصصی دارد تا در یک تعامل سازنده و فراگیر به حل مشکلات کمک کنند.

 

برای حل مشکل باید چه کرد؟

امروز اولویت اصلی در جامعه پزشکی اعتلای شان جامعه پزشکی است تا به قداست این حرفه و اطبا خدشه وارد نشود و مجموعه پزشکی به جایگاه رفعیش برسد. در این موضوع اولین برنده مردم هستند، چون وقتی شان و جایگاه جامعه پزشکی دچار خدشه شود اولین تاثیر منفی آن در سرمایه اجتماعی و اعتماد متقابل پزشکان و مردم است. البته در سالهای اخیر مطالعات میدانی در کلان شهرها نشان می دهد که جامعه پزشکی از مقبولیت بالایی دارند اما کافی نیست و باید تلاش بیشتری شود.

 

تلاش بیشتر از چه نظر؟ مادی و معیشتی؟

اتفاقا نکته بعدی حجم مشکلات صنفی-رفاهی و معیشتی جامعه پزشکی است. برخلاف تصور عامه، مجموعه نوین جامعه پزشکی به خصوص پزشکان جوان مشکلات معیشتی و رفاهی قابل توجهی دارند و معضل اشتغال به طور جدی در جامعه پزشکی مطرح است. این موضوع از منظر اقتصادی تنها مطرح نیست بلکه موضوع، اشتغال راهبردی و استراتژیک است، چون پزشکان افراد نخبه ای هستند و هزینه زیادی برای تربیت آنها صرف می شود.اگر پزشکان که سرمایه کشور هستند از منظر ملی جایگاه خودشان قرار نگیرند و استفاده بهینه از آنها نشود، مردم و کشور ضرر می کنند،بنابراین اشتغال پزشکان بسیار مهم است.

از طرفی موضوع اشتغال پایدار هم بسیار مهم است .در سالهای اخیر بسیاری از پزشکان جوان اگر قرادادی می بستند فاقد ضمانتهای لازم جهت استمرار آن بوده است،لذا اما الان یک نگرانی وجود دارد.لذا الان به دلیل پایدار نبودن اشتغال،پزشکان به دستگاههای زیربط اعتمادی ندارد در حالیکه جلب اعتماد نیروی پزشکی در ارائه طرحها و پیشبرد آنها کمک فراوانی می کند. الان امنیت شغلی و اشتغال دغدغه اصلی پزشکان است. برخی پزشکان در بخش دولتی به دلیل پرداخت ناچیز رضایت خاطر ندارند و در بخش خصوصی هم به دلیل حجم بالای هزینه های سرمایه ای، امکان تحقق درآمد مکفی وجود ندارد، زیرا سرمایه گذاری در بخش خصوصی پزشکی با چالش های فراوانی روبه رو بوده و در بحث درآمدزایی با چالش های جدی و عمیقی روبه رو هستند.

نکته مهم این است که ما در چند سال اخیر در ظرفیت های شغلی پزشکی هیچ تنوع و گرایش جدیدی را تجربه نکردیم. در حالیکه در کشورهای توسعه یافته چنین نیست، به طور مثال ظرفیت پژوهشی برای پزشکان جوان، بسیار جذاب است که ما در بخش پزشکی کشورمان استفاده مناسبی از آن نکرده ایم. درحالی که این بخش هم از نظر مادی و اشتغال زایی کمک فراوانی می کند .همچنین در خود مجموعه نظام سلامت ظرفیت های خالی وجود دارد که به دلیل کمبود اعتبارات از آن استقبال نمی شود. برای همین در سالهای اخیر به دلیل مکفی نبودن حقوق، جذب پزشکان جوان با کندی انجام شده و کمترین میزان جذب نیروی انسانی را در سال های اخیر داشتیم.

 

الان آماری از تعداد پزشکان بیکار دارید؟

برخی گمانه زنیهای آماری حاکی از  این است که 12 هزار پزشک عمومی داریم که یا بیکار هستند و یا در ظرفیت شغلی خودشان نیستند.پزشکانی هم هستند که مشغول به کار هستند اما ظرفیت کامل کار نمی کنند. آنها چند ساعت از روز را کار می کنند و کامل کار نمی کنند که در مورد این گروه که اصطلاحا under imployed  گفته می شوند. 

 

آماری از این پزشکان نیمه فعال وجود دارد؟

نه، آمار دقیقی موجود نیست. در همه جای دنیا آمار دقیقی از این پزشکان موجود نیست. فقط می توانیم آمار دقیق پزشکان بیکار را داشته باشیم.

 

شما اشاره کوچکی کردید، اما به نظر شما برای به کارگیری این نیروی زیاد پزشکی چه باید کرد؟
همانطور که اشاره کردم باید ظرفیت سازی شود و تنوع در این حرفه ایجاد شود و جهت تحقق آن همه ظرفیت های اجرایی کشور باید فعال شوند.

 

همیشه شغل پزشکی دارای جذابیت بوده و درآمد اقتصادی آنها برای مردم مهم بوده است.اما الان شما به مشکل اقتصادی و معیشتی پزشکان اشاره می کنید. این آسیب به خاطر توزیع نامناسب آنها بوده یا اینکه بیش ازحد در این سالهای اخیر پزشک تربیت شده است؟

در حال حاضر جذابیت در آمدی در حرفه پزشکی سراب است به خصوص برای نسل جوان. باید این تفکر اصلاح شود و نیاز به فرهنگ سازی دارد. بالغ بر80 درصد پزشکان فعلا از وضعیت اقتصادی مناسب متناسب با شانشان برخوردار نیستند. البته در فرهنگ ایرانی رفاه نسبی پزشکان امری پذیرفتنی از نظر مردم است و حتی عموم مردم علاقه مندند که پزشکان از وضعیت مطلوب برخوردار باشند.چون می دانند که این حق آنهاست، تحصیل کرده اند و زحمت کشیدند. مردم از رشد غیرعادلانه مادی نوکیسه های اقتصادی در جامعه رضایت ندارند. اما درآمد پزشکان را حقشان می دانند. با اینحال در عمل اینگونه نیست و پزشکان مشکل اقتصادی دارند.

 

دلیل چه بوده است؟
در این چند سال برخلاف مسیر جهانی حرکت کردیم و حقوق پزشکان در این چند سال اخیر رشد نکرده است. براساس یک بررسی تطبیقی که داشتیم، در کشورهای اروپایی و آسیای میانه در 10 سال اخیر حقوق پزشکان عمومی در حال رشد بوده است و درآمد خوبی دارند اما در کشور ما برعکس است. مسائلی که ما چند وقتی است در مورد وضعیت معیشت پزشکان عمومی می‌شنویم، واقعا نگران‌کننده است، به‌خصوص که بیشتر پزشکان عمومی جوان هستند و در چنین شرایطی بیشترین آسیب را می‌بینند. این پزشکان بعد از گذراندن دوره طولانی تحصیلی به امید داشتن زندگی مناسب وارد بازار کار می‌شوند، اما درابتدای امر باید دوره طرح را بگذرانند که برای این موضوع مجبورند به مناطق محروم بروند و در این مناطق به هیچ‌وجه حقوق مکفی نمی‌گیرند. در کلانشهر‌ها نیز اگر پزشک عمومی بخواهد مطب داشته باشد به طور قطع به سختی از عهده اجاره‌کردن مطب و هزینه پرسنل و تجهیزات مطب برمی‌آید. واقعیت دیگری که باید به آن توجه کنیم این است که در دهه گذشته پزشکانی که در ایران تربیت شده‌اند نسبت به رشد جمعیت بیشتر بوده‌اند و همین موضوع دلیلی شده است تا به نوعی بازار کار پزشکان اشباع شود و درآمد آن‌ها کم شود؛ چون در بازار رقابتی شدید وارد می‌شوند و نمی‌توانند به راحتی در این بازار دوام بیاورند و خودی نشان بدهند. بنابراین وضعیت پزشکان عمومی جوان در حال حاضر نابه‌سامان است که‌درصد بالایی از آن‌ها مجبورند شغل دومی، غیر از پزشکی، داشته باشند.

 

پزشکان عمومی چقدر حقوق می گیرند؟

فیش حقوقی بسیاری از آن‌ها 800‌هزار تومان است و این درآمد بدون شک کفاف زندگی پزشکان را نمی‌دهد. دولتمردان می‌توانند برای این‌که مشکلات جامعه پزشکی عمومی را حل کنند مثل کشورهای پیشرفته ظرفیتهای نوین شغلی تعریف کنند. این کاری است که در کشورهای پیشرفته برای پزشکان انجام می‌شود و بسیاری از پزشکان ایرانی که مهاجرت می‌کنند در طرح‌های تحقیقاتی دیگر کشور‌ها فعالیت می‌کنند. از طرف دیگر اگر ظرفیت‌های استخدامی بیشتر شود و در حوزه سلامت به موضوع پیشگیری از بیماری توجه شود، بسیاری از پزشکان عمومی می‌توانند شغل مناسبی داشته باشند.
موضوع دیگر این است که ما عدم توازن میان نیروی انسانی تربیت شده و ظرفیتهای مناسب داریم.یعنی ما در سالهای اخیر نیروی پزشکی زیادی را جذب کردیم اما نتوانستیم آنها را در بازار کار جذب کنیم و همین سبب بیکاری پزشکان شده است. بنابراین توزیع پزشکان متوازن نیست و پزشکانی هم که کار می کنند تسهیلات کافی، امکانات اجتماعی و رفاهی ندارند. در حالیکه در استانهای محیطی تر و کشورهای توسعه یافته،پزشکان از امکانات و تسهیلات بالاتری برخوردارند و لذا خودشان بیشتر جذب این مناطق می شوند. از سوی دیگر پزشکان هم اعتماد چندانی به بدنه دستگاه های اجرایی مربوطه دارند به طور مثال قرار بود در بودجه سال های 90 و 91 برای حفظ پزشکان در مناطق محروم مبلغی پرداخت شود. قرار بود در سال گذشته، 100 میلیارد تومان داده شود اما شاید تنها حدود 20 درصد این مبلغ پرداخت شد. امسال هم همین شرایط است، الان پزشکان بخش دولتی هنوز بخش عمده ای از کارانه خود را دریافت نکرده اند.

 

شاید یکی از دلایلی هم که پزشکان عمومی از پزشک خانواده استقبال نکردند موضوع بی اعتمادی بود به
دقیقا.منابع پایدار برای پزشکان کلید اصلی است. این نگاه که پزشکان از امکانات خوبی برخوردارند غیر واقعی است و برای همین نگرشها باید تغییر کنند.این تصور خطرناک باعث می شود که برای حل مشکلات آنها اقدام نکنند.همین الان اگر یک پزشک بعد از هفت سال فارغ التحصیل شود در یک کلان شهر نیاز به وام دارد که باید 30 درصد سود بدهد.تجهیزات در حال گران شدن است.درآمد،نیروی انسانی و سایر هزین ها هم رشد کرده است.یک پزشک جوان پشتوانه ندارد و باید به مناطق دیگری برود که آنجا هم حمایت نمی شود. درحالیکه در کشورهای توسعه یافته وقتی پزشکان جوان فارغ التحصیل می شوند دولت در 5 سال اول حداکثر امکانات از نظر تسهیلات، امکانات، تجهیزات و مسکن در اختیار او می گذارد. پایین بودن نسبی هزینه ویزیت هم سبب شده که آنها تعداد زیادی بیمار را به طور جبرانی معاینه کنند اما از طرفی یک پزشک جوان چند سال زمان نیاز دارد که بتواند بیماران خودش را جذب کند.
 

اما تربیت پزشک هم در دو دهه گذشته بسیار بوده است.

در کل ما معتقدیم که باید در بحث جذب دانشجوی پزشکی بازنگری شود. ما الان مانند گذشته نیاز به نیروی پزشکی نداریم و باید آمایش آموزش پزشکی کشور براساس نیازهای واقعی شکل بگیرد. باید به این موضوع در 10 سال آینده توجه شود که از تربیت نیروی انسانی غیر ضروری اجتناب شود که مشکل بیکاری تشدید نشود.

 

 

مجلس قانونی مصوب کرده است که به موجب آن پزشکان نمی توانند دو شغله باشند، این قانون مناسب است؟

دقیقا در چنین اوضاع و احوالی که عمده پزشکان دارند، قانونی تصویب می شود که پزشکان دولتی نمی‌توانند در بخش خصوصی فعالیت کنند، اما هیچ‌کس به فکر این موضوع نیست که پزشک عمومی با درآمد اندک دولتی چه‌طور باید روزگار بگذراند. فعالیت‌نکردن پزشکان عمومی دولتی در بخش خصوصی به طور قطع مشکلات جدیدی برای آن‌ها به وجود می‌آورد.

 


آقای دکتر، تعرفه گذاری خدمات پزشکی از سازمان گرفته شد. اما امسال جامعه پزشکی با تعرفه گذاری دولت هم مشکل پیدا کرد. تصور می کنید منع سازمان از تعرفه گذاری چه مشکلاتی را بخش تعرفه به وجود می آورد؟

گرفتن تعرفه ها از سازمان، یکی از تلخ ترین حوادث صنفی این بود که در قانون برنامه پنج ساله نظام پزشکی به مدت 5 سال گرفته شد و سازمان از تعرفه گذاری منع شد.البته قرار بود تعرفه گذاری به شورای بیمه سلامت واگذار شود که اینگونه نشد.بنابراین ما از نظر حقوقی هنوز می توانیم تعرفه گذاری کنیم . از اداره کل قوانین مجلس هم پرسیدیم و نظر آنها هم همین بود.زمانیکه تعرفه گذاری را از سازمان گرفتند واین لایحه به مجلس رفت اعلام شد که تعرفه گذاری در نظام پزشکی باعث شده پرداخت از جیب مردم افزایش یابد، در حالیکه 12 عامل مهم در این نقش دارد.

همچنین ما بررسی کردیم در سال 90 و 91 میان بالا رفتن پرداخت از جیب مردم و انتظار رشد واقعی هزینه های درمان فاصله فزاینده وجود داشته است،در حالیکه سازمان در این دو سال در تعرفه گذاری نقشی مستقیم مانند گذشته نداشته است.همچنین چون الان نظارت نیست مشکل ایجاد می شود چون در گذشته تعرفه اعلامی شهرستانها توسط نظام پزشکی یک خط قرمز بود، اما الان عملا به جای اینکه به انتظام تعرفه ای نزدیک شویم، برعکس دور می شویم و یک نابسامانی را در فرایند تعرفه ای شاهد هستیم.

 

پس شما معتقدید که نظام تعرفه از وقتی از دست سازمان خارج شده با مشکل مواجه شده است؟
الان دو حادثه اتفاق افتاده است؛ شفاف سازی تعرفه آسیب دیده و پرداخت از جیب مردم بالا رفته و بعد هم سوبسیدی از جامعه پزشکی پرداخت می شود. ما در این دوسال دستاوردی نداشتیم و مطالعات هم این موضوع را تایید می کند و از ابتدا این استدلال اشتباه بوده است.


12 مورد تاثیرگذار در افزایش هزینه های سلامت را نام می برید؟
تغییر نوع بیماری ها، سالمند شدن جمعیت، افزایش قیمت دارو، فن آوری های جدید، غیر منطقی بودن مصرف دارو در کشور، مراجعه غیر ضرور به پزشک و مراکز درمانی، افزایش هزینه های نیروی انسانی، بالارفتن جهانی قیمت تجهیزات و تکانه های اقتصادی ناشی از تورم در حوزه سلامت و چند مورد دیگر.


تصور می کنید تعرفه گذاری برای سال آینده چطور باشد. هرچند که اعلام شده در چند روز آینده اعلام می شود تا مشکلات امسال تکرار نشود؟

متاسفانه به دلیل عدم رشد منطقی و مطلوب تعرفه های پزشکی، طراز مالی مراکز پزشکی با بحران مواجه بوده و از طرفی در بخش دولتی و غیردولتی در موسسات درمانی و تشخیصی بخشی از روند رو به رشد هزینه ها را افزایش هزینه نیروی انسانی تشکیل داده و به دلیل تغییرات رشد هزینه های نیروی انسانی این مراکز با تشدید اختلاف درآمد-هزینه مواجه بوده اند. همچنین همانطور که می دانید تاثیر تورم در ماه های آخر سال در بخش سلامت دو برابر بوده و آثار بسیار عمیق مستقیم و غیرمستقیمی روی سلامت کشور گذاشته است. تا سال 85 – 86 تا حدی شاهد همسویی بین تعرفه‌های پزشکی و تورم عمومی جامعه بوده‌ایم که بعد از آن تاکنون فاصله بین تاثیرگذاری واقعی تورم و تعیین تعرفه‌های تشخیصی درمانی با فاصله قابل توجهی در حال شکل گیری است. باید دید تعرفه های سال آینده در این شرایط چقدر واقعی خواهد بود.


برای حل مشکلات جامعه پزشکی چه باید کرد تا هم به اشتغال پایدار آنها کمک شود و هم مشکلات معیشتی آنها حل شود؟

باید بین بدنه پزشکی و نهادهای پزشکی یک همگرایی ایجاد شود. باید پتانسیل موجود در جامعه پزشکی و نظام پزشکی در کنار هم قرار گیرند تا صلابت جامعه پزشکی بالا رود و برای گرفتن حقوق خودشان بهتر عمل کنند. اما الان یک جدایی وجود دارد. باید با تعامل سازنده نگرش سیاستگذاران به جامعه پزشکی تغییر کند و مثبت شود. اما تا کنون خوب نبوده و گفتگوی سازنده و محترمانه بین آنها نبوده است. در این شرایط، مردم برنده این موضوع نخواهند بود؛ چون اگر پزشکان مشکل شغل و معیشت داشته باشند بر کیفیت کارشان تاثیر می گذارد. باید رفتار سازنده برای نظام سلامت وجود داشته باشد. امروز هر طرحی که برای جامعه پزشکان گذاشته می شود چون پزشکان اعتماد ندارند و طرح ها بی نتیجه می ماند و از آن استقبال نمی شود. مانند پزشک روستایی و خانواده یا بیمارستان هیات امنایی که پرداختها انجام نشده است. این نیاز به عزم ملی دارد و باید همه نهادهای پزشکی کمک کنند و این نیت وجود داشته باشد. به نظر من وزارت بهداشت، کمیسیون بهداشت و سازمان می توانند کمک کنند تا مشکلات حل شود و به یک مفاهیم مشترک برسند. امسال، هم از نظر بودجه جاری و هم از لحاظ تملک دارایی و سرمایه‌ای، رشد قابل توجهی را در سلامت کشور شاهد نبوده‌ایم؛ بنابراین ضروری است همه تلاش کنند که در بودجه سال 92 تاحدی جبران عقب‌ماندگی‌های اعتباری و بودجه‌ای در حوزه سلامت انجام گیرد و این مهم همفکری و همگرایی بین مجلس و دولت را بیش از گذشته می‌طلبد تا بتوانیم از همه ظرفیت‌ها استفاده کنیم و یک جهش مطلوب و منطقی در میزان اعتبارات سلامت در سال آینده داشته باشیم. از طرف دیگر، در شرایطی که بودجه سلامت در وضعیت نامطلوب به سر می‌برد این خطر نیز وجود دارد که بودجه سلامت به‌صورت انقباضی بسته شود که اگر چنین اتفاقی بیفتد، سال 92 نیز سال سختی برای نظام سلامت کشور خواهد بود؛ بنابراین ضروری است بودجه سلامت برای سال آینده شفاف و با ملاحظات منطقی پی‌ریزی شود.


شما تصور می کنید پزشک خانواده به رسیده این زبان مشترک کمک نمی کند؟
خیر. در شرایط فعلی تصور می کنم میان کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، وزارت بهداشت و وزارت رفاه و تعاون در مورد پزشک خانواده تفاوت عمیق در مورد ساز و کارهای اجرایی مربوطه وجود دارد.


آقای دکتر،با مشکلاتی که در بخش پزشکی و نظام تعرفه گذاری  اشاره کردید،وضعیت نظام سلامت برای سال آینده چگونه خواهد بود؟
من معتقدم سلامت موضوع مهم و اولویت اساسی برای مسئولان کشور تلقی نشده است و این یک واقعیت تلخ است که در سیاست گذاری ها اولویت ندارد در حالیکه باید فرهنگ سلامت محوری در تمام دستگاهها غالب شود. ما الان کمبود اعتبارات داریم و برای همین نگرانی هایی برای سال آینده وجود دارد. امسال هم این مشکل را در بخش سلامت داشتیم. به اعتقاد من مهم‌ترین چالش آن است که هنوز در برنامه ریزی های مختلف بودجه ای کشور، سلامت در اولویت های اساسی قرار نگرفته است. با نگاهی به بودجه سال91 می‌توان دریافت که در بحث هزینه های جاری مجموعا 73درصد از هزینه‌های جاری دستگاه‌های مختلف کشور در بودجه سال 91 باز توزیع شده‌ است. حال اگر مبنا را بر این اساس قرار می دادیم که بخشی از درآمد یارانه‌ها به حوزه سلامت وارد می‌شد، جایگاه وزارت بهداشت و مجموعه مؤثر در نظام سلامت در دستگاه های اجرایی باید در مرتبه سیزدهم قرار می گرفت، اما باتوجه به اینکه این اتفاق نیفتاد هم اکنون این جایگاه در مرتبه پانزدهم قرار گرفته است و این خود نمایانگر آن است که مقوله سلامت در نظام بودجه ریزی با چه مشکلات عدیده ای روبه‌روست.

 

البته در ایران مشکل بیمه ای هم داریم.
در دنیا نظام بیمه ای مشکل پرداخت مردم را حل کرده است، در حالیکه در کشور ما صندوق های بیمه ای مشکل اعتبار دارند. صندوق های بیمه ما مشکل اعتبار دارند.قرار بود امسال رشد عمومی بیمه در پایه بودجه 18 درصد باشد که اصلا از اساس اینگونه نبود. ناهمگونی مولفه های رشدی در اعتبارات بیمه به طوری بود که رشد بیمه های اصلی پایه حداکثر 10 درصدی تخمین زده می شد. بیمه باید منابع پایدار و مکفی داشته باشد در حالیکه اکنون خود بیمه ها مشکل دارند و نمی توانند به پزشکان و بیماران کمک کنند. البته تامین اجتماعی 300 میلیارد تومان در روزهای اخیر از بدهی های خودش را واریز کرد که حرکت خوبی بود و اعتماد خوبی را ایجاد کرد، اما باید مستمر باشد. کشورهای اروپایی بعد از جنگ جهانی با تامین اعتبارات بخش سلامت توانستند به رشد برسند چون اگر نیروی سالم نداشته باشیم امکان تولید و نیروی مولد نداریم. الان پیشگیری و ارتقای سلامت، نیاز به بودجه مناسبتر دارد و تنها نباید نباید نگاه صرف درمان محوری داشت. 

47232

برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن خبرآنلاین را نصب کنید.
کد خبر 278939

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 5 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 24
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام RU ۰۹:۲۷ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
    48 32
    این طور که معلومه وضع ما معلما از همه بهتره خدا رو شکر با ماهی 700000تومان چه کارایی که نمیشه کرد
    • بدون نام IR ۱۰:۳۱ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
      73 28
      شما معلما كه ماشااله نسبت به ساعت كاري كه انجام ميدين از بالاترين دست مزدهاي اين مملكت برخوردارين جالبه كه يك سره طلبكار همه هستين
    • يک پزشک عمومي جوان IR ۱۳:۵۸ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
      49 28
      عزيز من بنده با تلاش بسيار در دبيرستان توانستم سال ٨٣ رتبه ١١ کنکور تجربي را کسب کنم و با اميد به آينده اي روشن به لحاظ مادي و معنوي پزشکي را انتخاب کردم. در دوران دانشگاه و بيمارستان با سخت ترين درسها و سنگين ترين کشيکها دست و پنجه نرم کرديم و همه اميدمان به فارغ التحصيلي بود. ولي افسوس که بعد از ٧ سال جان کندن الان روزي ١٠ ساعت کشيک اورژانس ميدم و ماهيانه فقط ٩٠٠ هزار تومان ميگيرم. خيلي از دوستان دوران دانشجوييم به خارج از کشور مهاجرت کردند و آنجا به جز مسکن رايگان و ساير تسهيلات ماهيانه ١٢ هزار دلار حقوق ميگيرند و کلي هم پس انداز ميکنند. اصلا هم جاي دوري نميرويم همين کشور عمان که ما قبولش نداريم دوتا از دوستانم رفته اند و بسيار از شرايط اونجا راضي هستند. بنده هم بشدت ازينکه ايران ماندم پش
    • يک پزشک عمومي جوان IR ۱۴:۱۱ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
      40 30
      الان بشدت از انتخاب خودم و همچنين ازينکه ايران موندم پشيمانم ولي افسوس که با اين وضع دلار نميتونم براي مهاجرت اقدام کنم. پدرم هم فرهنگي بازنشسته است و پشتوانه مالي براي کمک به من ندارد. ولي جامعه در مورد ما پزشکان تصور ديگري دارد. همه فکر ميکنند ما مادرزادي پزشک زاييده شديم و هممون پولدار و ثروتمند و بساز بفروشيم که فقط پول ميشناسيم و درد مريضها برامون مهم نيست! برادر يا خواهر من، هستند پزشکاني که ميليارد ميليارد سرمايه دارند ولي اينها حداکثو ۵ درصد جامعه پزشکي را تشکيل ميدهند. ٩٩ درصد پزشکان جواني که فارغ التحصيل مشوند پس از گذراندن ٢١ ماه سربازي با حقوق ٩٠ هزار تومان يا دوره ٢ ساله طرح با حقوق ۶٠٠ هزار تومان که اغلب با تاخيرهاي ۶ ماهه پرداخت ميشود، همينطور بدون پشتوانه مالي و شغل مناسب پرت
    • يک پزشک عمومي جوان IR ۱۴:۲۰ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
      45 35
      بعد از سربازي يا خدمت در مناطق محروم بدون پشتوانه مالي و شغلي پرت ميشويم وسط جامعه. مردم هم توقعات آنچناني از ما دارند چرا که از قديم در ذهنشان پزشک مساوي ثروتمند مرفه معنا شده است ولي اکنون... من که الان ٢٨ سالمه و هيچ پس اندازي ندارم چطوري بايد ازدواج کنم؟ خدا شاهده بعضي از دوستان دوران دبيرستانم که درس نميخواندن و بعد از ديپلم وارد بازار کار آزاد مثل خودرو و کامپيوتر شدن هر از گاهي با ماشينهاي ۵٠ ميليوني شان منو ميبينند و بهم تيکه ميندازن که دکترجون ديگه نميخواي درس بخوني؟! بخدا اگبه جاي ٧ سال تحصيل در پزشکي نان خشک جمع کرده بودم الان ميليونر بودم! با افکاري که مردم درمورد ما پزشکان دارن من تا حالا جايي جرات نکردم بگم پزشکم بخصوص موقع خريدکردن چون يه بار اوايل فارغ التحصيليم بدجور سرم
    • يک پزشک عمومي جوان IR ۱۴:۳۳ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
      53 10
      تازه اگر بخوام متخصص بشم بايد بشينم تو خونه يک سال کامل درس بخونم شايد تونستم تو کنکور دستياري قبول بشم که تازه اونم اول ماجراست چرا که در دوره تخصص اکثر رشته ها ماهيانه ١٠ تا ١۵ کشيک ٣۶ ساعته دارند. خب شما دودوتا چهارتا کن که اصلا يک آدم مگه چقدر به لحاظ جسمي توان داره؟ زير اين کشيکها بخدا له ميشيم. البته ۵۵٠ هزار تومن کمک هزينه ميدن تا دستمون جلو پدرمون دراز نباشه! در ضمن طبق قانون دستياران در طول دوره ۴ ساله تخصص حق کار کردن ندارند ( البته اگه با اين تعداد کشيک وقت و جاني در بدن داشته باشند) و بايد به همون کمک هزينه اکتفا کنند. خب حالا شما بگو اون پزشکي که ازدواج کرده ميتونه با اين چندرغاز هزينه زن و بچه اش را تامين کند؟ توروخدا انصاف داشته باشيد
    • بدون نام IR ۱۴:۳۷ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
      30 33
      نکته ديگه اي هم هست که هيچکس بهش توجه نميکنه. ما تو کشورمون هر صنفي براي خودش مجمع امور صنفي داره که قيمت خدمات اون صنف رو تعيين ميکنه. مثلا صنف تعميرکاران، صنف ارايشگران، و... خودشون قيمت کار خودشونو تعيين ميکنند. ما پزشکان هم اسم مجمع امور صنفيمون سازمان نظام پزشکي است ولي متاسفانه اين اختيار را ازش گرفتند. اين عين بي عدالتي و ظلم است
    • يک پزشک جوان IR ۱۴:۴۷ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
      38 20
      در پايان بايد بگم که پس از طي دوره سخت تخصص در بهترين شرايط ٣٣ سال سن داريم! و هنوز آس و پاسيم. توقع نداريد که با اون کمک هزينه ۵۵٠ هزارتوماني پس انداز داشته باشيم؟ تازه هنوز يک خان ديگه مونده چرا که بايد دوبرابر مدت دوره تخصص را در مناطق محروم کار کنيم. در غير اينصورت پروانه مطب صادر نخواهد شد! پس نتيجتا حدوداي ۴٠ سالگي از قيد و بندها رها ميشويم تا بتونيم وارد بازار کار بشويم. ولي فکر نميکنيد که اين سالهاي از دست رفته جواني را ديگر نميشود جبران کرد. خوشا بحال دوستان دبيرستانم که الان براي خودشون مال و منالي بهم زده اند و هيچکس هم ازشان هيچ توقعي ندارد و زير نگاههاي سنگين جامعه و ذره بين مردم هم قرار ندارند... افسوس از اينهمه شب بيداريها و کشيکهاي بيمارستان و نمک نشناسي مردم... افسوس...
    • بدون نام IR ۱۷:۴۳ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۸
      27 13
      برادر معلم ايا تا حالا شده نصف شب از بيمارستان به شما زنگ بزنند كه بيمار بدحال داريم و بصورت اورژانسي شما را سر بيمار بخواهند اما پدر من متخصص اطفال بود وشاغل در يك بيمارستان دولتي با درامد ساده اي در حد شما اما به ياد دارم چه بسيار شبهايي كه نيمه شب از بيمارستان به منزلمان زنگ مي زدند و به خاطر يك نوزاد بدحال از پدرم مي خواستند كه فورا به بيمارستان برود مي داني اين تماسهاي نيمه شبي چه استرسي به پدرم و ساير افراد خانواده وارد مي كرد اما شما چي درست است كه در سركلاس زحمت مي كشيد اما در عوض در پايان كلاس فكرتان راحت است و ديگر چنين مسائلي را نداريد تازه تعطيطالت تابستان و.. را هم كه داريد
    • ناشناس A1 ۱۰:۲۶ - ۱۳۹۲/۰۵/۱۵
      34 4
      داداش منم دارم دکترای برق میخونم اونم تو یکی از بهترین دانشگاههای تهران. حداقل اون 550 تومن رو به شما میدن به ما که هیچ چی نمیدن. برو خوش باش
  • کارمند وزارت بهداشت IR ۱۰:۳۴ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
    27 51
    الهی بمیرم درآمدحداقل 4میلیونی آقایان پزشک درپستهای مدیریتی وزارت بهداشت بدون درنظرگرفتن حواشی شامل فول تایمی و......سرابی بیش نیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
  • بدون نام IR ۱۱:۳۹ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
    36 21
    آره حتما شما راست ميگيد !
  • محمد IR ۱۲:۲۵ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
    42 45
    با سلام.... من روز جمعه که انتخابات بود به طور اتفاقی از اون طرفا رد می شدم ... کاش فقط دوربین رسانه ای حضور داشت تا تعداد و نوع ماشین هایی که جامعه پزشکان سوار می شن رو ثبت و به مردم نشون بده ..خودروی هایی که پولش شاید از خون دل مردم بود .
    • محمد IR ۱۰:۵۳ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۸
      64 34
      لابد باید به جرم رتبه ممتاز بودن در کنکورودرس خواندن تا 40 سالگی و آواره شدن در مناطق محروم (آن هم در چند مرحله و مقطع در زندگی ) با پیکان می آمدند که دل امثال شما خنک شود ...ولی اگر دلال و بی سواد بودند به عنوان آدم زرنگ در نظر شما باید راه آنها را الگو قرار داد.
    • بدون نام US ۲۰:۰۰ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۱
      22 15
      محمد اقا شما چند تا ماشین اونجا دیدید؟ایا میدانید ما چه تعداد پزشک و پیرا پزشک داریم؟ایا فکر میکنید همه انها از اون ماشینها سوار میشن ؟من خودم به عنوان یک پزشک با 10 سال سابقه کار هنوز نتونستم از یک پراید مدل پایین بیشتر تهیه کنم .مسلما اگه به جای این کار مثل خیلیهای دیگه دلالی میکردم وضعم خیلی بهتر بود .فقط میتونم بگم اواز دهل شنیدن از دور خوش است !
  • بدون نام IR ۱۲:۳۸ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
    32 50
    من دکتر رادیو لوژ تو شهرمون سراغ دارم با حساب سر انگشتی لااقل بین 10 تا 15 میلیون تومن روزی درآمد داره
    • بدون نام IR ۱۷:۳۷ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۸
      25 8
      داداش بر فرض كه راست بگويي وي اين مقدار فروش دارد ولي ايا هزينه مواد راديولوژي و دستگاه وپرسنل و... را هم حساب كرده اي و فكر مي كني پس كسر تمام اين چيزها اخرش چفدر مي ماند و ايا در امد وي بيشتر است يا يك بساز وبفروش بي سواد
    • بدون نام IR ۲۳:۵۹ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۸
      24 14
      نوش جونش الهی خدا بیشترش کنه تو هم برو درس بخون تا املات قوی شه!!!
  • مهندس آواره بدبخت IR ۲۱:۰۹ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۷
    65 17
    این چند روز اینقدر از وضع بد مالی پزشکان شنیدم هر چی دکتر می بینم ناخداگاه می خوام بهش یه کمکی بکنم :))
  • بدون نام IR ۱۳:۵۰ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۸
    18 38
    بیشترین درآمد بین پزشکان برای متخصصین جراحی می باشد ، فکر می کنم دیگه آپاندیسی توی تهران نمونده باشه که این بنده خداها جراحی نکرده باشن ، خلاصه سوگند یاد کردند
  • محمد A1 ۰۱:۳۸ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۹
    17 7
    راجع به مصاحبه دکتر زالی باید بگم که مطالبی که راجع به یه پزشک تازه فارغ التحصیل و مشکلاتش ذکر کردند تا حد زیادی حقیقت داره، اما به نظرم هدف ایشون اینه که قانون برنامه پنجم توسعه (بخش خصوصی یا دولتی) کان لم یکن بشه و تعرفه گذاری به سازمان نظام پزشکی برگرده که در نهایت سودش رو همون لایه نازک پزشکان سرمایه دار ببرند از جمله خود آقای دکتر زالی که سهام دار بیمارستان ایران مهره !!! دلش برای پزشکای عمومی و تازه فارغ التحصیل نسوخته، به اسم این بیچاره ها به کام خودشون!!!!!! در انتخابات نظام پزشکی حدود 15% جامعه پزشکی شرکت می کنند که همه اونها هم خدم و هشم بیمارستان های خصوصی هستند. باقی پزشک ها از سازمان نظام پزشکی دل خوشی ندارند.
  • محمد IR ۰۴:۴۰ - ۱۳۹۲/۰۷/۲۷
    17 5
    والله بنده پزشکان مستخدم دولت را نمی دانم اما آنهایی که مطب دارند ماشاالله ویزیت پزشک عمومی حدود15 هزارتومان !!! برابر دستمزد حدود 3 ساعت کار معلم . معلمانی داریم که شاید 10 دندان سالم بیشتر ندارد و یکی یکی آن ها را هم بعلت نداری در می آورد! مگر مهندسین درس نخوانده اند ؟ چقدر این ها ریاض خواندند و امتحان دادند؟ خصوصا رشته های کشاورزی چقدر در آمد دارند (استثناعات را بگذرید که در واقع سرمایه دارند) پزشکان استان ما دستکم ماهی 10 میلیون در آمد دارند . اما لیسا نسیه ها ،حتی فوق لیسانس ها یک خانه عادی نمی توانند تهیه کنند حالا آقای دکتر در کنکور زیر 1000 شده (البته اخیرا با 4000 هم پزشک می شوند) خوب ایشان محفوظات شان خوبه ! و الا بقیه رشته ها کگه زحمت مطالعه ندارند ؟ کنکور مسابقه ای ملاک نیست .
  • عادل IR ۱۰:۲۳ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۲
    3 3
    حقیقت تلخ اما باطن شیرینی دارد وان را نمی شود با الفاظ مغرضانه تغییر داد پزشکان حکیم ومرهم درد بیشتر از مغرضان لا یعقل در پیشگاه خالق و مخلوق ارزش دارند وگر شخصی در این کسوت مقدس تخلف کرد نباید به همه عمومیت داد که این عین ستم وا جحاف است در هر صنفی همه یکسان نیستند پزشکم ومعلمان را دوست دارم ومشکلات هر صنفی را خودشان بهتر می دانند پزشکان جوان هم مشکلاتی دارند که فقط خدایشا ن میداند چرا بدون دلیل انکار کنیم
  • بی نام A1 ۱۵:۴۸ - ۱۳۹۲/۱۰/۱۶
    35 2
    اینقد الکی دعوا نکنین اینکه پزشکان سختی زیادی موقع درس خوندن میکشن به اضافه کشیکا رو قبول دارم چون از نزدیک دیدم ،مهندسین مخصوصا عمران مکانیک برق و ..هم طی دوران تحصیل خیلی زحمت میکشن چون دروس محاسباتی با فرمولای پیچیده و سخت دارن اینم از نزدیک دیدم .رشته خودم پیراپزشکیه سختی خودشو داره،معلم زحمت میکشه اونم سختی داره.هر رشته ای سختی خودشو داره ولی این حقیقت داره که پزشکا چون دوره تحصیلی طولانی دارن سختی و فشار بیشتری تحمل میکنن،پس سعی نکنین به زور بهم بقبولونین که کدومتون بیشتر سختی کشیده!هم مهندس تو خونواده داریم هم دکتر هم معلم.دکتر پولدار متوسط ضعیف تو جامعه هست،مهندس پولدار متوسط ضعیف هست،معلم پولدار متوسط و ضعیف هم هست.بجای زدن تو سرو کله هم برین تلاش کنین پول دربیارین.البته از راه درست