در کنار کارنامۀ درخشان چاوز، اقتصاد ونزوئلا در دوران حکومتداری چاوز به شدت به نفت معتاد بود.

بازارهای جهانی با فوت هوگو شاهد افزایش شاخص بود. به گزارش خبرآنلاین به نقل از پایگاه اینترنتی روزنامۀ لوموند، شاخص‌های بورس روز چهارشنبه ساعاتی پس از اعلام خبر فوت هوگو چاوز، رهبر انقلابی ونزوئلا با افزایش روبرو بود که ارقام مذکور بدین شرح است: بازار بورس لندن 1.36%، نیکی 2.13%، و هنگ کنگ و شانگهای 0.90% بازار بورس داو جونز نیز با 14.253.77 سهم معادل 0.89% رکورد سال 2007 را شکست.
قیمت نفت نیز شاهد افزایش اندکی در بازارهای جهانی بود. ونزوئلا چهارمین کشور تولیدکنندۀ نفت اوپک و بزرگترین دارندۀ نفت در آمریکای لاتین است. نفت سبک تگزاس روز چهارشنبه با افزایش 3 سنت به قیمت 90.85 دلار معامله شد، قیمت نفت دریای شمال نیز با افزایش 19 سنتی به 111.81 دلار رسید.
به گزارش خبرآنلاین به نقل از پایگاه اینترنتی روزنامۀ فیگارو، نفت نزدیک به 90% از ذخایر ارزی ونزوئلا، 94% از صادرات و نیمی از بودجۀ دولت را تشکیل می‌دهد. آماری که به گفتۀ کارشناسان اقتصادی گویای این واقعیت است که اقتصاد ونزوئلا هیچ زمان تا به این اندازه به نفت وابسته نبوده است. چاوز قول داده بود کشور را از وابستگی بیش از اندازه به نفت می‌رهاند، اما در طول یک دهۀ اخیر در این مسیر غرق شد و با افزایش قیمت جهانی نفت، تسلط بیش از پیش دولت بر بخش نفت را از طریق شرکت PDVSA بیشتر و بیشتر کرد و راه را بر سرمایه‌گذاری شرکتهای خارجی بست. بسیاری از منتقدان چاوز وی را به سوء استفاده از منابع و درآمدهای نفتی برای فعالیت‌های سیاسی و پیشبرد انقلاب بولیواری‌اش متهم می‌کنند.
رهبر انقلابی آمریکای لاتین به طور گسترده‌‎ای بر روی برنامه‌های اجتماعی به منظور کاهش فقر و نابرابری سرمایه‌گذاری کرده بود. از این رو منابع بین‌المللی می‌گویند ونزوئلا دارای پائین‌ترین نرخ نابرابری در آمریکای لاتین است و متوسط حقوق ماهیانه در آن در میان کشورهای آمریکای جنوبی در بالاترین میزان قرار دارد.
از سویی برنامه‌های آموزشی در دوران حکومتداری چاوز به شکل برق‌آسایی رشد کردند، به گونه‌ای که تعداد اساتید و مدرسان تا 5 برابر افزایش یافت. برنامه‌های بهداشتی از دیگر خدمات دولتی بود. هزاران پزشک کوبایی به طور رایگان در محله‌هی فقیر مردم را درمان می‌کردند و در مبارزه با بیکاری نیز بخش دولتی در ایجاد اشتغال سرآمد بود. اما نکتۀ منفی این مسئله در اینست که این سیاست به ضرر سرمایه‌گذاری صنعتی و همچنین تنوع بخشیدن به اقتصاد تمام شد. ژولیان روبوتیه، کارشناس آمریکای لاتین در دانشگاه پرو در این باره می‌گوید: اقتصاد ونزوئلا به سندروم "بیماری هلندی" مبتلا بود. در واقع تلاشی برای جهت دادن بخش تولید در این کشور دیده نمی‌شد، در حالیکه بخش نفتی کشور نیز از کاهش سرمایه‌گذاری در بخش تحقیق و اکتشاف رنج می‌برد.
این کارشناس آمریکای لاتین می‌افزاید: شرکت PDVSA یک سوم از حجم معاملات خود را صرف امور اجتماعی کرده بود. بعد از کودتای سال 2002 علیه چاوز، نزدیک به 20.000 نفر از کارکنان این گروه بزرگ صنعتی اخراج شدند و امروز شرکت از نبود نیروی متخصص و رقابت رنج می‌برد. از سویی تأسیسات نفتی ونزوئلا دچار استهلاک و پیری هستند و قطعی‌های مکرر برق و به خصوص انفجار در پالایشگاه آموای که منجر به کشته شدن 42 نفر شد، از مهمترین شواهد این واقعیت است.
ونزوئلا با تولید 2.7 میلیون بشکه نفت در روز که در مقایسه با سال 2005 از کاهش قابل توجهی برخوردار بوده، دیگر در میان 10 تولیدکنندۀ اول نفت جهان قرار ندارد و کاراکاس در کنار سایر همپیمانان سیاسی‌اش یعنی کوبا و اکوادور مجبور به وارد کردن نفت تصفیه شده از کشورهای دیگر خواهد بود.
ژولیان روبوتیه می‌افزاید: " ونزوئلا برای دیپلماسی خود هزینه می‌کرد. این کشور بنزین را به قیمت بازار خریداری می‌کرد و به قیمت ونزوئلایی یعنی حتی ارزانتر از آب معدنی آن را می‌فروخت"
در واقع سیاست "نفت همه چیز" تبعات منفی دیگری به جز وابستگی به نفت را نیز به همراه داشت. بدین معنا که کشور همه مواد مورد نیاز خود را از کشورهای دیگر خریداری می‌کند و چاوز هیچ دارویی برای درمان این مسئله نیافت. در واقع چاوز در تمام مدت از وابستگی کشورش به ایالات متحده آمریکا کاست و در مقابل بازارها را در اختیار چین و برزیل قرار داد. ورود به مرکوسور، بزرگترین بازار مشترک آمریکای لاتین این سیاست را تشدید کرد.
بیماری دیگر ونزوئلا، افزایش تورم بود که به 28% رسیده بود که در واقع با بالا بودن حقوق‌ها تورم نیز تا اندازه‌ای جبران می‌شد. مدلی که به گفتۀ ژان-ایگور میشو- اقتصاددان در موسسه ناتیکسیس- شکننده و غیرقابل دوام بود. 
3152 

کد خبر 280789

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 0 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 8
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • رضاپور US ۲۱:۲۵ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۶
    31 19
    نوشتید:رهبر انقلابی آمریکای لاتین به طورگسترده‌‎ای برروی برنامه‌های اجتماعی به منظور کاهش فقر و نابرابری سرمایه‌گذاری کرده بود.از این رو منابع بین‌المللی می‌گویندونزوئلا دارای پائین‌ترین نرخ نابرابری در آمریکای لاتین است ومتوسط حقوق ماهیانه در آن در میان کشورهای آمریکای جنوبی دربالاترین میزان قرار دارد. برنامه‌های بهداشتی ازدیگر خدمات دولتی بود.هزاران پزشک کوبایی به طور رایگان در محله‌های فقیر مردم رادرمان می‌کردندو درمبارزه با بیکاری نیز بخش دولتی در ایجاد اشتغال سرآمد بود...اگر اینها که گفتیدیعنی "اقتصادمعتادبه نفت"پس زنده باداقتصاد "معتادبه نفت"...خوب وقتی کشوری نعمت خدادادی نفت روتا100سال دیگه داره نبایددرجهت رفاه مردمش به کاربگیره؟اگر ایناکه درباره چاوز نوشتیدحقیقت داره پس روحش شاد
    • گشتاسب DK ۱۵:۵۹ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۷
      1 0
      با اقای رضاپور کاملا موافقم هر انسان دانا و آگاهی که کمی از اقتصاد بداند زمانیکه به مرحله کلی در امور کشوری و اقتصادی برسد اینرو واقف که در برونق بخشیدن به اقتصاد کلان و پیشرفت امور اجتماعی ضرورت میباشد که از سرمایه های ملی برای بخشهای عمومی سرمایه گذازی شود.
  • همتی US ۲۱:۵۳ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۶
    14 21
    اقتصاد ونزوئلا به سندروم "بیماری هلندی" مبتلا بود.وای که چقدر از خوندن این لغات حالم گرفته میشه.اقتصادهای خودشون با هزاران بدبختی وبحران روبروئه اون موقع همچین درباره کشورهایی که مردم دارن باآرامش ورفاه زندگی میگذرانند صحبت میکنندمثل اینکه قطب وعقل کل عالم امکانند.همین انگلیس که اقتصاددانهای کالج سلطنتیش وکالج های دیگرش یکسره دارن برای اقتصادهای دیگرجهان نسخه میپیچند کارمندان شبکه دولتیش(بی بی سی) بخاطر بازخرید زودهنگام اعتصاب کرده بودند.البته اینراهم باید اضافه کرد که همه آزادند نظر بدهند واصلا زیبایی جهان وآزادی به همینه ولی مشکل اینجاست که آنها فکر میکنند نظر درست همونه که آنها میگن وهرکس خلاف نظر اونا عمل کنه باچهارتا لغت واصطلاح مثل همین سندروم "بیماری هلندی" سعی بر تخریبش دارند.
    • بدون نام IR ۰۸:۵۶ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۷
      0 0
      آقای همتی چرا نظر اولت رابانام رضاپورنوشتی؟ خب دوتاش رابایه نام می نوشتی
  • صدرالدین بهشتی AU ۲۲:۰۳ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۶
    28 2
    خبرآنلاین به نظر من درقسمت قوانین ارسال نظر جمله را به این صورت اصلاح کنید:خبرآنلاین نظراتی را که حاوی توهین یا افترا یا خلاف اهداف اقتصادی فعالین صادراتی اتاق بازرگانی باشد،منتشر نمی کند.زحمت میکشیم وچشم وچارمون را میزاریم وبدون اینکه خدای ناکرده به شخصی یا سازمانی توهین کنیم نظرمون را میفرستیم ولی به راحتی تاییدنمیشه.خواهشا حتما یک تجدید نظر درباره مراحل تایید نظرات بکنید.ممنون
  • بدون نام IR ۲۲:۲۰ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۶
    11 23
    اینست شهید چاوز
  • بدون نام IR ۲۲:۲۱ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۶
    11 22
    شهید چاوز
  • بدون نام AU ۰۹:۴۰ - ۱۳۹۱/۱۲/۱۷
    1 1
    آقای چاوز یه پوپولیست به تمام معنی بود که علی رغم تلاش هایی که آموزش و درمان رو در کشورش توسعه داد نتونست فقر و فساد اداری و بزهکاری گسترده رو در ونزوئلا کنترل که...به عبارت بهتر هرجا محل پول خرج کردن بود خیلی راحت جلومیرفت ولی وقتی به توسعه اجتماعی و قانونگرایی میرسید شکست میخورد..