۰ نفر
۱۹ آذر ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۳
بازیگر نامزد سه جایزه اسکار درگذشت

الینور پارکر بازیگر آمریکایی که بیش از همه برای بازی در فیلم موزیکال «آوای موسیقی» شهرت داشت، از دنیا رفت.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، پارکر دوشنبه صبح بر اثر عوارض ناشی از ذات الریه در یک مرکز پزشکی در نزدیکی پالم اسپرینگز در کالیفرنیا درگذشت. او 91 ساله بود.

الینور پارکر بیش از همه برای بازی در نقش بارونس، دوست کاپیتان فون تراپ در فیلم «آوای موسیقی» («اشک‌ها و لبخندها») (1966) شهرت داشت.

او در دهه 1950 سه بار نامزد اسکار بهترین بازیگر زن شد: در 1951 برای فیلم «محبوس در قفس» که در آن نقش یک بیوه‌ جوان ساده و بی‌تکلف را بازی کرد، در 1952 برای «داستان کارآگاه» به کارگردانی ویلیام وایلر که در آن به نقش همسر یک کارآگاه پلیس بی‌رحم (کرک داگلاس) مقابل دوربین رفت و در 1956 برای بازی در فیلم زندگی‌نامه‌ای «نوای گسسته» که در آن به نقش مارجوری لارنس ستاره اپرا ظاهر شد.

پارکر به شکلی قابل توجه در نقش‌های متفاوت ظاهر می‌شد که آشکارا خواسته خود او بود.

او یک‌بار گفت: «وقتی در جایی من را می‌شناسند، معنی‌اش این است که شخصیت‌پردازی‌های من در دنیای سینما باعث نشده الینور پارکر به عنوان یک فرد، پنهان بماند. ترجیح می‌دهم جور دیگری باشد.»

پارکر متولد 26 ژوئن 1922 در سیدارویل در اوهایو بود. او در 15 سالگی وارد «رایس سامر تیه‌تر» شد.

پارکر پس از پایان دوران دبیرستان در کلیولند به کالیفرنیا رفت و در تماشاخانه پاسادنا مشغول تحصیل شد. او سال 1940 حاضر نشد به پیشنهاد شرکت‌های فاکس قرن بیستم و برادران وارنر، برای بازی در فیلم تست بازیگری بدهد، اما یک سال بعد با برادران وارنر تماس گرفت و دو روز پس از تست بازیگری برای حضور در یک فیلم قرارداد امضاء کرد.

او اولین بار سال 1941 در فیلم «آنان چکمه به پا مردند» به کارگردانی رائول والش مقابل دوربین رفت، اما صحنه‌های او از فیلم حذف شد. اولین فیلم به نمایش درآمده از پارکر «Busses Roar» بود که سال 1942 روی پرده رفت.

الینور پارکر و کرک داگلاس در فیلم «داستان کارآگاه»
الینور پارکر و کرک داگلاس در فیلم «داستان کارآگاه»

پارکر یک سال بعد برای بازی در یک فیلم بزرگ استودیویی قرارداد امضاء کرد: فیلم «ماموریت در مسکو» (مایکل کورتیز، 1943) که در آن به نقش دختر والتر هیوستن ظاهر شد. هیوستن در فیلم نقش سفیر آمریکا در اتحاد جماهیر شوروی را بازی کرد.

پارکر پس از آن همچنان در فیلم‌های درجه ب ظاهر شد، اما توانست در رمانس فراطبیعی «میان دو دنیا» (1944) و فیلم جنگی «غرور تفنگداران دریایی» (1945) با جان گارفیلد همبازی شود. «درباره اسارت بشری» (1946) یکی دیگر از فیلم‌های او در این مقطع است.

او بعدا با ارول فلین در دو فیلم «هرگز نگو خداحافظ» (1946) و «هرگز از من فرار نکن» (1947) همبازی شد و بعد در فیلم معمایی و گوتیک «زن سفیدپوش» (1948) بازی کرد.

پارکر در 1950 در «آذرخش پی در ‌پی» یکی از فیلم‌های کمتر شناخته‌شده همفری بوگارت نقش‌آفرینی کرد.

او در دهه 1950 بجز سه فیلمی که به خاطر آن‌ها نامزد اسکار شد، در چند فیلم مهم از جمله اکشن تاریخی «اسکاراموش» با بازی استیوارت گرنجر، وسترن «فرار از قلعه براوو» با بازی ویلیام هولدن، فیلم ماجرایی «جنگل عریان» با بازی چارلتن هستن، فیلم با موضوع مصر «دره شاهان» با بازی رابرت تیلور و «مرد بازوطلایی» به کارگردانی اوتو پرمینجر با بازی فرانک سیناترا، بازی کرد.

پارکر در فیلم درجه ب و کمتردیده‌شده «لیزی» (1957) حضوری تماشایی داشت، فیلمی که مانند «سه چهره ایو» - که همان سال اکران شد - درباره زنی مبتلا به اختلال شخصیت چندگانه است.  

او در دهه 1960 فیلم‌های کمتری روی پرده داشت. بجز «آوای موسیقی» از دیگر فیلم‌های او در این مقطع می‌توان به «اسکار» و فیلم ایتالیایی «ببر و گربه» اشاره کرد.

پارکر از اواخر دهه 1960 و در کل دهه 1970 در آثار تلویزیونی مختلف ایفای نقش کرد. هرچند قبل از این و در 1963 برای بازی در سریال روان‌شناختی «ساعت یازدهم» تولید ان‌بی‌سی نامزد جایزه امی هم شده بود.

او همچنین در تعداد زیادی فیلم تلویزیونی از جمله «شاید بهار به خانه بیایم» با بازی سالی فیلد و نسخه تلویزیونی «حدس بزن چه کسی برای شام می‌آید» مقابل دوربین رفت.

او آخرین بار سال 1991 در فیلم تلویزیونی «Dead on the Money» بازی کرد.

ورایتی / 9 دسامبر / ترجمه: علی افتخاری

5858

کد خبر 326951

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 11 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 11
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • پوریا IR ۰۹:۰۰ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    25 97
    آخ این مرد؟ فک کنم معروف بود . به هر حال لطفا ملت 3 روز تو شبکه های اجتماعی عزای عمومی نگیرن
    • محمد IR ۰۹:۳۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
      39 7
      شما که شخصیت رو نمیشناسی و زحمت نمیدی به خودت که خبر رو بخونی، چرا مزه پرونی می کنی؟ کی میخایم حد و حدود خودمون رو بدونیم آخه؟
  • رضا A1 ۰۹:۰۱ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    109 5
    خداوند بیامرزد همه ما رو . یا حق
  • بی نام A1 ۰۹:۴۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    51 3
    اوووووووه در 91 سالگی من به 40 برسم کلاهم رو میندازم بالا والا
    • بی نام IR ۱۳:۱۰ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
      0 2
      به 40 و 50 و 60 که هیچ، به 70 و 80 هم میرسی و میبینی هیچ دلیلی نداره که کلاتو بندازی بالا!
  • مسعود IR ۱۰:۰۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    33 0
    حضورش در نقش بارونس تو فیلم اشکها و لبخندها و کنار کشیدن دمکراتیکش از ازدواج با کریس پلامر به نفع جولی اندروز مهمترین تصویر اون در ذهن دوستداران سینماست.
    • hrk IR ۱۱:۱۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
      3 0
      فراستی خودتی ؟ ای ناقولا :)
  • ای جی IR ۱۰:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    22 1
    بنظرم پارکر و تیلور رو میشه نماد زندگی آمریکایی در دهه های 60 و 70 دونست
    • بی نام IR ۱۴:۳۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
      1 3
      ولی به نظر من پارکر و تیلور رو میشه نماد زندگی آمریکایی در دهه های 60 و 70 ندونست
  • بی نام A1 ۱۱:۱۱ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    28 2
    اشکها و لبخندها رو خیلی دوست دارم.
    • حميدرضا IR ۱۱:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
      1 0
      به جرات يكي از بهترين فيلمهاي تاريخ سينماست . . . . .