روزنامه ایران نوشت: امید توکلی، طراح و راهبر امنیت راهکارهای فناوری اطلاعات و عملیات، درباره مفهوم فیلترشکن گفت: مفهومی که در ادبیات عمومی اینترنت کشور با عنوان «فیلترشکن» از آن یاد می‌شود، در واقع به روشی متداول با نام anonymity یا «ناشناسی در فضای مجازی» اشاره می‌کند که طی آن با «بی‌نام‌سازی» و «رمزنگاری» اطلاعات کاربران، نه تنها حریم خصوصی آنها حفظ، بلکه هویت آنها در اینترنت گمنام می‌شود.

توکلی با اشاره به اینکه سرویس‌های فیلترشکن فارغ از فناوری مورد استفاده، قاعده عملیاتی ساده‌ای دارند، گفت: عملکرد هر سرویس فیلترشکن شامل ایجاد ارتباط رمزنگاری‌شده از رایانه یا تلفن‌همراه کاربر تا سرور فیلترشکن در خارج از کشور و سپس انتقال اطلاعات کاربر از سرور فیلترشکن تا پلتفرم مسدودشده و بالعکس است. بدین‌ترتیب کاربران اینترنت در کشور به جای اطمینان به حاکمیت، حریم خصوصی داده‌های خود را به تأمین‌کنندگان سرویس‌های فیلترشکن می‌سپارند.

وی افزود: براساس دانش عمومی امنیت فناوری اطلاعات و از دیدگاه حاکمیت، استفاده از فیلترشکن از سوی کاربران، بسیار خطرناک‌تر از استفاده آنها از پلتفرم‌هایی مانند تلگرام است. وقتی کاربر از تلگرام یا هر پلتفرم دیگری به صورت مستقیم و بدون فیلترشکن استفاده می‌کند، می‌توان اطمینان پیدا کرد که تبادل داده کاربر صرفاً با سرور آن پلتفرم انجام می‌شود، در صورتی‌ که وقتی کاربر از فیلترشکن استفاده می‌کند، ممکن است تمام اطلاعات کاربر در اختیار سرور فیلترشکن قرار گیرد.

این کارشناس امنیت در ادامه گفت: فیلترشکن‌هایی که به صورت اپلیکیشن یا برنامه روی تلفن همراه یا رایانه نصب می‌شوند، نه تنها امکان رمزنگاری و انتقال اطلاعات و داده‌ها را در تلگرام، بلکه امکان رمزنگاری و انتقال داده‌های تمام نرم‌افزارها و اپلیکیشن‌های کاربران مانند داده‌های حساب‌های بانکی، ایمیل‌ها، پیام‌های خصوصی و سازمانی ذخیره‌ شده کاربر در تلفن همراه یا رایانه را به سرور فیلترشکن فراهم می‌کند. به عبارتی ذخیره یک کپی از داده‌ها در سرور فیلترشکن برای هرگونه کاربرد آتی امکان‌پذیراست.

45302

کد خبر 779968

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 11 =