-
تحرکات مشکوک علیه نخبگان دانشگاهی در شرایط احتمال حمله مجدد آمریکا و اسراییل به ایران چه معنایی دارد؟
صدا و سیما: فرید و وحید برادران مسلح و برانداز سریع القلم هستند/ سریع القلم: اصلا برادری به این نام ها ندارم / شکایت خانواده سریع القلم از صدا وسیما
تلویزیونپیش از این در برنامه شبه طنز صدا و سیما نیز، محمود سریع القلم مورد تمسخر و توهین واقع شده بود، عصرایران در باره این برنامه نوشت: تمسخر و توهین به دانشوران و علما و پژوهشگران در ایران از دوره سیطره مغول ها توسط ارباب تیغ و طلا و تزویر سابقه طولانی دارد اما این بی فرهنگی ها ، در جایگاه استادان و دانشمندان نه تنها اثر منفی نمی گذارد بلکه جامعه را نسبت به جایگاه رفیع آنها اگاه تر می کند. تجربه شوم توهین و تکفیر دکتر سروش که باطل بودن آن امروزه بر همگان آشکار شده، برای بی فرهنگان دانش ستیز و عقل گریز عبرت نشده است.»
-
شعر فارسی برای زنده ماندن، خونِ دلها خورده و کسانی، جان خود را برای زنده نگهداشتن آن از دست دادهاند
ملکالشعرای تعزیه ایران؛ روایت یک خاندان ۱۰۰ ساله از هنر سنتی/ سعید بیابانکی: شعر فارسی، «شهید» بسیار داده است
تئاترسعید بیابانکی، شاعر نامآشنا که از مهمانان روز سومِ «خیمه هنر» بود میگوید: «شاید کسانی باور نکنند اما شعر فارسی شهید، بسیار داده است؛ عطار نیشابوری را مغولها شهید کردند، حسینبنمنصور حلاج را به دستور خلیفه عباسی به دار آویختند، فرخی یزدی را به دستور حاکم یزد دهان دوختند، میرزاده عشقی را پس از کودتا ترور کردند و... شعر فارسی شهید بسیار داده است و باید قدرش را دانست.»
-
صعود قیمتها از ۲۰ هزار تومان در سال ۱۳۸۹ تا یک میلیون تومان در سال ۱۴۰۵ در نبود نظام قیمتگذاری
بلیت تئاتر هم قسطی شد/ غنیزاده برای بلیت یک میلیونی و نوید محمدزاده و صابر ابر برای بلیت ۷۸۰ هزار تومانی نمایش خود چه دلایلی دارند؟
تئاترقطعا همایون غنیزاده برای بلیت یک میلیون تومانی و نوید محمدزاده و صابر ابر برای بلیتهای ۷۸۰ هزار تومانی نمایشهایشان دلایلی مشخص دارند؛ دلایلی چون افزایش افسارگسیخته هزینههای تولید اما هیچکدام از این دلایل نمیتوانند کمکاری صنف در تدوین یک نظامنامه برای درجهبندی سالنهای تئاتر و گروههای نمایشی را، جهت تعین سقف و کف مشخص قیمت بلیت تئاتر، کتمان کنند.
-
امروز سالگرد درگذشت فریماه فرجامی است
غزال رمیده سینمای ایران/ بازیگری که سینما فراموشش کرد
سینماسالگرد درگذشت فریماه فرجامی فقط یادآوری رفتن یک بازیگر نیست؛ بازگشت به خاطره زنی است که در سینمای ایران، اندوه را نجیبانه زندگی کرد و رنج را با وقاری کمنظیر به تصویر کشید.
-
وقتی هر فریم از یک سریال به بنای یادبود رفتگان بدل میشود
«مختارنامه»؛ میان شکوه تولید و فرسایش تکرار/ گورستان تصویری روی آنتن تلویزیون؛ کدام بازیگران مختارنامه دیگر در میان ما نیستند؟
تلویزیونسریال «مختارنامه» هر سال با فرارسیدن محرم به قاب تلویزیون بازمیگردد، اما این پخش مکرر، اکنون دیگر تنها مرور یک حماسه تاریخی نیست؛ بلکه مواجهه با یک «موزه ارواح روی نگاتیو» است. این اثر چهلقسمتی با گذشت پانزده سال از نخستین پخش خود، به یک گورستان تصویریِ زنده از نسل تکرارناپذیر بازیگری ایران بدل شده است؛ کهکشانی از نابغهترین ستارههای تئاتر و سینما، از ایفاگران نقشهای منفی و هولناک تا سرداران جبهه مقابل که در طول این سالها یکی پس از دیگری از دنیا رفتند.
-
روایتهای کمتر شنیدهشده از عضویت در آکادمی اسکار
سینماآکادمی علوم و هنرهای سینمایی که برگزاری جوایز اسکار را بر عهده دارد، هر ساله گروه جدیدی از هنرمندان و متخصصان صنعت سینما را به عضویت دعوت میکند. این فرآیند که صرفا با دعوتنامه انجام میشود، مستلزم پرداخت هزینه سالانه است!
-
میانگین آمار تماشاگران سال ۱۴۰۴ برای فیلم های کمدی ۹۰۰ هزار نفر و درامهای اجتماعی ۵۲۰ هزار نفر بوده است
درام اجتماعی غیبش زده یا زندگی تماشاگر ایرانی بهقدر کافی تلخ است؟/ ژانر کمدی ؛ اسب برنده گیشه ۱۴۰۴
سینما«زنوبچه» به نویسندگی و کارگردانی سعید روستایی که از ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ وارد چرخه اکران آنلاین شده است در جدول «عملکرد فیلمهای روی پرده در سال ۱۴۰۴ به ترتیب بیشترین تعداد تماشاگر» با یک میلیون و ۱۵۹ هزار و ۶۴۲ تماشاگر در جایگاه هفتم نشسته است. جایگاه نخست این جدول را کمدیِ «مرد عینکی» با دو میلیون و ۳۵۲ هزار و ۴۸۴ تماشاگر در اختیار دارد. آیا آنطور که سعید روستایی میگوید «سینمای اجتماعی در ایران غیبش زده است؟» یا زندگی تماشاگر ایرانی آنقدر تلخ هست که تماشای دوباره تلخی روی پرده انتخاب نخستش نباشد؟
-
تعزیه، منبعی که امکان پیوند میان سنت و مدرنیته، هویت ملی و زبان جهانی سینما را فراهم میآورد
روزی که کیارستمی در رم تعزیه اجرا کرد/ مواجهه بیضایی، تقوایی و کیارستمی با یک آیین کهن
سینماتعزیه به عنوان مهمترین گونه نمایش آیینی ایران، همواره فراتر از یک مراسم مذهبی، بستری برای بازنمایی هویت فرهنگی، حافظه تاریخی و زیباییشناسی نمایشی ایرانی بوده است. تأثیر این سنت نمایشی بر سینمای معاصر ایران، بهویژه در آثار بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و عباس کیارستمی، نشان میدهد که هر یک از این فیلمسازان با رویکردی متفاوت، ظرفیتهای روایی، اجرایی و فلسفی تعزیه را در زبان سینما بازآفرینی کردهاند.
-
بهروز غریبپور برای روایت سومین اپرای عروسکیاش؛ عاشورا، محتشم کاشانی، شاعر عهد صفوی را روانه قرن ۶۱ هجری قمری کرد
از «مسجد ضرار»خواندنِ «اپرای عاشورا»ی غریبپور توسط فاطمه آلیا تا اشکهای شیخ حسن انصاریان
تئاتر«اپرای عروسکی عاشورا» (۱۳۸۷) آنطور که بهروز غریبپور میگوید «آغازگر اپرای ملی» و آنطور که اهالی موسیقی میگویند «اولین تجربه اپراسازی به سبک اپرای مکتب ایرانی» بود. با وجود این، چه خودش و چه سازندهاش، کم اتهام نشنیدهاند. ازجمله این اتهامات میتوان به اظهارات فاطمه آلیا، نماینده وقت مجلس اشاره کرد که گفته بود: «این دقیقا مشابه «مسجد ضرار» است (بنایی که منافقان در مدینه ساختند و به دستور پیامبر(ص) ویران شد) و ادامه این راه ممکن است خدای ناکرده به این بینجامد که هر مکروهی را میتوان برای ترویج مضامین دینی حتی در مسجد انجام داد.»
-
تعزیه به روایت سینما
از فرخ غفاری تا بیضایی؛ تعزیه در نگاه روشنفکران سینمای ایران/ سینما چگونه تعزیه را بازخوانی کرد؟
سینماتعزیه در ایران تنها یک آیین مذهبی یا بازنمایی تاریخی نیست، بلکه زبانی نمایشی است که در آن مرز میان گذشته و اکنون از میان برداشته میشود. این هنر آیینی از «تکیه دولت» قاجار تا نگاه سینماگران و مستندسازان معاصر، همواره بهعنوان یکی از مهمترین سرچشمههای الهام برای فهم نمایش ایرانی و حتی زبان سینما مطرح بوده است.
-
از «باز این چه شورش است» تا «خط خون»/ از مرثیه تا مقاومت؛ عاشورا چگونه هزار سال شعر فارسی را دگرگون کرد؟
ادبیاتهزار سال است که کربلا در زبان فارسی زندگی میکند. از قصیدههای ساده کسایی مروزی تا ترکیببند جاودانه محتشم کاشانی، از تفسیر عرفانی مولوی تا تصاویر مدرن و شگفتانگیز «خط خون» موسوی گرمارودی، هر نسل از شاعران ایرانی خوانش تازهای از عاشورا ارائه کردهاند.
-
روایت مردی که با سکوت، بلندترین صدا را در سینما ساخت
قلندری که سینمای جهان را به جادههای خاکی ایران برد/چگونه پسربچهای گوشهگیر به اسطوره سینمای جهان تبدیل شد؟
سینمانخستین روز از تیرماه، بار دیگر عقربهها به نقطهای رسیدند که یادآور زادروز یکی از بزرگترین معماران بصری جهان و جریانسازترین سینماگر معاصر ایران است؛ مردی که با عینک دودی معروفش، جهان را بیپیرایهتر و عریانتر از همگان تماشا میکرد.
-
از فتوای نجاتبخش «گاو» تا بازی کثیف سیاستمداران با پیرمرد سنگلج
ماجرای دیدار جنجالی آقای بازیگر با احمدینژاد چه بود؟/ فیلمی که شاه توقیف کرد و امام نجاتش داد؛ قصه «گاو» و عزتالله انتظامی
سینماچگونه پسری از محله فقیرنشین سنگلج توانست با بازی در نقش یک روستاییِ سرگشته، سینمای ایران را پس از انقلاب از خطر تعطیلی مطلق نجات دهد؟ عزتالله انتظامی، مردی که تا واپسین نفسهای زندگی پرفرازونشیبش، هویت خود را با دردها و شادیهای مردم سرزمینش گره زد، کارنامهای سرشار از قلههای فتحشده، جوایز بینالمللی و البته رنجهای عمیق شخصی و سیاسی است. در سالروز تولد این اسطوره بیتکرار، به بازخوانی میراث ماندگار او، جنجال فیلمهای توقیفشدهاش، ماجرای غریب طلاق و زندگی خانوادگیاش و پشتپرده صندلی فلزی و آبیرنگی پرداختهایم که قربانگاه پیرمرد در بازی سیاستمداران شد.
-
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران اهالی تئانر را هم تحت تاثیر قرار داد
از حضور مجتبی پیرزاده و سارا بهرامی در نقش عُشاق بیفرجام تا بازی پانتهآ پناهیها برای صابر ابر/ سالنها در مسیر روال عادی، چهرهها در راه بازگشت
تئاترنگاهی کوتاه به سایت فروش بلیت نمایشهای روی صحنه، نشان میدهد سالنها آرامآرام در حال از سر گرفتن روال عادیاند و چهرهها، اگر حضورشان معیار برخی تماشاگران برای خرید بلیط اجراها به شمار بیاید، در حال بازگشت به صحنه.
-
مقایسه خرداد ۱۴۰۵ با خرداد ۱۴۰۴ حکایت از کاهش پولِ در گردش در گیشه سینماها و کاهش تمایل تماشاگران برای حضور در سالنهای سینما دارد
سینمای ایران؛ هر سال دریغ از پارسال/ کاهش ۶۳ درصدی مخاطب و افت ۴۰ درصدی فروش در مقایسه خرداد ۱۴۰۵ با خرداد سال گذشته
سینماآمار فروش سینمای ایران در خردادماه ۱۴۰۵ حکایت از کاهش ۳۹.۶ درصدی فروش و ۶۳.۱ درصدی تعداد تماشاگران نسبت به مدت مشابه در سال گذشته دارد. «تهران کنارت» با اختصاص ۵۵ درصد از کل فروش خرداد، پرفروشترین فیلم ماه است و پایتخت، ۴۷ درصد از کل فروش سینمای ایران در خرداد را به خود اختصاص داده است.
-
وقتی استودیوهای لسآنجلس قافیه را به قابهای ۹ در ۱۶ باختند
کودتای تیکتاک علیه هالیوود/ چگونه یک اپلیکیشن رقص، امپراتوری ۸۰ ساله سینمای غرب را به خاک سیاه نشاند؟
سینمادوران انحصار صد میلیون دلاری هالیوود بر افکار عمومی جهان به پایان رسیده است؛ امروز در دنیایی که بحرانهای ژئوپلیتیک با سرعت نور رخ میدهند، پلتفرم تیکتاک با تکیه بر تصاویر خام، بیواسطه و الگوریتمهای پویای خود، مرجعیت تاریخی استودیوهای بزرگ غربی را در روایت جنگها متزلزل کرده است. از طنزهای تلخ یک دختر اوکراینی در پناهگاههای زیرزمینی تا طنینانداز شدن فریاد رپرهای نوجوان غزه در میان خاکسترها، قابهای عمودی تلفنهای همراه به سنگر اول جنگهای شناختی تبدیل شدهاند؛ پدیدهای نوظهور که با به حاشیه راندن غولهای هشتاد ساله سینما، حکمرانی جدیدی را بر ادراک بشر از فجایع معاصر آغاز کرده است.
-
واکاوی چهل سال همنشینی فانتزیهای اسفنجی با دنیای خردسالان
از «هادی و هدی» تا «کلاه قرمزی» این عروسکهای دوستداشتنی/ عروسکهایی که از بازیگران واقعی مشهورتر شدند!
تلویزیونجعبه جادوی تلویزیون در چهار دهه گذشته، فراتر از سرگرمی خردسالان، میزبان موجودات اسفنجی و پارچهای بوده که به آینه تمامنمای تاریخ اجتماعی ایران تبدیل شدهاند؛ کاراکترهایی نمادین که از بحرانهای دوران جنگ تا پیچیدگیهای مدرنیته را به دوش کشیدند و به بخشی جداییناپذیر از هویت جمعی و نوستالژی مشترک نسلها بدل شدند.
-
از تحلیلهای فردوسیپور تا نمایشهای طنز قیاسی؛ نگاهی به سبد محتوای جامع ورزشی در تابستان ۲۰۲۶
جام جهانی ۲۰۲۶؛ میدانی برای رقابت سهضلعی صداوسیما، نمایش خانگی و آنلاین/ تکثر یا سردرگمی؟ روایتی از نفسگیرترین جنگ رسانهای تاریخ فوتبال در ایران
تلویزیونجام جهانی ۲۰۲۶ تنها یک رویداد فوتبالی نیست؛ بلکه میدانی برای رویارویی بزرگ رسانههای ایران در تسخیرِ قابهای خانگی است. از استودیوهای پرزرقوبرق صداوسیما تا پلتفرمهای تعاملی نمایش خانگی و رسانههای آنلاین، هر کدام با آرایشی متفاوت و مجریانی صاحبسبک، خیز بلندی برای جذب نگاههای میلیونها ایرانی برداشتهاند. در این گزارش، نقشه راه و استراتژی برنامههایی را بررسی میکنیم که میخواهند ضربآهنگِ این تورنمنت جهانی را در ایران هدایت کنند.
-
سالگرد درگذشت محمدعلی کشاورز؛ بازیگری که نقش را زندگی میکرد
پدرسالاری که ابهت را با سادگی کودکانه گره زد/وقتی کیارستمی به کشاورز یاد داد «بازی نکند
تلویزیونمحمدعلی کشاورز تنها یک بازیگر نبود؛ او یکی از ستونهای اصلی نسل طلایی هنر ایران بود که با نقشهایی چون «شعبان استخوانی»، «محمدابراهیم» و «اسدالله خان» در حافظه جمعی ایرانیان جاودانه شد. در سالروز درگذشت این هنرمند، نگاهی داریم به زندگی، کارنامه و میراث ماندگار او.
-
حداقل فایده برگزاری جلسات شورای سینما در استانها، اطلاع از وضعیت غمگینکننده استانهای بدون سینما است
روایت ۶ استانی که فقط مرکزشان سینما دارد/ ایلام، تنها استان بدون سینمای ایران/ مردم کرمانشاه و چهارمحالوبختیاری در انتظارند
سینمامدیرعامل موسسه سینماشهر تایید میکند که در حال حاضر ایلام با ۱۲ شهرستان، تنها استان ایران است که تماشای فیلمهای روی پرده در آن ممکن نیست و هیچ سالن سینمای فعالی، نه در مرکز استان و نه در شهرستانهای آن کار نمیکند. هرچند کهگیلویهوبویراحمد نیز در این لحظه در همین وضعیت قرار دارد اما دست کم امید میرود که به زودی شاهد ازسرگیری کار سینما «هنر یاسوج» و «سیمرغ سیسخت» در این استان باشیم. ضمن این که یک پردیس سینمایی هم در گچساران در حال ساخت است. در ایلام اما نه از مرکز استان؛ سینما فرهنگ ایلام، نه از سینما سراب آبدانان و نه از سینما کلهر ایوان، هیچ خبر امیدوارکنندهای در دست نیست.
-
چگونه کاراکترهای عروسکی به آینه تمامنمای عقدهها و تروماهای ما تبدیل شدند؟
بازگشت «جنابخان» در غبار جنگ و صلح/ واکاوی راز عروسکهای دهه ۶۰ و ۷۰ که صدای جامعه شدند / «کلاه قرمزی»، «شهر موشها» و «مخمل» چرا موفق شدند؟
تلویزیونبازگشت غافلگیرکننده «جنابخان» در خرداد ۱۴۰۵ به آنتن شبکه نسیم با مجموعه «قصههای هومن و جنابخان»، آنهم در میان دود و آتش تنشهای اخیر، فراتر از یک بازگشت ساده، یک نشانه است؛ نشانهای از قدرت جادویی موجوداتی اسفنجی که در تاریکترین روزها به دادِ روانِ رنجور جامعه میرسند. تاریخ رسانه در ایران ثابت کرده که عروسکها هرگز صرفاً ابزار سرگرمی کودکان نبودهاند، بلکه در نقش مفسران سیاسی، منتقدان طبقاتی و سوپاپ اطمینان فرهنگی، باری سنگینتر از بازیگران واقعی را به دوش کشیدهاند. این گزارش در یک سفر تبارشناسانه، از «مخمل» و «پسرخاله» تا «بچه» و «جنابخان» را کالبدشکافی کرده است؛ روایتی از فرمول اسرارآمیز عروسکهایی که خطوط قرمز ممیزی را دور میزنند و به سخنگویان ناخودآگاه جمعی ما بدل میشوند.
-
کالبدشکافی پسلرزههای اعتصابات تاریخی نویسندگان و بازیگران
کارت قرمز والاستریت به کارخانه رویاسازی؛ هالیوود چگونه در «انقباض بزرگ» مچاله شد؟
سینماهالیوود پس از طوفان اعتصابات ۲۰۲۳، با واقعیتی تلخ روبهرو شده است؛ دوران بودجههای بیپایان و بلندپروازیهای هنری به پایان رسیده و جای خود را به «انقباض بزرگ» داده است. بررسی آمارهای رسمی نشان میدهد که غولهای رسانهای تحت فشار والاستریت، با اخراجهای گسترده، فرار تولید از آمریکا و پناه بردن به فرمولهای تکراری، در حال مچاله کردن کارخانه رویاسازی هستند؛ تا جایی که برندگان توافقنامههای کارگری، اکنون در بازاری به مراتب کوچکتر و بیرحمتر، به دنبال شغل میگردند.
-
واکاوی بسترها و پیامدهای یک پدیده فرهنگی؛ چرا رمانهای فهیمه رحیمی تابوی دهههای ۶۰ و ۷۰ بود؟
کابوس منتقدان، رویای تودهها/ نگاهی به زندگی ملکه تیراژ، پنهان در پس گونیهای نامه
ادبیاتدر حالی که نخبگان ادبی با اصطلاح «رمانفارسی» آثار او را سطحی میدانستند، کتابهای او پنهانی زیر میزهای مدارس دستبهدست میشد. اما تضاد شگفتانگیزتر در زندگی فهیمه رحیمی، وضعیت مادی او بود؛ قهرمان تیراژ کتاب ایران که سیستم قراردادی ناشران سود تجدید چاپها را از او دریغ کرد، در پایان عمر حتی بیمه درمانی نداشت. این گزارش نگاهی جامعهشناختی به امپراتوری آمار و اقتصاد نشر در کارنامه او دارد.
-
استفاده از ظرفیتهای صداوسیما به عنوان تکمیلکننده اقدامات جبهه پایداری، کماکان ادامه دارد
یادآوری قول و قرارهای جبلی با پزشکیان بعد انتخابات/ ادعای «روابط بسیار خوب صداوسیما با دولت چهاردهم» چهقدر حقیقت دارد؟
رسانهپیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما ۱۹ تیر ۱۴۰۳ در دیدار با مسعود پزشکیان برای تبریک انتخاب او بهعنوان رئیس دولت چهاردهم تاکید کرد «صداوسیما بهعنوان «رسانه ملی» همه تلاش خود را برای رقابتیکردن فضای انتخابات به کار گرفت و پس از این نیز آماده همکاری با جنابعالی و دولت محترمتان در راستای خدمت به ملت ایران است.» با این حال آنچه از آن زمان تا امروز در عمل از رسانه متبوعش دیده شده، به کرات خلاف این ادعا بوده است.
-
جهان نزد هوشنگ گلشیری همیشه و همواره به صورت یک قصه شکل میگرفت و معنی پیدا میکرد
معلم ریاضی که یکی از مهمترین رمانهای فارسی را نوشت/ هوشنگ گلشیری؛ نهنگ آبِ خُردِ داستاننویسی ایران
ادبیاتنام هوشنگ گلشیری جدا از «مشهورترین داستاننویس معاصر» بودنش، با بسیاری از وقایع مهم تاریخ ادبیات معاصر ایران گره خورده است؛ از سخنرانی در «شبهای شعر گوته» در سال ۱۳۵۶ علیه سانسور تا انتشار بیانیه «ما نویسندهایم» در سال ۱۳۷۳ در راستای آزادی بیان.
-
فوتبال در آینه سینما؛ استعارهای از بازی زندگی، مبارزه و تلاش برای بقا/ از «فرار به سوی پیروزی» تا «یونایتد نفرینشده»
سینمادر بهترین آثار سینمایی، مستطیل سبز استعارهای از زمین بازی زندگی، مبارزات طبقاتی، جنگهای روانی و تلاش برای بقا است. مرور این آثار سینمایی، در آستانه جام جهانی، یادآوری میکند که چرا میلیاردها انسان در سراسر این کره خاکی با چرخش یک توپ چرمی به گریه میافتند یا غرق در شادی میشوند؟
-
پرترهای بیپرده از زنی که در برابر سیستم نابرابر زمانه خود ایستادگی کرد
زنی روشنفکر پشت نقاب «بلوند مشهور»/رازهایی که از مریلین مونرو نمیدانید؛ از لکنت زبان تا بستری شدن در تیمارستان
سینمامریلین مونرو در ۳۶ سالگی درگذشت اما میراث او در صد سالگیاش همچنان زنده و چالشبرانگیز است. پشت تصویر تجاری و کالا شده این ستاره درخشان دهه ۱۹۵۰، زنی هوشمند و مبارز قرار داشت که علیه تبعیض نژادی ایستاد، کمپانی فیلمسازی خودش را تاسیس کرد و با تنهایی مفرط جنگید. این تکنگاری، نقب کوچکی است به اتاق تاریک زندگی نورما جین، از کودکی بیسرپناهش تا وفاداری تا گورِ جو دیماجیو.
-
بحران ساختاری صداوسیما؛ مسئلهای فراتر از دولتها
بحران دائمی اعتماد در رسانه ملی؛ از هاشمی تا پزشکیان/ چرا صداوسیما با هیچ دولتی نمی تواند کنار بیاید؟
سینماچرا صداوسیما با وجود برخورداری از گستردهترین امکانات رسانهای کشور، همچنان در کانون نقدها و چالشهای سیاسی و اجتماعی قرار دارد؟ از دولت هاشمی رفسنجانی تا دولت مسعود پزشکیان، تقریباً همه دولتها تجربهای از تنش، اختلاف یا ناهمسویی با این سازمان داشتهاند.
-
یاغی سینما در کمپ ۹۶ سالهها؛ روایتی از زندگی، هنر و سرسختی کلینت ایستوود به مناسبت زادروزش
بقا در اقیانوس، عصیان در سینما/ آخرین کابوی هالیوود؛ همچنان در میدان است
سینماکلینت ایستوود، پیر دیر و آخرین یاغی سینمای کلاسیک و مدرن، در حالی شمع ۹۶ سالگی خود را فوت میکند که برخلاف تمام قوانین بیولوژیکی و کلیشههای بازنشستگی، چراغخاموش در حال تدارک پروژه سینمایی جدید خود است. در این تکنگاری تفصیلی، راز بقای مردی را واکاوی میکنیم که از چنگال موجهای مرگبار اقیانوس آرام گریخت، دست رد بر سینه سوپرمن و جیمز باند زد و با تکیه بر فلسفه «برداشت اول»، هالیوود را به زانو درآورد.
-
شاعری که در 34 سالگی کشته شد و ۳۱ سال بعد در سکوت مرد/ او نام دخترش را نیما گذاشت اما به پیشگام شعر نو تاخت
ادبیاتدر تاریخ ادبیات معاصر ایران، چهرههایی هستند که سرنوشتشان خود به تنهایی روایتی تأملبرانگیز از فرازونشیبهای فرهنگی این سرزمین به دست میدهد. فریدون توللی یکی از برجستهترین و در عین حال غمانگیزترین نمونههای این قاعده است. کسی که در اوج جوانی، پیشاهنگ طراز اول شعر نو بود؛ کسی که «رها» و «التفاصیل» او بالاترین پایگاه ادبی نسل خویش را رقم زد؛ و کسی که در نیمه دوم عمر، چنان از آن جایگاه رفیع فرو افتاد که مرگش با «کرسی سکوت» پذیرفته شد.