به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در دنیای آفرودرها، نامهایی مثل تویوتا لندکروزر و هایلوکس مترادف با دوام و قابلیت اطمینان هستند. این خودروها سالهاست که در سختترین شرایط، از بیابانهای آفریقا گرفته تا جنگلهای آسیا، امتحان خود را پس دادهاند. اما در دهه ۹۰ میلادی، تویوتا تصمیم گرفت تا از این هم فراتر برود و خودرویی بسازد که نه تنها مکمل این افسانهها باشد، بلکه بتواند با خشنترین آفرودر آمریکایی آن زمان رقابت کند.
پاسخ ژاپن به هامر
براساس گزارش hotcars، آن زمان که آرنولد شوارتزنگر با هامرهای نظامی به خرید روزانه میرفت، به محبوبیت نسخه غیرنظامی هامر H۱ افزوده شد. بعدها نسخههای مختلفی از هامر عرضه شدند، اما این برند در سال ۲۰۱۰ و در پی بحران اقتصادی تعطیل شد.
در دوران اوج هامر، تویوتا هم وارد این بازی شد. نتیجه این تصمیم، خلق مگا کروزر بود؛ نام مگا کروزر بهخوبی گویای همه چیز بود. اگر لندکروزر را یک هیولا بدانیم، مگا کروزر نسخهای ترسناکتر و قدرتمندتر از آن است. این خودرو بزرگترین و سرسختترین عضو خانواده کروزرهای تویوتا بود و مستقیما برای رقابت با هامر H۱ ساخته شد.
این مدل ابتدا برای مصارف نظامی طراحی شد و سپس در نمایشگاه خودروی توکیو ۱۹۹۳ بهعنوان یک وسیله چندمنظوره معرفی شد. هدف آن عبور از هر مسیری و در هر شرایطی بود. بعدها نسخهای محدود برای استفاده غیرنظامی نیز تولید شد تا علاقهمندان خاص بتوانند این غول را در جادههای عمومی تجربه کنند.
این خودرو بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ توسط شرکت Gifu Auto Body ساخته شد؛ شرکتی که سابقه همکاری طولانی با لندکروزر داشت.
ابعاد غولآسا؛ وقتی همهچیز بزرگتر میشود
مگا کروزر از نظر ابعاد، کاملا خارج از استانداردهای رایج خودروهای ژاپنی بود. برای درک اندازه آن کافی است بدانید که در حالی که خودروهای کوچک ژاپنی (kei car) طولی حدود ۳٫۴ متر دارند، مگا کروزر بیش از ۵ متر طول، بیش از ۲٫۱ متر عرض و نزدیک به ۲٫۱ متر ارتفاع داشت. وزن آن هم به بیش از ۲٫۸ تن میرسید.
این خودرو ظرفیت حمل ۶ سرنشین و بیش از ۷۵۰ کیلوگرم بار را داشت. داخل کابین، راننده در فضایی جداگانه قرار میگرفت و طراحی کلی ساده اما کاربردی بود. امکاناتی مانند تهویه مطبوع، شیشههای برقی و قفل مرکزی وجود داشت، اما تمرکز اصلی روی دوام و کارایی بود. جالب اینکه بسیاری از رانندگان معتقدند مگا کروزر نسبت به H۱ سواری نرمتر و بهتری دارد.
کابین کاربردی؛ تمرکز بر عملکرد نه تجمل
داخل کابین، خبری از تجملات اغراقآمیز نبود، اما همه چیز با هدف کارایی طراحی شده بود. راننده در فضایی جداگانه قرار میگرفت و کنترلها به گونهای چیده شده بودند که در شرایط سخت هم به راحتی قابل استفاده باشند.
امکاناتی مثل تهویه مطبوع، شیشههای برقی و قفل مرکزی وجود داشت، اما تمرکز اصلی روی دوام و عملکرد بود. جالب اینکه بسیاری از کسانی که با این خودرو رانندگی کردهاند، آن را نرمتر و قابلکنترلتر از هامر H۱ توصیف میکنند.
قلبی متفاوت؛ قدرت کمتر، توان بیشتر
برخلاف تصور، مگا کروزر از یک موتور عظیم و پرقدرت استفاده نمیکرد. پیشرانه ۴٫۱ لیتری دیزل آن تنها ۱۵۳ اسب بخار قدرت داشت، اما نکته مهم گشتاور مناسب ۳۸۲ نیوتن متری و هماهنگی آن با سیستمهای فنی پیشرفته بود.
تایرهای بزرگ ۳۷ اینچی، فاصله زیاد از سطح زمین، سیستم چهارچرخ محرک دائمی و دیفرانسیلهای قفل شونده باعث میشدند تا این خودرو تقریبا از هر مانعی عبور کند. همچنین سیستم فرمانپذیری چهارچرخ، چابکی آن را در مسیرهای دشوار افزایش میداد؛ ویژگی که برای چنین خودروی بزرگی بسیار حیاتی است.
تولید محدود؛ از ابزار نظامی تا کالای کلکسیونی
تویوتا مگا کروزر هرگز یک محصول انبوه نبود. تولید نسخههای غیرنظامی به حدود ۱۰۰ دستگاه محدود شد و همین موضوع باعث شده تا امروز به یک خودروی بسیار کمیاب و ارزشمند تبدیل شود.
در زمان عرضه، قیمت آن حدود ۹۴ هزار دلار بود که بسیار بیشتر از بسیاری از رقبا محسوب میشد. امروزه این خودرو به یک کالای کلکسیونی تبدیل شده و نمونههایی از آن در بازار آمریکا با قیمتهای بسیار بالا معامله میشوند. برای مثال، یک دستگاه در سال ۲۰۲۲ با قیمت ۳۱۰ هزار دلار فروخته شد.
در عین حال، نسخههای نظامی ارزانتر هستند و گاهی با قیمتهایی بهمراتب پایینتر معامله میشوند.
افسانهای که کمتر دیده شد
تویوتا مگا کروزر شاید هیچگاه به شهرت لندکروزر یا هایلوکس نرسید، اما بدون شک یکی از خاصترین پروژههای تاریخ تویوتا است. خودرویی که نشان میدهد این برند ژاپنی نه تنها در ساخت خودروهای قابلاعتماد استاد است، بلکه میتواند در صورت نیاز، هیولاهایی بیرقیب هم خلق کند.
۲۲۷۳۲۲
نظر شما