مجمع پیش روی خانه سینما یکی از پرحاشیه‌ترین و خبرسازترین مجمع‌های این نهاد صنفی محسوب می‌شود؛ مجمعی که وضعیت سه صنف تاثیرگذار تهیه‌کنندگان، کارگردانان و بازیگران در آن نامشخص است.

به گزارش خبرآنلاین، خانه سینمای ایران با وجود گذشت بیش از 20 سال از آغاز فعالیت‌های آن همچنان با دو معضل روشن نشدن تناسب آن با مدیریت دولتی سینما و صنف کارفرمای تهیه‌کنندگان روبروست؛‌ نکته قابل توجه اینکه هر دوی این مشکلات در شرایط کنونی به بحرانی‌ترین شکل ممکن رسیده‌اند و تفرقه موجود میان تهیه‌کنندگان و اختلافات معاونت سینمایی و مدیران خانه سینما به اوج رسیده است. اضافه کردن وضعیت مالی ناخوشایند خانه سینما و پرداخت نشدن بودجه‌ها تمامی چالش‌های پیش‌روی مجمع عمومی خانه سینما را به وضوح نمایان می‌کند.

خانه سینما به کدام سو می‌رود؟
مجمع عمومی عادی خانه سینما برای ارائه گزارش هیئت مدیره کنونی از عملکرد دو سال و نیمه و رای‌گیری در مورد هیئت مدیره جدید یکشنبه 21 آذر برگزار می‌شود.

در هفته‌های گذشته جلساتی در خانه سینما برای تعیین تکلیف مجمع عمومی پیش رو برگزار شد. خانه سینما به واسطه برگزاری جشن سینمای ایران و سایر اقدامات معمول این نهاد در مهر ماه سال 1389 با 600 میلیون تومان مطالبات پرداخت نشده روبرو بود؛ مطالباتی که با پرداخت نشدن آن طبیعتاً خانه سینما همین رقم را به بخش‌هایی که از آن قرض گرفته بدهکار است و رقم بدهی 600 میلیونی موجب نگرانی افرادی می​شود که قصد دارند با ورود به مجمع عمومی خانه سینما نامزد حضور در هیئت مدیره شوند.

این موضوع یکی از نکاتی بود که در جلسات اصناف خانه سینما مطرح شد و مسئله دیگر به ارائه راهکاری برای برون​رفت از این بحران ارتباط داشت؛ اینکه محمدمهدی عسگرپور و سایر اعضای هیئت مدیره تا زمان به سرانجام رساندن تمام امور و دریافت مطالبات و صاف کردن حساب​ها مسئولیت را برعهده داشته باشند و راهکار دوم برگزاری انتخاباتی است؛ پذیرش مسئولیت هیئت مدیره​ای که در ابتدای ورود باید از پس پرداخت 600 میلیون بدهی برآید موجب شد در آستانه برگزاری مجمع عمومی خانه سینما به جای طرح این پرسش که چه کسانی وارد هئیت مدیره خانه سینما شوند، این مسئله به وجود آید که اصلاً مجمع عمومی منجر به برگزاری انتخابات خواهد شد یا خیر؟ که در نهایت به نظر می‌رسد رای نهایی برگزاری انتخابات باشد، البته اگر در این میان مشکلی جدید بر در خانه سینمای ایران به وجود نیاید؛‌ مشکلی که ممکن است ناشی از وضعیت نامعلوم سه صنف موثر باشد.

کانون کارگردانان سینمای ایران همواره حضوری مهم و تاثیرگذار در هیئت مدیره خانه سینما داشته به این گواه که از 11 هیئت مدیره خانه سینما،‌ در هشت دوره نماینده کانون کارگردانان ریاست هیئت را برعهده داشته است. در پنج دوره اخیر یعنی از سال 1381 تاکنون صنفی غیر از کارگردانان بر کرسی ریاست ننشسته و این به خوبی اهمیت حضور نماینده کارگردانان را در انتخابات روشن می‌کند.

از هفته گذشته اخباری در مورد انتخاب دو نماینده کانون در مجمع عمومی انتشار پیدا کرد. این در حالی است که در برخی گمانه‌زنی‌ها از سیروس الوند و محمد درمنش به عنوان نمایندگان کانون نام برده شد و برخی سخن از گزینه جنجالی‌تری به میان آوردند؛ علیرضا رئیسیان.

رئیس هشت ساله کانون کارگردانان سینمای ایران که با اتفاقی دور از انتظار توسط شورای مرکزی کانون از سمت خود برکنار شد، یکی از گزینه‌هایی بود که از او به عنوان نماینده کانون در انتخابات نام برده می‌شد؛ هرچند هنوز هیچ خبر قطعی در این مورد انتشار نیافته، اما روشن است میزان محبوبیت و نفوذ و توانایی و مقبولیت نماینده کانون کارگردانان در تعیین تکلیف انتخابات خانه سینما نقش تعیین‌کننده‌ای در نتایج انتخابات خواهد داشت.

انجمن بازیگران نیز به دفعات حضور موثری در هیئت مدیره خانه سینما داشته است. در این دوره نیز این انجمن در شرایطی که وضعیت دو صنف کارگردان و تهیه‌کننده چندان روشن نیست می‌تواند موثرتر از گذشته وارد میدان شود، اما در مورد این صنف نیز بحث‌هایی مربوط به میزان نفوذ عضو معرفی شده برای نامزدی مطرح است؛ قطعاً این صنف برای حمایت از برگزاری انتخابات باید به سمت معرفی نماینده‌ای مورد اعتماد مجمع مایل شود که تصور می‌شود چهره‌های جوان بازیگری چندان در این امر موفق نباشند و در جلب اعتماد ضعیف‌تر از آنچه انتظار می‌رود عمل کنند. در دوره یازدهم امین تارخ به عنوان نماینده انجمن بازیگران در هیئت مدیره خانه سینما مسئولیت سخنگویی را برعهده دارد.

کانون فیلمنامه‌نویسان نیز یکی از اصناف پراهمیت خانه سینماست و فرهاد توحیدی نماینده فعلی این صنف در هیئت مدیره کنونی برای نامزدی در مجمع عمومی پیش رو معرفی شده است. به این ترتیب توحیدی و کانون فیلمنامه نویسان تنها فرد و صنفی هستند که تکلیف خود را با انتخابات دوازدهمین هیئت مدیره خانه سینما روشن کرده‌اند.

تورج منصوری به عنوان نماینده انجمن فیلمبرداران، محمدرضا موئینی به عنوان نماینده انجمن تدوینگران و محمد سریر به عنوان نماینده انجمن آهنگسازان و امیر اثباتی به عنوان نماینده انجمن طراحان هنری افرادی هستند که تصور می‌شود در انتخابات پیش رو نقشی تعیین‌کننده داشته باشند.

در این میان یکی از نگرانی‌های اعضای صنوف سینمایی گرایش خانه سینما به سمت دولت به واسطه برپایی انتخابات پیش رو است که با توجه به گمانه‌زنی‌های موجود در مورد نمایندگان تصور نمی‌شود طیف سینماگران مایل به دولت نقش تعیین‌کننده‌ای در این انتخابات داشته باشند.

تهیه‌کنندگان بلاتکلیف
چند سال قبل بحث وجود کرسی ثابت برای تهیه‌کنندگان و کارگردانان در هیئت مدیره خانه سینما مطرح شد که البته فقط یک دوره عملی شد، اما عملاً تا زمان متحد بودن تهیه‌کنندگان همواره این صنف نماینده‌ای در هیئت مدیره داشت.

غلامرضا موسوی آخرین نماینده تهیه‌کنندگان در هئیت مدیره خانه سینما محسوب می‌شود. او در نهمین دوره هیئت مدیره خانه سینما به مدت دو سال از سال 1383 تا 1385 عضو و سخنگوی هیئت مدیره بود، اما بعد از این مقطع، ایجاد تفرقه در میان تهیه‌کنندگان اجازه نداد آنان حضور تعیین‌کننده خود را در هیئت مدیره ادامه دهند.

در انتخابات دوره یازدهم نمایندگان شورای عالی تهیه‌کنندگان سینمای ایران به عنوان نماینده تهیه‌کنندگان در مجمع حضور داشتند و رای دادند. در این دوره به نظر می‌رسد صنف تهیه‌کنندگان غایب بزرگ مجمع عمومی باشد.

تفرقه‌ای که میان اصناف متنوع تهیه‌کنندگان به وجود آمده، یکی از معضل‌های جدی سینما در چند سال اخیر و به خصوص چند ماه اخیر بوده است؛‌ تا اینکه جواد شمقدری در مقام معاون امور سینمایی این را برخود ضروری دید وارد میدان شود و مشکلاتی که سال‌هاست در جان و ریشه این صنف تنیده شده به حرکتی برطرف کند و آن هم دستور به علیرضا سجادپور برای متحد کردن این صنف از‌هم‌گسسته بود.

دستور سجادپور هم به شکل‌گیری هیئت موسس صنف واحد تهیه‌کنندگان شامل مرتضی شایسته، سیدضیاء هاشمی، محسن علی‌اکبری، جمال شورجه و علی معلم منجر شد.

طبق گفته محسن علی‌اکبری کارها برای تنظیم اساسنامه این تشکل انجام شده و حتی نیمه دی‌ماه آمادگی برگزاری مجمع عمومی آن وجود دارد. او در این زمینه در گفت‌و‌گویی اظهار داشت: «هفته‌ای دو بار جلسه هیئت موسس تشکل واحد تهیه‌کنندگان برگزار می‌شود و تاکنون حدود 60 درصد از اساسنامه آن نیز آماده شده است. تا این مرحله اکثر بندهایی که معمولا سینماگران در آن دچار مشکل می‌شدند یا محل اختلاف بین تهیه‌کنندگان بود در اساسنامه به شکلی خوب گنجانده شده و تمام سعی ما این است اساسنامه جامع و کاملی تدوین کنیم تا مورد استفاده عملی سینماگران قرار بگیرد.»

او زمان برگزاری مجمع عمومی این صنف را نیز چنین بیان کرد: «پیش‌بینی می‌کنیم تا اواخر آذر یا اوایل دی ماه متن اساسنامه نهایی شود و اوایل زمستان جاری آماده برگزاری نخستین مجمع عمومی صنف واحد تهیه‌کنندگان باشیم.»

هرچند برگزاری این مجمع و شکل‌گیری صنف واحد تهیه‌کنندگان و برطرف شدن مشکلاتی که ریشه چندین و چند ساله دارند بسیار دور از انتظار به نظر می‌رسد، اما حتی در این شرایط نیز تجمیع تهیه‌کنندگان به این ترتیب تاثیری بر مجمع عمومی پیش روی خانه سینما و برگزاری انتخابات ندارد، زیرا نتایج آن بعد از مجمع عمومی خانه سینما مشخص خواهد شد.

غیبت تهیه‌کنندگان در مجمع خانه سینما می‌تواند منجر به حذف یکی از وزنه‌های سنگین صنفی از هیئت مدیره شود و علاوه بر این‌ها تصور می‌شود به دلیل شرایط ایجاد شده و صحبت‌هایی که در مورد شورای عالی تهیه‌کنندگان از سوی برخی تهیه‌کنندگان مطرح شده حضور نماینده این صنف نیز در مجمع عمومی پیش رو در هاله‌ای از ابهام باشد.

بودجه‌ای که نیامد
مشکل پرداخت نشدن بودجه خانه سینما، هیئت مدیره یازدهم را با حجم بالایی از مشکلات روبرو کرد. بدهی 600 میلیونی در کنار انبوه کارهایی که به دلیل نبود بودجه مورد نیاز بی‌نتیجه باقی ماند تاثیرات منفی پرداخت نشدن بودجه مصوب مجلس را که متعلق به خانه سینماست و باید از کانال معاونت سینمایی به آن پرداخت می‌شد، روشن می‌کند.

آذر ماه سال 1388 در روزهایی که معاونت سینمایی و مدیران آن از انتقاد علنی از خانه سینما و زیر سئوال بردن اقدامات آن و رویه موجود در آن خودداری نداشتند، قدم اول برای پرداخت نکردن بودجه خانه سینما برداشته شد.

تا اسفند ماه 1388 صحبت از پرداختن نشدن بودجه خانه سینما چندان علنی مطرح نمی‌شد و تا آن زمان فقط یک قسط از مطالبات پرداخت شد تا اینکه در آستانه نوروز 1389 مسئولان این نهاد صنفی وارد عمل شدند و مطالبه پرداخت نشده خود را با مطبوعات در میان گذاشتند. سیدمحسن هاشمی، مدیر اجرایی خانه سینما اسفند 1388 در این زمینه گفت: «متأسفانه 7/38 درصد از بودجه خانه سینما تاکنون پرداخت نشده و در حال حاضر خانه سینما علاوه بر اینکه تعهدات کمک‌های معیشتی که به سیاق هر سال در اسفندماه به اشخاص آسیب‌پذیر عضو در قالب بن کالا انجام می‌داد به انجام نرسانده و بدتر از آن هنوز حقوق، عیدی و پاداش 19 نفر از همکاران شاغل خانه سینما را نیز نتوانسته است پرداخت کند.»

محمدمهدی عسگرپور نیز در هیمن زمینه گفت: «38 درصد از بودجه سال گذشته ما پرداخت نشده و من شنیدم که می‌گفتند به همین میزان از منابع مالی بقیه بخش‌ها هم کاسته شده است. حال من نمی‌دانم آیا واقعا این اتفاق افتاده یا خیر؟ اما می‌دانم اگر چنین اتفاقی هم بیفتد کسی که نگاهی جامع به مسائل سینما دارد، می‌داند کل بودجه خانه سینما به اندازه یک یا یک ‌و نیم فیلم است و اگر تمام این فعالیت‌ها را بخواهد یک نهاد دولتی انجام دهد بد نیست ببینیم آنها چقدر هزینه می‌گیرند.»

در نتیجه این سخن‌ها بود که بالاخره بنیاد سینمایی فارابی در تاریخ 28 اسنفدماه با دریافت چکی از خانه سینما پولی به این نهاد صنفی پرداخت کرد تا خانه سینما که از پرداخت بن به اعضای خود بازمانده بود بتواند حقوق کارمندان خود را پیش از پایان سال پرداخت کند. این نخسیتن بار بود که یک نهاد دولتی برای عملی کردن وظیفه خود با دریافت چک پول صنف را پرداخت کرد.

در شرایطی که با آغاز سال 1389 همچنان مشکلات مالی خانه سینما ادامه داشت،‌ زمینه برای فعالیت‌های درآمدزا نیز از این نهاد گرفته شد. در سال 1388 مسئولان خانه سینما در گفت‌و‌گویی با مدیران موسسه سینماشهر به این تصمیم رسیده بودند که با برگزاری فرش قرمز برای فیلم‌های سینمایی هم امکان معرفی آن‌ها را به وجود آورند هم خانه سینما فعالیتی درآمدزا انجام دهد. روند این طرح چنین بود که موسسه سینماشهر برای معرفی هر فیلم شش تا هفت میلیون بودجه در اختیار خانه سینما قرار دهد و خانه سینما نیز با معرفی از دست‌اندکاران فیلم‌ها بلیت نوبت اول نمایش فیلم‌ها را به قیمت 5000 تومان بفروشد و سود آن در اختیار خانه سینما قرار بگیرد، اما موسسه سینماشهر که با خانه سینما به توافق رسیده بود برای ادامه راه منع شد تا به این شکل هم خانه سینما به پول مورد نیاز خود نرسد.

روند پرداخت 20 میلیون تومان از طریق فارابی با اخذ چک از خانه سینما دوبار در سال 1389 اتفاق افتاد تا شهریورماه که از آن زمان حتی خانه سینما نتوانست بودجه مورد نیاز خود را به این شکل جذب کند.

در تمام این مدتی که خانه سینما از دریافت بودجه خود محروم بود، بارها صحبت‌هایی از سوی معاون امور سینمایی در مورد ارائه اسناد مالی خانه سینما به این بخش دولتی مطرح شده، اما هر بار مدیرعامل خانه سینما از این حرکت نامرسوم خودداری کرده است. طبق اساسنامه خانه سینما مسائل مربوط به اسناد مالی خانه سینما فقط باید به بازرس خانه سینما و مجمع عمومی ارائه شود.

خانه سینما از سال گذشته 180 میلیون تومان و امسال 450 میلیون تومان هزینه مواردی چون جشن سینمای ایران، کارگاه فیلمسازی 12 فیلمساز در فرانسه، نقد و بررسی اسلام‌ستیزی در هالیوود و سایر فعالیت‌ها کرده که تاکنون همه این‌ها بدهی 600 میلیونی این نهاد صنفی را در آستانه برگزاری مجموع عمومی خانه سینما و انتخاب دوازدهمین هیئت مدیره این نهاد صنفی به وجود آورده است.

143 / ت

کد خبر 114329

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 7 =