زنده یاد حافظی در مصاحبه ای علت حضور خود در امور خیریه و به ویژه حوزه مدرسه سازی را مرگ نابهنگام پسر جوان به همراه همسرش عنوان کرد و گفته بود: « فوت پسرم باعث تنبیهی در زندگی من شد، من حمایت های مالی از او می کردم ولی تصورم بر این بود که او پول ها را در مسیر نادرستی هزینه می کند؛ اما بعد از فوتش دیدم در جوانی کار خیر انجام می داده و به نیازمندان کمک می کرده است . او بود که به من یاد داد عبادت به جز خدمت خلق نیست و من هیچگاه نمی توانم خاطره او را فراموش کنم.
بعد از فوتش منزلی را که در منطقه جردن برای زندگی این دو جوان خریده بودم، فروختم و اولین دبیرستان را در زادگاهم به نام پسرم ساختم. وزیر وقت آموزش و پرورش در مراسم افتتاح آن مدرسه شرکت کرد و گفت: «اگر یک جوان از دست دادی بدان که امروز 1200 جوان به دست آوردی» و یادآور شد وقتی مشیت الهی زمینه های تحول را برای انسان ایجاد کند، تلخی های زندگی را برای او زمینه ساز می شود.
وی در پاسخ به این پرسش که کدام مدرسه ساخته شده حس بهتری را در شما به وجود آورد؟ گفته بود: «با هر مدرسه ای که افتتاح میشود بهشت موعود برایم تداعی می شود، مخصوصا وقتی بچه های معصوم با گل و خواندن سرود برای استقبال از خیر می آیند.»
1717
نظر شما