۱ نفر
۲۵ تیر ۱۳۹۸ - ۱۷:۳۱
بازگشت انگلیس به سیاست همراهی با آمریکا

خبر توقیف نفتکش ایرانی در آب های جبل الطارق از سوی نیروی دریایی انگلیس در بحبوحه افزایش تنش ها میان ایران و امریکا، این سناریو را مطرح ساخته که لندن پیرو سیاست های تخاصمی آمریکا علیه ایران قرار گرفته است. حداقل این انتظار وجود داشت که در شرایط تحریمی ایران و آمریکا، قدرت های بزرگ اروپایی تسهیل گر فروش نفت ایران و تبادلات مالی شوند. از این جهت هر گونه حرکت ایذایی از سوی هر کدام از قدرت های اروپایی نشان از همراهی این کشور ها از رویکرد تحریمی ترامپ دارد. برای همین اقدام نیروی دریایی انگلیس در توقیف نفت کش حامل نفت خام ایران بیش از هر چیز نشان از تتاقض عجیب رفتاری و گفتاری دولتمردان اروپایی دارد.

حال بگذریم که نفت کش ایرانی مسیرش به سمت دریای مدیترانه بوده وهیچ نشانی دال بر حرکت این نفت کش به بندر بانیاس وجود ندارد. به لحاظ فنی امکان پهلوگیری نفت کش گریس یک در بندر بانیاس ممکن نیست. حجم وبزرگی این نفت کش و از سوی دیگر مسیری که برای حرکت انتخاب شده؛ همگی گویای این است که گریس یک به سمت قاره سبز در حرکت بوده که به هیچ وجه ناقض تحریم های اروپایی نیست. نفت ایران از سوی ترامپ به صورت یکجانبه تحریم شده که دولت های اروپایی بارها اعلام کرده اند که این تحریم ها را به رسمیت نخواهند شناخت. اگر گریس یک از ایران راهی سوریه می بوده، منطقا این پرسش مطرح است که  چرا به جای عبور از خلیج عدن، باب المندب، دریای سرخ و کانال سوئز، مسیری بسیار طولانی‌تر را پیموده و تمام قاره آفریقا را دور زده و از قلمرو بریتانیا در جنوب اسپانیا سر در آورده است.

به فرض  اگر محموله این نفت کش واقعا از ایران به پالایشگاه بانیاس می رفته، نقض تحریم های اروپایی علیه دولت سوریه  هم باشد؛ باز این نکته هم همان طور که اشاره شد محل تامل است. وضعیت دشوار فروش نفت ایران اقتضا می کند که امتیازاتی به ایران هم به لحاظ مکان پهلوگیری و فروش داده شود. اروپایی ها به عنوان یکی از طرفین اصلی برجام به سهم خود باید در جهت انتفاع ایران از مزایای برجام کوشا باشند. نه اینکه بنا به احتمالات و اینکه نفت کش ایرانی نقض تحریم های اروپایی علیه سوریه است، نفت ایران را توقیف کنند. عقل سلیم سیاسی ایجاب می کند که برای عبور از بن بست ترامپ که نه فقط ایران بلکه کل نظام بین الملل با آن گرفتار شده، قدرت های غیر آمریکایی نهایت همگرایی و هماهنگی را داشته باشند.

حال ایران به عنوان کشوری که با وجود خروج غیر قانونی آمریکا از برجام کماکان متعهد به برجام است و دغدغه ثبات و امنیت خاورمیانه را دارد، جلوی فروش نفت این کشور آن هم از سوی انگلیس گرفته شود. این اقدام هم به لحاظ حقوقی و مهم تر از آن منطق سیاسی واقعا پذیرفتنی نیست. دولت انگلیس به عنوان کشوری که صاحب منافع و نفوذ استراتژیک در خاورمیانه است و برای تداوم رابطه گسترده اقتصادی اش نیاز به ثبات و امنیت خاورمیانه دارد، نباید آتش بیار معرکه میان ایران وآمریکا باشد و با اقدامات ایذایی اش فضای تخاصم و تنش را بیشتر کند. انتظار از اروپایی ها این است که با راه های رسمی و غیر رسمی رضایت ایران را در دو حوزه فروش نفت که حق قانونی و تاریخی ایران است و هم تبادل ارز، جلب نماید. برای همین باید هر چه سریعتر نفت کش حامل نفت ایرانی از مرحله توقیف خارج شده و اجازه فروش آن هم به یکی از مشتری های ایرانی در اروپا داده شود. باید این نکته هم به دولت انگلیس گوشزد شود که نظام جهانی در همین ده سال اخیر وارد فاز دیگری شده و دیگر فضای جهانی مستعد و پذیرای زورگویی و اجماع قدرت های بزرگ نیست. تجربه ائتلاف دو سوی اتلانتیک در بحران عراق دیگر تکرار شدنی نیست. نه ایران شرایط عراق را دارد و نه سایر قدرت های بزرگ جهانی پذیرای ائتلاف دو سوی اتلانتیک در تحولات جهانی هستند.

* کارشناس مسائل سیاسی

310 50

کد خبر 1279295

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 1 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • IR ۱۸:۰۷ - ۱۳۹۸/۰۴/۲۵
    2 0
    عنوان جالبی نیست. انگلیس همیشه حامی سیاستهای آمریکا بوده و هست. کلمه بازگشت مناسب نیست