بازتاب رسانه‌ای حضور «متری شیش و نیم» در ونیز

«متری شیش و نیم»، دومین فیلم سعید روستایی به ونیز رفت. می‌گویند از شانس‌های جایزه است. اما این حضور در رسانه‌های خارجی بازتاب بسیار کمی دارد.

فرزاد مظفری: فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» به هفتاد و ششمین دوره جشنواره فیلم ونیز رفته است و ما در ایران با هیجان اخبار حضورش را دنبال می‌کنیم و بی‌صبرانه منتظریم در روز پایانی با دستی پر از افق‌های ونیز به ایران برگردد.

دومین فیلم بلند سعید روستایی که ترکیب آشنای بازیگرانش تقریبا همانی است که در «ابد و یک روز» کارشان را به بهترین شکل انجام دادند، در گیشه موفق بود و جمعیت زیادی را هم به سینما کشاند. «متری شیش و نیم» حال نگاه به بازارهای جهانی دارد و فروش خوب در کشورهای صاحب سبک و مدعی در سینما. بدون شک یکی از عوامل رسیدن به این رویا، خوب دیده شدن در رسانه‌های آن کشورها است. 

«افق‌های ونیز»‌ و یادآوری خاطره‌ای خوش

افق‌های ونیز که از سال ۲۰۰۴ با هدف قرار دادن ترندهای تازه در دنیای سینما آغاز به‌کار کرد ، موازی با رقابت اصلی در جشنواره اصلی ونیز برگزار می‌شود.

افق‌های ونیز برای هرکه ناآشنا باشد برای نوید محمدزاده و هواداران دو آتشه‌ این بازیگر کاملا آشنا است. همین دو سال پیش نوید محمدزاده و وحید جلیلوند با دو جایزه در این بخش درخشیدند و بهترین بازیگر و بهترین کارگردان افق‌های ونیز شدند.  

حالا دیگر نوید محمدزاده در این جشنواره نامی آشنا است که پیش از این برای بازی در «بدون تاریخ، بدون امضا» جایزه‌ای به خانه برده است.

سکوت رسانه‌ها درباره نمایش «متری شیش و نیم» در ونیز

از روزی که «متری شیش و نیم» به ونیز رفت تا امروز که چند روزی از نخستین نمایشش در جشنواره می‌گذرد و به روز اهدای جوایز نزدیک شده‌ایم، تقریبا خبری یا نقدی درباره این فیلم در نشریات معتبر سینمایی یا بخش هنری دیگر نشریات معتبر منتشر نشده است.

شاید جوایز دو سال پیش «بدون تاریخ، بدون امضا» توقع ما را بالا برده است. یا شاید حضور پیمان معادی به عنوان چهره‌ای شناخته‌شده در سینما این انتظار را ایجاد کرده است که این رسانه‌ها به فیلم «متری شیش و نیم» بپردازند. اما توقع این است که غیر از نقد چند ماه پیش دبورا یانگ در هالیوودریپورتر که اتفاقا دید مثبتی به فیلم داشت، از دیگر منتقدان سینمایی هم نقدی، نظری درباره این فیلم بخوانیم یا بشنویم.

به هر روی بازتاب نمایش «متری شیش و نیم» در جشنواره ونیز آنقدر کم بوده که رسانه‌های ایرانی حاضر در جشنواره با دقت حتی کوچکترین نظری در این باره را در شبکه‌های اجتماعی صید کنند، یا حتی همان یک نقد دبورا یانگ را بازخوانی کنند تا خوراک خبری خروجی‌شان شود.

البته شاید «متری شیش و نیم» با بردن جایزه بتواند توجه رسانه‌های خارجی را به خود جلب کند و از این بازتاب رسانه‌ای هنگام اکران این فیلم در کشورهای خارجی کمک بگیرد و البته در عین حال نام یک فیلمساز جوان ایرانی به جمع چهره‌های بین‌المللی شناخته شده سینمای کشور اضافه کند.

حضور پرزرق و برق بزرگان سینما

شاید یکی از دلایل کمتر دیده شدن فیلم‌هایی مثل «متری شیش و نیم» در ونیز را باید در سرگرم شدن رسانه‌های معتبر به فیلم‌های مطرح و پرزرق و برق بخش اصلی رقابت ونیز دید.

جشنواره فیلم ونیز که سال‌ها است به عنوان معیاری برای پیش‌بینی برندگان اسکار مطرح شده، امسال میزبان هالیوودی‌های پر سر و صدا و تحسین‌شده‌ای مثل «جوکر» با بازی درخشان واکین فینیکس و «داستان ازدواج» بود.

در عین حال در همین بخش فیلم‌های مهمی از کارگردانانی مثل رومن پولانسکی روی پرده رفت که به خودی خود آنقدر جنجال به همراه داشت که نگاه رسانه‌ها را به خود معطوف کند.

پایان ونیز و نقدهایی که می‌توانست مفید باشد

شنبه ۱۶ شهریور برابر با هفتم سپتامبر مراسم اختتامیه هفتاد و ششمین دوره جشنواره ونیز برگزار می‌شود و در همین مراسم برگزیدگان بخش افق‌ها معرفی می‌شوند.

یکی از خوبی‌های بازتاب نمایش فیلم در رسانه‌های خارجی و انتشار نقدهای سینمایی درباره آن می‌توانست این باشد که معیاری به ما بدهد تا درباره نتایج این رقابت گمانه‌زنی کنیم. البته که هیچ‌گاه نمی‌توان به آن‌ها نقد و نظرها اطمینان صد در صدی داشت که تصمیم‌گیرنده نهایی هیات داوری است. اما همان‌ها گاهی اوقات حتی می‌توانند بر نظر داوران هم تاثیر مثبت یا منفی بگذارند.

۲۴۱۲۴۱

کد خبر 1297065

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 4 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 8
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • مهراب GB ۱۸:۰۹ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۵
    21 2
    سعید روستایی جوان بسیار با استعدادی است. فیلم جذابی هم برای مخاطب ساخته اما با معیارهای هنری فیلم متمایزی نیست. صرفاً یک فیلم اجتماعی با اجرای خوب است. نه اندیشه یا گفتمان چالش برانگیزی دارد نه فرم بدیعی. از این دیدگاه یک فیلم خوش ساخت است و بس. سینمای آمریکا یا دیگر کشورها پر است از این فیلم ها. انتظار توجه برانگیزی یا برنده شدن از این فیلم بسیار غیرواقع بینانه است.
    • بی نام IR ۰۸:۴۷ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۶
      1 2
      خیلی دقیق نوشتید.ممنون.از همه دردناک تر اینه تماساگر را وادار میکنه دلش برای یک قاچاقچی و دزد بسوزه چیزی که جامعه ما به شدت به ضدش احتیاج داره مبارزه با فساد
    • مغزهای کوچک زنگ زده IR ۱۳:۱۳ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۶
      0 2
      به مراتب بهتر از این بود بچه مواد فروش هم می‌دونه پولها را باید دلار و طلا کنه و خانه اجاره ای داشته باشه و هیچ چیز قابل ردیابی نداشته باشه از هر لحاظ فیلم هومن سیدی صد سر و گردن بالاتر از این بود
  • IR ۲۲:۰۴ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۵
    8 5
    امروز فرصت کردم فیلمو ببینم.انصافا دستشون درد نکنه.نکته مهم تو نسل جدید فیلماسازای ایرانی مثل روستایی و مهدویان اینکه دنبال شعارای سیاسی گل درشت نمیرن.فیلمسازای قبلی با هر سلیقه ای که بودن چنان فیلماشونو پر از شعارزدگی و حرفای قلمبه میکردن که اصلا نمیشد بهشون فیلم اجتماعی گفت ولی نسل جدید کارگردانا انگار فهمیدن که همه آدما خاکستری هستن و نباید مثل قدیما همه رو سیاه سفید نشون داد.اسم روستایی و مهدویانو هم میشه کنار اسم حمید نعمت الله گذاشت و فقط به اعتبار کارگردانش فیلماشو دنبال کرد.
    • IR ۱۰:۱۳ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۶
      2 5
      روستایی درد جامعه رو بیان میكنه كجا با امثال مهدویان كه فیلم شعارزده و در خدمت یه عده خاص میسازه در یك قاب میگنجه ؟؟ برای این مقایسه ات متاسفم
    • بی نام IR ۱۱:۴۵ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۶
      1 1
      آیا طمع یک قاچاقچی که محمد زاده نقشش رو بازی میکنه درد جامعه است؟یا درد طبقات طمعکار جامعه ؟
  • IR ۰۰:۳۵ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۶
    10 2
    مهم اینه که این فیلمها در داخل خوب دیده بشن و مخاطب داخلی بتونه باهاشون ارتباط برقرار کنه. ما کارگردانهای بزرگی مثل مهرجویی داشتیم که هرگز به دنبال به به و چه چه خارجیها نبودن. به هر حال دم همشون گرم.
  • IR ۰۸:۵۳ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۶
    0 1
    اگر این پایان هندی رو‌نداشت شانسش زیاد تر بود اما پایان فیلم به نظرم که فیلم زیاد دیدم خیلی کلیشه ایرو‌آبدوغ خیاری بود