چرا که نه؟

موسیقی نواحی ایران آنقدر گسترده است که به راحتی می‌تواند نه تنها منبع الهام بسیاری از آهنگسازان قرار بگیرد که با این کار، زمینه خوبی برای بازمعرفی این موسیقی به مردم به وجود خواهد آمد.

در روزگاری که به سختی می‌توان حرف جدیدی برای زدن و نوای جدیدی برای خلق کردن پیدا کرد، موسیقی نواحی ایران که از گسترده‌ترین موسیقی‌های فولکلوریک جهان محسوب می‌شود، منبع بسیار مناسبی برای آهنگسازان خواهد بود تا هم به این بهانه این نواها را زنده کنند و هم عطر و بویی تازه به آثارشان بزنند. جالب اینجاست که تجربه نشان داده مخاطبان هم اقبال بیشتری به موسیقی‌هایی برگرفته از موسیقی نواحی و مناطق ایران نشان داده‌اند.

شاید دلیل این ماجرا را باید در صمیمیت و بی‌آلایشی که در این ملودی‌ها وجود دارد جستجو کرد. ملودی‌هایی که در ناخودآگاه جمعی ایرانیان حفظ شده و گاه در قالب داستان‌های عامیانه، گاه لالایی‌ها، گاه شادیانه‌ها و نواهای سوگ شنیده شده‌اند و سا‌ل‌هاست که سینه به سینه نقل می‌شوند. آنقدر تنوع در موسیقی‌های نواحی‌های مختلف ایران زیاد است که یک آهنگساز با ذوق را واقعا از هر منبع دیگری بی‌نیاز می‌کند. کافی است در همجواری با این نواهای بی‌پایان و بدیع قرار گرفت تا دریایی از جملات ناب موسیقی سرازیر شود.

خوشبختانه طی چند سال اخیر نسل جدید آهنگسازان در حوزه‌های مختلف بیش از گذشته به استفاده از آواها و نواهای بومی روی آورده‌اند. در حوزهء موسیقی فیلم آهنگسازان جوان‌تر به خوبی نشان داده‌ند که می‌توانند از پس استفادهء خلاقانه از آواهای فولکلوریک موسیقی ایران بربیایند که از نمونه‌های بارز آن می‌توان به موسیقی‌های آریا عظیمی‌نژاد و پیمان یزدانیان اشاره کرد.

خوشبختانه در خبرها آمده که فردین خلعتبری هم که چه در موسیقی فیلم‌ها و سریال‌هایش و چه در آهنگسازی‌های آزادش سراغ موسیقی نواحی می‌رود، به زودی آلبوم لالایی‌هایش را با الهام از موسیقی نواحی ایران منتشر می‌کند. طی چند سال اخیر گروه‌های موسیقی چون «دارکوب» و «رستاک» هم که اساس کارشان را روی موسیقی نواحی ایران بنا کرده‌اند به خوبی توانسته‌اند جایگاهشان را در موسیقی ایران پیدا کنند و طرفداران زیادی دارند. همچنین گروه‌های محلی چون «مروارید لیان» به سرپرستی محسن شریفیان توانسته‌اند به خوبی معرف موسیقی ناحیه‌ای خاص باشند و در جذب مخاطب هم موفق عمل کرده‌اند.

تا چند روز دیگر جشنواره موسیقی نواحی ایران بار دیگر کارش را آغاز می‌کند، جشنواره‌ای که اگرچه معلوم نیست امسال قرار است به چه شکل و با چه کیفیتی برگزار شود. با این حال فرصتی خواهد بود برای دور هم آمدن موسیقیدانان نواحی ایران و مهم‌تر از آن شنیده شدن این موسیقی‌ها توسط شنوندگان جدی موسیقی. فرصتی که باید آن را به هر صورت غنیمت شمرد.

58